Al-Husayn ibn Jamil
| Al-Husayn ibn Jamil الحسين بن جميل | |
|---|---|
| Misr noibi | |
|
Mansab davri 806 – 808 | |
| Monarx | Horun ar-Rashid |
| Oʻtmishdoshi | Abdulloh ibn Muhammad ibn Ibrohim az-Zaynabiy |
| Vorisi | Malik ibn Dalham al-Kalbiy |
| Shaxsiy maʼlumotlari | |
| Otasi | Jamil |
Al-Husayn ibn Jamil (arabcha: الحسين بن جميل) 806—808-yillarda Abbosiylar xalifaligining Misrdagi noibi lavozimida ishlagan.
Faoliyati
Al-Husayn mavla bo‘lib, „mavla amir ul-moʻminin“ va „mavla Abi Ja’far al-Mansur“ kabi sifatlar bilan ta’riflangan. Horun ar-Rashid xalifaligi davrida (h. 786–809) Basra noibi etib tayinlangani maʼlum. Tayinlovning aniq sanasi haqida maʼlumot mavjud emas[1]. 806-yilda Misr noibi etib tayinlangach, shu yilning yozida viloyatga yetib borgan. Dastlab namoz va xavfsizlik boʻyicha vakolat bilan tayinlangan boʻlsa, keyinroq viloyat moliyasi (xiroj) ustidan nazorat vakolati ham berilgan[2].
Al-Husayn noibligi davrida Havf aholisi soliqlarni toʻlashdan bosh tortib, isyon koʻtargan. Abu an-Nida qoʻl ostidagi ming kishi Ayla yoʻli orqali Suriya hududiga kirib, u yerda talonchilik va qotillik qila boshlashdi. Oxir-oqibat tartibsizliklar jiddiylashib ketgach, xalifa Yahyo ibn Muoz ibn Muslim boshliq qoʻshinni qoʻzgʻolonni bostirish uchun yubordi. [Jund Filastin|Falastin]]ga kelgan Yahyo kuchlarini al-Husayn yuborgan kuchlar bilan birlashtirdi. Koʻp oʻtmay, Misr qoʻshinlari qoʻzgʻolochilarni jangda magʻlub etib, Abu an-Nidani qoʻlga tushirishga muvaffaq boʻldi. Keyin Yahyo Havfga yo‘l olib, Bilbeisda qarorgoh qildi. Hududda tartib o‘rnatib, soliq to‘lovlarining tiklanishini ta’minladi[3].
808-yilda al-Husayn lavozimidan ozod qilinib, oʻrniga Malik ibn Dalham al-Kalbiy tayinlangan[4].
Manbalar
- ↑ Khalifah ibn Khayyat 1985, s. 462; Bosworth 1989, s. 305 (where he appears as "al-Hasan ibn Jamil."
- ↑ Al-Kindi 1912, s. 142; Ibn Taghribirdi 1930, ss. 134–35; Khalifah ibn Khayyat 1985, s. 464.
- ↑ Al-Kindi 1912, ss. 143–44; Ibn Taghribirdi 1930, s. 135; Kennedy 1998, ss. 79–80; Morimoto 1981, s. 155; Bosworth 1989, s. 266. Abu al-Nida was later brought to the caliph and executed; Bosworth 1989, s. 295.
- ↑ Al-Kindi 1912, s. 144; Ibn Taghribirdi 1930, s. 135.
Adabiyotlar
- The History of al-Ṭabarī, Volume XXX: The ʿAbbāsid Caliphate in Equilibrium: The Caliphates of Mūsā al-Hādī and Hārūn al-Rashīd, A.D. 785–809/A.H. 169–192, SUNY Series in Near Eastern Studies.. Albany, New York: State University of New York Press, 1989. ISBN 978-0-88706-564-4.
- Crone, Patricia. Slaves on Horses: The Evolution of the Islamic Polity. Cambridge: Cambridge University Press, 1980. ISBN 0-521-52940-9.
- Ibn Taghribirdi, Jamal al-Din Abu al-Mahasin Yusuf. Nujum al-zahira fi muluk Misr wa'l-Qahira, Volume II (ar). Cairo: Dar al-Kutub al-Misriyya, 1930.
- Kennedy, Hugh „Egypt as a province in the Islamic caliphate, 641-868“, . Cambridge History of Egypt, Volume One: Islamic Egypt, 640–1517. Cambridge: Cambridge University Press, 1998 — 62–85-bet. ISBN 0-521-47137-0.
- Khalifah ibn Khayyat. Tarikh Khalifah ibn Khayyat, 3rd ed (ar). Al-Riyadh: Dar Taybah, 1985.
- Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf. The Governors and Judges of Egypt (Arabic). Leyden and London: E. J. Brill, 1912.
- Morimoto, Kosei. The Fiscal Administration of Egypt in the Early Islamic Period. Kyoto: Dohosha, 1981.