Kontent qismiga oʻtish

Mars al-Kabir jangi (1501)

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Mars-al-Kabir jangi
Portugaliyaning mustamlakachilik yurishlari
Sanalar iyul oxiri 1501
Urush yeri Mars al-Kabir, Tilimsan qirolligi
Natija Zayyoniylar gʻalabasi
Raqiblar
Portugaliya imperiyasi Tilimsan qirolligi
Qoʻmondonlar
John Meneses Abu Abdulloh IV
Kuchlar
3,500 askar
35 kema
Nomaʼlum
Yoʻqotishlar
Ogʻir Nomaʼlum

Mars-al-Kabir jangi 1501-yilda sodir boʻlgan va portugalaliklar tomonidan Mars al-Kabirni egallashga qaratilgan muvaffaqiyatsiz urinish edi.

Tarixi

1492-yilda Granada zabt etilgandan soʻng, Ispaniya Jazoir va Tunis sohillarida oʻz hukmronligini oʻrnatishni boshladi. Agar Portugaliya Marokashda yurishlar boshlamasa, boshqa davlatlardan ortda qolib ketish xavfi bor edi. Portugaliya Marokash hududini yanada koʻproq kengaytirishga intildi, chunki bu Sharqqa borishga qaraganda osonroq, arzonroq va qulayroq edi[1]. Yana bir masala Ispaniya sohillarini talon-taroj qilayotgan Barboros qaroqchilari[2] va venetsiyaliklar bilan urush olib borayotgan usmonlilar bilan bogʻliq edi. Venetsiyaliklar Portugaliyadan yordam soʻrashdi, portugal qiroli Manuel I yordam berishga rozi boʻldi[3][4].

Jang

1501-yil iyul oyining oxirida Manuel Mars al-Kabirni egallab, u yerda garnizon tashkil etish uchun Joao de Meneses boshchiligida 3 500 kishidan iborat 35 kemalik flot yubordi[5][6]. Portugaliya armadasi shunday boʻronga duch keldiki, askarlarning qirgʻoqqa tushishi oson boʻlmadi va ular 8 kun davomida qiynaldilar. Yaqinlashib kelayotgan bosqindan xabardor boʻlgan mavrlar va arablar ularga qarshilik koʻrsatishga tayyorgarlik koʻra boshladilar. Ular qirgʻoqlar boʻyiga koʻplab odamlar toʻpladilar[7][8]. Musulmonlar portugallar qaysi joyga tushishini oldindan taxmin qilishdi. Portugallar qirgʻoqqa tushishdi, biroq kuchli qarshilikka duch kelib, orqaga chekinishga majbur boʻlishdi[9][10]. Qochib qutula olmaganlar asirga olinib, Oranda qul sifatida sotildi[11].

Manbalar

  1. ↑ Malyn Newitt, p. 66
  2. ↑ Jean Joseph Léandre Bargès, p. 406-7
  3. ↑ Sanjay Subrahmanyam, p. 188
  4. ↑ Malyn Newitt, p. 66
  5. ↑ Malyn Newitt, p. 66
  6. ↑ Sanjay Subrahmanyam, p. 188
  7. ↑ L. Didier, p. 13
  8. ↑ Ministère des travaux publics, p. 236
  9. ↑ L. Didier, p. 13
  10. ↑ Jean Joseph Léandre Bargès, p. 407
  11. ↑ Ministère des travaux publics, p. 236