Kontent qismiga oʻtish
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦
Ilova test rejimida ishlamoqda: matnlar, jumlalar va soʻzlardagi xatoliklar tez orada tahrirchilar tomonidan tuzatiladi ✦

Al-Azhar masjidi: Versiyalar orasidagi farq

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi
Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi

2026-yil 19-noyabr, 19:15 dagi (joriy) koʻrinishi

Masjid
Al-Azhar masjidi
MosqueICO

Al-Azhar masjidi (arabcha: الجامع الأزهر‎‎) — Misrda oddiygina al-Azhar nomi bilan tanilgan, Qohira shahrining tarixiy islomiy markazida joylashgan masjid. Milodiy 970-yilda Fotimiylar xalifaligining yangi poytaxti sifatida asos solingan, keyinchalik “Ming minora shahri” laqabini olgan shaharda barpo etilgan ilk masjid[a]. Masjid nomi, odatda, az-Zahrāʾ (soʻzma-soʻz tarjimasi — „porloq, yaltirab turgan“) soʻzidan kelib chiqqan deb hisoblaniladi, bu taxallus Islom paygʻambari Muhammadning qizi Fotimaga berilgan.

972-yilda masjid rasmiy ravishda ochilgan, 989-yilda masjid maʼmuriyati tomonidan 35 nafar olim yollangach, masjid asta‑sekin bugungi koʻrinishiga ega ilm maskaniga aylana bordi.

Masjid bilan bogʻliq Al-Azhar universiteti dunyodagi uzluksiz faoliyat yuritib kelayotgan oliy oʻquv yurtlari orasida Idrisiylar davrida Fes shahrida joylashgan Al-Qaraviyindan keyingi ikkinchi qadimiy universitet hisoblanadi. Qadimdan sunniy kalom va shariat, yaʼni islom huquqi boʻyicha islom olamidagi yetakchi ilmiy muassasa sifatida qaralib kelgan. 1961-yilda asos solinganidan buyon masjid tarkibidagi masjid-maktab tizimiga integratsiyalashgan holda faoliyat yuritgan bu dargoh davlat tasarrufiga oʻtkazildi va 1952-yilgi Misr inqilobidan soʻng rasmiy ravishda alohida universitet Al-Azhar ash-Sharif maqomini oldi.

Oʻzining ming yildan ortiq tarixiy yoʻlida masjid baʼzi davrlarda eʼtiborsiz qoldirilgan, baʼzi davrlarda esa yuksak qadrlangan. Dastlab shia ismoiliy muassasasi sifatida tashkil etilgani sababli Salohiddin Ayyubiy va uning tomonidan asos solingan sunniy Ayyubiylar sulolasi al-Azhardan yuz oʻgirdi, uni jome masjid maqomidan mahrum qildi va bu yerda oʻqiyotgan talabalar hamda dars berayotgan mudarrislarga beriladigan stipendiyalarini toʻxtatdi. Bu choralar keyinchalik Mamluk sultonligi davrida bekor qilindi va ularning hukmronligi ostida masjid bir necha bor kengaytirildi va taʼmirlandi. Keyingi davrlardagi Misr hukmdorlari masjidga turlicha darajada hurmat koʻrsatgan, ham madrasa, ham masjidning oʻziga moliyaviy koʻmakni turlicha miqdorda ajratgan. Bugungi kunda al-Azhar Misr jamiyatida nihoyatda katta taʼsirga ega, sunniy musulmon olamida esa hurmatga sazovor diniy markaz va islomiy Misr davlati ramzi boʻlib qolmoqda.

969-yilda Misrning Fotimiylar tomonidan zabt etilganidan soʻng, fotimiy xalifa al-Muʼizz nomidan fotimiy lashkarboshisi Javhar as-Siqilliy tomonidan Qohira shahriga asos solingan. Avvaliga Fotimiylar xalifaligining ilgari poytaxti boʻlgan, hozirgi Tunis hududidagi al-Mansuriyya shahri sharafiga al-Mansuriyya (المنصورية) deb atalgan. 972-yilda ilk bor ibodat uchun ochilgan masjid dastlab oʻsha davr odatiga koʻra, Jome al-Mansuriyya (جامع المنصورية, "Mansuriyya jome masjidi") deb atalgan boʻlishi mumkin. Aynan al-Muizz shahar nomini al-Qohira (القاهرة, “Gʻolib shahar”) deb oʻzgartirgan. Shundan soʻng masjid nomi ham Jome al-Qohira (جامع القاهرة, "Qohira jome masjidi") boʻlgan va va bu nom arab manbalarida ilk bor qayd etilgan[1].

Masjid hozirgi al-ʾAzhar nomini al-Muizz xalifaligi davridan boshlab Misrdagi ikkinchi fotimiy xalifa al-Aziz Billoh (h. 975–996) hukmronligining oxirigacha boʻlgan oraliqda olgan[1]. ʾAzhar soʻzi zahrāʾ soʻzining muzakkar shakli boʻlib, “juda porloq” yoki “eng ravshan” maʼnolarini anglatadi. Zahrāʾ — bu islom paygʻambari Muhammadning qizi, xalifa Alining rafiqasi Fotimaning taxallusidir[2]. Fotima al-Muizz va fotimiylar sulolasi imomlarining ajdodi sifatida koʻrsatilgan. Shuning uchun masjid nomi aynan uning taxallusidan olingan, degan nazariya mavjud[3][4]. Biroq bu nazariya birorta arab manbasida tasdiqlanmagan, uning ishonchliligi gʻarb olimlari tomonidan qoʻllab‑quvvatlanmagan, shuningdek, rad ham etilmagan[5].

Yana bir nazariyaga koʻra, masjid nomi fotimiy xalifalar tomonidan oʻz saroylariga berilgan nomlardan kelib chiqqan. Masjid yaqinidagi saroylar al-Aziz Billoh tomonidan birgalikda al-Qusur az-Zaxira (القصور الزاهرة, "Porloq saroylar") deb atalgan, qirollik bogʻlariga esa zahra soʻzidan olingan boshqa bir atama berilgan. Bu saroylar masjid nomi Jome al-Qohiradan al-ʾAzharga oʻzgartirilishidan avval qurilib, shunday nomlangan edi[1][6].

Jome soʻzi arab tilidagi jamaʿa ildizidan kelib chiqqan boʻlib, “yigʻmoq”, “jamlamoq” maʼnosini anglatadi. Bu soʻz soʻz yirik jome masjidlarga nisbatan qoʻllaniladi.

Oldingi qismda tosh bilan qoplangan hovli koʻrinib turibdi, uning ortida esa ustunlarga tayanib turgan oʻtkir kema-kokil shaklidagi keng yoyma ravoqlarga ega devor bor. Devor ortida chapdan oʻngga qarab ikki minora, bir gumbaz va yana bir minora koʻrinadi. Uzoq orqa fonda, markazda yana bir minoraning yuqori qismi koʻrinib turibdi.
Masjidning hovlisi, u Fotimiylar davriga taalluqli. Yuqorida esa minoralar Mamluklar davriga mansub. Chapdan oʻngga: Qansuv al-Gʻuriyning ikki gumbazli minorasi, Qaytbay minorasi va Aqbugʻa minorasi (gumbaz ortida).

Fotimiylar xalifaligi

[tahrir | manbasini tahrirlash]
Flickr - Gaspa - Cairo, moschea di El-Azhar (9)
Al-Hofiz davrida, taxminan 1138-yilda ishlangan, namozgoh kirish qismidagi gumbaz

Misr zabt etilgach, Javhar as-Siqqiliy xalifaning saroy hovlisi va Fotimiylar qoʻshini uchun qirollik majmuasi qurilishiga boshchilik qildi hamda Ismoiliylar shia islomini yoyish markazi sifatida al-Azharni qurdirdi[7]. Zich aholiga ega sunniy shahar Fustot yaqinida joylashgan Qohira Ismoiliylar shia islom mazhabining markaziga va Fotimiylar imperiyasining poytaxtiga aylandi[8].

Javhar yangi shahar uchun jome masjid qurishni buyurdi, qurilish ishlari 970-yil 4-aprelda boshlandi[5]. Masjid ohaktoshdan, Muqattam tepaliklari konlaridan olingan toshlardan bunyod etildi[9]. Masjid qurilishi 972-yilda tugallandi va ilk juma namozi ramazon oyida 972-yil 22-iyunda oʻqildi[5].

Al-Azhar tez orada islom olamining ilm markaziga aylandi, rasmiy bayonotlar va sud majlislari shu yerda eʼlon qilinar va oʻtkazilar edi[7]. Fotimiylar hukmronligi davrida ilgari yashirin saqlanib kelgan Ismoiliy mazhabi (fiqh maktabi) taʼlimoti keng jamoatchilikka ochildi[10]. An-Nuʼmon ibn Muhammad al-Muʼizz davrida qozi etib tayinlandi va Ismoiliy aqidasini oʻqitish ishlariga boshliq etib tayinlandi[10]. Darslar xalifa saroyida ham, al-Azhar masjidida ham oʻtilar, ayollar uchun alohida majlislar ham boʻlardi[11][12]. 973-yilda Roʻza hayiti bayramida masjid xalifa tomonidan Qohiraning rasmiy jome masjidi maqomi berildi. Al-Muʼizz ham, undan keyin xalifa boʻlgan oʻgʻli ham Ramazon oyida al-Azhar masjidida kamida bir marta juma xutbasini oʻqigan[13].

Qomusiy olim, faqih va Fotimiylarning birinchi rasmiy vaziri Yaʼqub ibn Killis 988-yilda al-Azharni islom huquqi boʻyicha asosiy taʼlim markaziga aylantirdi[14]. Keyingi yili ushbu maskanda dars berish uchun 45 nafar olim jalb qilindi. Shu tariqa musulmon dunyosidagi yetakchi universitetga aylanishi uchun poydevor qoʻyildi[15].

Masjid xalifa al-Aziz Billoh hukmronligi davrida kengaytirildi. Misrlik tarixchi al-Mufaddalning yozishicha, u masjidning ayrim qismlarini taʼmirlashni buyurgan va shiftni bir tirsak balandlatgan. Keyingi Fotimiy xalifasi al-Hakim bi-Amrilloh (h. 996–1021) masjidni taʼmirlashni davom ettirib, 1010-yilda yangi yogʻoch eshik oʻrnattirgan. Biroq al-Hakim davrida al-Hakim masjidi qurib bitkazilgan va al-Azhar Qohiraning asosiy jome masjidi maqomidan ayrilgan. 1009-yil may oyida al-Hakim masjidi xalifaning xutbalari oʻqiladigan yagona maskanga aylandi. Bundan avval al-Hakim juma xutbasini qayerda oʻqishni navbatma-navbat oʻzgartirib turardi. Al-Hakim hukmronligi davridan keyin al-Azhar xalifa al-Mustansir Billoh (h. 1036–1094) tomonidan qayta taʼmirlandi. Qolgan Fotimiy xalifalari hukmronligida ham qoʻshimchalar va taʼmirlash ishlari davom ettirildi[16]. Xalifa al-Hofiz 1138-yilda yirik qayta qurish ishlarini amalga oshirdi, shuningdek, namozgohning markaziy kirish qismidagi gumbaz ham aynan uning topshirigʻi bilan barpo etildi[17].

Dastlab al-Azhar masjidining kutubxonasi boʻlmagan, 1005-yilda Fotimiy xalifasi tomonidan minglab qoʻlyozmalar masjidga vaqf qilingan va shu orqali masjid kutubxonasi shakllandi[18]. Aholi orasida Ismoiliy amaliyotini qaror toptirishga qaratilgan Fotimiylar saʼy-harakatlari esa, asosan, muvaffaqiyatsizlikka uchradi[8]. Fotimiylar xalifaligining qulashi bilan yuzaga kelgan tartibsizliklar natijasida kutubxonaning koʻp qoʻlyozmalari tarqab ketdi[18] va oradan koʻp oʻtmay al-Azhar masjidi sunniy maskanga aylandi[8].

Ayyubiylar sulolasi

[tahrir | manbasini tahrirlash]
Wooden mihrab al-Azhar Mosque
Al-Azhar masjididagi yogʻoch mihrab, bagʻishlov yozuvi va oʻyib ishlangan yogʻoch panellar bilan, 1125-yil

Salohuddin al-Ayyubiy 1171-yilda Fotimiylar hokimiyatini agʻdarib tashlagan, Fotimiylar xalifaligi davrida al-Azharda ilgari surilgan shia taʼlim pribsiplari bilan kelisha olmadi. Shu sababli Ayyubiylar sulolasi davrida masjid qarovsiz qoldi. Jamoaviy namoz oʻqish Salohuddin tomonidan qozi etib tayinlangan Sadriddin ibn Dirbass tomonidan taqiqlangan[19]. Bu farmonning sababi, ehtimol, jamoat namozlarini bir jamiyatda faqat bitta masjidda oʻqishni koʻzda tutgan shofiʼiy taʼlimoti yoki yangi sunniy hukmdorning avvalgi shia muassasasiga boʻlgan ishonchsizligi boʻlgan[18][20]. Shu vaqtda ancha kattaroq al-Hakim masjidi qurib bitkazilgan edi va Qohirada jomeʼ namozlari aynan oʻsha yerda oʻqilar edi[19].

Al-Azharni jomeʼ masjid maqomidan mahrum etishdan tashqari, Salohuddin masjidning mehrobidan Fotimiy xalifalari nomlari yozilgan kumush kamarni olib tashlashni ham buyurdi. Shu va boshqa masjidlardan yechib olingan shunga oʻxshash kumush kamarlar jami 5 000 dirhamni tashkil etgan[16]. Salohuddiin masjidning butunlay qarovsiz qolishiga ham yoʻl qoʻymagan. Tarixchi al-Mufaddalning soʻzlariga koʻra, uning hukmronligi davrida masjid minoralaridan biri balandlashtirilgan[16].

Masjiddagi taʼlim markazi ham zarar koʻrgan[19]. Al-Azhar masjidi kutubxonasi eʼtiborsiz qoldirildi va al-Azharda saqlangan Fotimiylar taʼlimotiga oid qoʻlyozmalar yoʻq qilindi[18][21]. Ayyubiylar sulolasi Qohira boʻylab qurilgan subsidiyalangan madrasalarda sunniy ilohiyot taʼlimini rivojlantirdi[19]. Talabalarga beriladigan mablagʻlar bekor qilindi[19], masjidda muntazam ravishda oʻtiladigan darslar toʻxtatildi va Fotimiylar davrida yaxshi yashagan mudarrislar tirikchilik uchun boshqa faoliyat bilan shugʻullanishga majbur boʻldi[21].

Shunga qaramay, al-Azhar bu davr mobaynida arab filologiyasi va ilm-maʼrifat maskani boʻlib qolaverdi[19]. Rasmiy darslar bekor qilinsa-da, masjidda xususiy saboqlar davom etardi. Maʼlumotlarga koʻra, al-Bagʻdodiy al-Azharda qonun va tibbiyot kabi bir qator fanlardan dars bergan. Aytishlaricha, Salohuddin unga 30 dinor maosh toʻlagan, bu miqdor Salohuddinning merosxoʻrlari tomonidan 100 dinorga oshirilgan[21]. Masjid Salohuddin va uning vorislari tomonidan eʼtiborsiz qoldirilgan boʻlsa-da, sunniy Ayyubiylar sulolasining siyosati al-Azhar masjidi rivojiga katta taʼsir koʻrsatdi.

Mamluk sultonligi

[tahrir | manbasini tahrirlash]
Toʻla soqolli va salla kiygan erkak gilam ustida oʻng yonboshiga yotgan, tirsagi va orqasi yostiqqa suyanib, ochiq yoyma deraza yonida. Oʻng qoʻlida pashshaxoʻr, uning oldida pol ustida qiniga solingan qilich turibdi.
Mamluk beyi
Le Caire. Porte intérieure de la mosquée el-Azhar - Bonfils. LCCN2004668144
Sulton Qaytbay darvozasi, XV asr oxirida qurilgan (1867-yilgi surat)

Jamoat namozlari Mamluk sultonligi davrida 1266-yilda Sulton Baybars tomonidan al-Azhar masjidida qayta tiklandi. Salohuddin va Ayyubiylar amal qilgan shofiʼiylik taʼlimotiga koʻra, bir mahallada jamoat namozi oʻqilishi uchun faqat bitta masjid boʻlishi lozim edi, Mamluklar ergashgan hanafiylik mazhabi esa bunday cheklov qoʻymagan[20]. Al-Azhar bu paytga kelib Fotimiylar va ismoiliy taʼlimotlari bilan bogʻliqligini yoʻqotgan edi. Qohiraning tez kengayishi sharoitida masjid maydoniga ehtiyoj ortgani Baybarsga al-Azhar tarixiga eʼtibor bermasdan, masjidni oldingi nufuziga qaytarish imkonini berdi. Baybars va Mamluk sultonligi davrida al-Azhar talabalar va mudarrislar uchun stipendiyalar qayta joriy qilindi hamda deyarli 100-yil davomida eʼtiborsiz qolgan masjidni taʼmirlash ishlari boshlandi[22]. Al-Mufaddalning soʻzlariga koʻra, amir ‘Izz ad-Din Aydamur al-Hilli oʻz uyini masjid yoniga qurib, shu bilan birga masjidni ham taʼmirlagan. Al-Maqriziy bergan maʼlumotlarga koʻra, amir devorlar va tomni taʼmirlab, qaytadan pol yotqizgan va yangi gilamlar bilan toʻshagan. Fotimiy xalifasi al-Hakim davridan beri birinchi bor 1266-yil 16-yanvarda masjidda xutba oʻqilgan, xutba besh kun oldin qurib bitkazilgan yangi minbarda oʻqilgan[23].

1302-yilda sodir boʻlgan zilzila al-Azhar va Mamluk hududidagi boshqa koʻplab masjidlarga zarar yetkazdi. Qayta qurish ishlari sultonlik amirlari (shahzoda va amaldorlar) hamda qoʻshin boshligʻi Sayfiddin Salarga yuklandi. Bu Baybars hukmronligidan keyingi ilk taʼmirlash ishlari edi[24]. Oradan yetti yil oʻtgach, masjid shimoli-gʻarbiy devori boʻylab maxsus maktab Madrasa al-Aqbugʻaviyya qurildi. Yangi binoga joy ochish uchun masjid devorining ayrim qismlari olib tashlandi. Yana bir maktab Madrasa al-Taybarsiyya qurilishi 1332–1333-yillarda boshlandi. 1339–1340-yillarda qurib bitkazilgan bu bino ham masjid tuzilishiga taʼsir koʻrsatdi, chunki u tahorat favvorasi oʻrnida qad rostladi[23]. Har ikkala madrasa al-Azharni toʻldiruvchi binolar sifatida qurilgan boʻlib, oʻz alohida kirish eshiklari va ibodat zallariga ega edi[24].

Masjid Qohirada oʻz mavqeini qayta tiklagan boʻlsa-da, taʼmirlash ishlari va boshqa ishlar sulton darajasidan past lavozimdagilar tomonidan amalga oshirilardi. Bu holat Burjiy sulolasining birinchi sultoni az-Zohir Barquq hukmronligi davrida oʻzgardi. Sulton Barquq ham, undan keyingi sulton al-Muayyad ham mos ravishda 1397 va 1424-yillarda al-Azhar minorasini toshdan yangidan qurishga urindilar, lekin har ikki safar ham qurilish nuqsonli deb topilib, buzib tashlandi[20]. Davlat boshqaruvining eng oliy pogʻonasidagi shaxslar tomonidan toʻgʻridan-toʻgʻri homiylik qilish Mamluklar hukmronligi oxirigacha davom etdi. Sultonlar Qaytbay va Qansuh al-Gʻuriy tomonidan koʻplab taʼmirlar va qoʻshimcha qurilishlar olib borildi. Ularning harakatlari bilan bugungi kungacha saqlanib qolgan bir nechta minoralarning qad rostlagan[25]. Mamluk sultonlari orasida minora qurish odatiy amaliyot boʻlib, bunga hokimiyat ramzi va Qohira manzarasida oʻz mavqeini mustahkamlashning eng samarali vositasi deb qaralardi[25]. Al-Gʻuriy, shuningdek, asl mehrob oldidagi gumbazni ham qayta qurdirgan boʻlishi mumkin[26].

XIV asrga kelib, al-Azhar huquq, ilohiyot va arab tili boʻyicha tadqiqotlar markazi sifatida ustun maqomga erishdi va butun islom olamidan talabalar uchun diqqat markaziga aylandi[18]. Shunga qaramay, Misr ulamolarining atigi uchdan bir qismigina al-Azharda tahsil olgan yoki dars bergan, degan xabarlar bor[27].

Usmoniylar imperiyasi viloyati davri

[tahrir | manbasini tahrirlash]
Ikki yoysimon kirish yoʻlaklari boʻlgan baland ikki qavatli bino ayvoni koʻchaga qaragan. Yoylar ustidagi bino devori oʻymakorlik va bezaklar bilan ishlangan. Oʻng tomonda bino uchinchi qavatgacha koʻtarilgan. Devor ortida gumbaz ustidan koʻtarilgan ikki minora koʻrinib turibdi.
Bab al-Muzayinīn (Sartaroshlar darvozasi), Usmonlilar hukmronligi davrida Abd ar-Rahmon Katxudo tomonidan qurilgan. Chap tomondagi, Madrasa al-Aqbughaviyya ustidagi minorani ham Katxudo qayta taʼmirlagan, keyinchalik u yana 20-asrda yangidan taʼmirlangan.

1517-yilda hudud Usmoniylar tasarrufiga oʻtdi. Shaharni egallash uchun kechgan janglar keltirib chiqargan tartibsizliklarga qaramasdan, turklar masjid va uning kollejiga katta ehtirom koʻrsatdilar[18][27]. Misrning birinchi usmoniy hukmdori, sulton Salim I Misrda boʻlgan soʻnggi haftada al-Azharda juma namozida qatnashdi, biroq masjidni saqlab turish uchun hech qanday ehson qilmadi. Keyingi usmoniy amirlari ham al-Azharda juma namozlariga muntazam qatnashgan, ammo masjidni taʼmirlash uchun kamdan-kam hollarda mablagʻ ajratishgan, shunga qaramay, baʼzan talaba va oʻqituvchilar uchun maosh belgilab berishgan. Mamluk sultonligi davridagi kengaytirish va qoʻshimchalardan farqli oʻlaroq, Usmoniylarning dastlabki hukmronligi davrida faqat 2 nafar usmoniy hokimi al-Azharni taʼmirlash ishlarini amalga oshirgan[27].

1517-yilda Salim I va usmonlilardan magʻlub boʻlishlariga qaramay, mamluklar Misr jamiyatida taʼsirchan kuch boʻlib qolishdi, imperiya boshidagi amirlar oʻrniga, usmonli hokimlari nazoratida boʻlgan, nomigagina boʻlsa-da, beylar (“sardorlar”)ga aylandilar[27]. Selim I davrida Misrning birinchi hokimi Xayr Bey boʻlib, u Marj Dabik jangida (Battle of Marj Dabiq) usmonlilar tomoniga oʻtgan mamluk amiri edi[28]. Mamluklar oʻz sultonliklarini tiklash uchun, jumladan 1523-yilda ikkita qoʻzgʻolonni ham oʻz ichiga olgan, bir necha marotaba isyon koʻtargan boʻlsalar-da[29], usmonlilar Misrning hokimiyat tuzilmasi ustidan mamluklar nazoratini butunlay yoʻq qilishdan tiyildilar. Usmonlilar gʻalabasidan soʻng darhol mamluklar iqtisodiy va harbiy jihatdan yoʻqotishlarga uchradilar va bu holat usmonlilar hukmronligining dastlabki yuz yilligida al-Azhar uchun moliyaviy yordamning yetishmasligida oʻz aksini topdi. 18-asrga kelib, mamluk zodagonlari oʻz taʼsirining katta qismini qaytarib oldilar va Qohira boʻylab hamda aynan al-Azharda koʻplab taʼmirlash ishlarini homiylik qilishni boshladilar[27].

Qudratli mamluk beyi al-Qazdugli 18-asr boshlarida bir qancha qoʻshimcha va taʼmirlashlarni moliyalashtirdi. Uning koʻrsatmasi bilan 1735-yilda koʻzi ojiz talabalar uchun rivoq qurildi. Shuningdek, u Qaytbey tomonidan dastlab qurilgan turk va shom rivoqlarini qayta qurishga ham homiylik qildi[30].

Bu Mamluk sultonligi davrida amalga oshirilgan kengaytirishlardan keyingi eng katta taʼmirlashlar majmuasining boshlanishi edi. Abd ar-Rahmon Katxudo 1749-yilda katxudo (yanicharlar boshligʻi) etib tayinlandi va Qohiraning turli joylarida hamda al-Azharda bir necha loyihalarni amalga oshirishga kirishdi. Uning rahbarligida uchta yangi darvoza qurildi: talabalar sochlarini shu darvoza tashqarisida oldirishgani uchun shunday atalgan Bab al-Muzayinīn (Sartaroshlar darvozasi), keyinchalik u masjidning bosh kirish darvozasiga aylandi; Yuqori Misrning Saʼidi xalqi nomi bilan atalgan Bab al-Saʼayida (Saʼidiya darvozasi); va bir necha yildan soʻng talabalar uchun odatda guruch shoʻrvasidan iborat ovqat tarqatilgan Bab al-Shurba (Shoʻrva darvozasi). Dastlabki namozxonaga janub tomondan yangi namozxona qoʻshilib, mavjud ibodat maydoni hajmi ikki baravar oshirildi. Katxudo, shuningdek, masjidni oʻrab turgan bir nechta rivoqni taʼmirladi yoki qaytadan qurdi. Katxudo oʻzi al-Azharda qurgan maqbaraga dafn qilindi; 1776-yilda u Nafisa al-Bakriyya — taxminan 1588-yilda vafot etgan ayol soʻfiydan keyin — masjid ichiga dafn qilingan birinchi (va oxirgi) shaxs boʻldi[31][32].

Usmonlilar davrida al-Azhar Misrda ilm maskani sifatida yana eʼtiborli mavqeini tikladi va Salohiddin tomonidan asos solingan hamda mamluklar tomonidan keskin kengaytirilgan madrasalardan ustunlik qila boshladi. 18-asr oxiriga kelib, al-Azhar Misr ulamosi bilan uzviy bogʻliq boʻlib qoldi[33]. Ulamolar, shuningdek, hukumatga rasmiy tarzda taʼsir oʻtkaza oldilar; bir necha shayxlar faqat bir yil muddatga tayinlanadigan poshoga (faxriy hokim) hisobot beruvchi maslahat kengashlariga aʼzo etib tayinlandi[34]. Bu davrda al-Azharda dunyoviyroq fanlar ham taʼlim dasturiga kiritildi, ilm-fan va mantiq falsafa bilan bir qatorda oʻqitila boshlandi[35]. Shu davrda al-Azharda ilk bor molikiy boʻlmagan rektor tayinlandi; shofiiy mazhabiga mansub Abdulloh ash-Shubrovi rektor boʻldi[36]. Molikiy mazhabiga mansub biron kishi 1899-yilda Salim al-Bishriy ushbu lavozimga tayinlangunga qadar rektor boʻlib xizmat qilmagan.

Al-Azhar, shuningdek, Misrni usmonlilar bosib olganiga qarshi noroziliklarning markazi boʻlib xizmat qildi, bunda ham ulamolar, ham keng jamoatchilik ishtirok etgan. Al-Azhardagi talaba namoyishlari odatiy hol boʻlib, koʻpincha masjid atroflaridagi doʻkonlar talabalarga birdamlik sifatida yopilardi[37]. Ulamolar baʼzan hukumatga ochiqcha qarshi chiqishga ham muvaffaq boʻlgan. Bir holatda, 1730–31-yillarda usmonli agolari uch nafar qochqinni quvib, al-Azhar yaqinida yashovchi aholini bezovta qilishgan. norozilik sifatida al-Azhar darvozalari yopildi va kengroq qoʻzgʻolondan qoʻrqqan usmonli hokimi agolarni al-Azhar yaqiniga bormaslikka buyurdi. Yana bir tartibsizlik 1791-yilda, voli al-Husayn masjidi yaqinidagi odamlarni bezovta qilganida yuz berdi; ular keyin al-Azhar tomon namoyishga yoʻl olishdi. Natijada voli oʻz lavozimidan chetlatildi[38].

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Rabbat 1996, s. 53.
  2. ↑ Bloom 2007, s. 104.
  3. ↑ Blair 2000, s. 507.
  4. ↑ Hitti 1973, s. 114.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Creswell 1952, s. 36.
  6. ↑ Dodge 1961, s. 5.
  7. ↑ 7,0 7,1 Summerfield, Devine & Levi 1998, s. 9.
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 Petry & Daly 1998, s. 139.
  9. ↑ Aly, Nevin; Hamed, Ayman (2020). "The impact of salt crystallization on the building stones of Al-Azhar Mosque - Historic Cairo – Egypt". International Journal of Conservation Science 11 (4). https://www.researchgate.net/publication/345506704_The_impact_of_salt_crystallization_on_the_building_stones_of_Al-Azhar_Mosque_-_Historic_Cairo_-_Egypt. 
  10. ↑ 10,0 10,1 Yeomans 2006, s. 52.
  11. ↑ Yeomans 2006, s. 53.
  12. ↑ Daftary 1998, s. 96.
  13. ↑ Dodge 1961, ss. 6–7.
  14. ↑ Daftary 1998, s. 95.
  15. ↑ Behrens-Abouseif 1992, s. 58.
  16. ↑ 16,0 16,1 16,2 Creswell 1952, s. 37.
  17. ↑ Williams 2018, s. 204.
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 Summerfield, Devine & Levi 1998, s. 10.
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 19,3 19,4 19,5 Rabbat 1996, s. 56.
  20. ↑ 20,0 20,1 20,2 Behrens-Abouseif 1992, s. 60.
  21. ↑ 21,0 21,1 21,2 Dodge 1961, s. 36.
  22. ↑ Lulat 2005, s. 77.
  23. ↑ 23,0 23,1 Creswell 1952, ss. 37–38.
  24. ↑ 24,0 24,1 Rabbat 1996, s. 57.
  25. ↑ 25,0 25,1 Rabbat 1996, s. 58.
  26. ↑ Rabbat 1996, s. 48.
  27. ↑ 27,0 27,1 27,2 27,3 27,4 Rabbat 1996, s. 59.
  28. ↑ Winter 2004, s. 12.
  29. ↑ Winter 2004, s. 14.
  30. ↑ Rabbat 1996, ss. 59–60.
  31. ↑ Rabbat 1996, ss. 49–50.
  32. ↑ Rabbat 1996, ss. 60–61.
  33. ↑ Winter 2004, s. 115.
  34. ↑ Abu Zayd, Amirpur & Setiawan 2006, s. 36.
  35. ↑ Rahman 1984, s. 36.
  36. ↑ Heyworth-Dunne 1938, s. 681.
  37. ↑ Winter 2004, s. 120.
  38. ↑ Winter 2004, s. 121.


Manba xatosi: <ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found