Ulviye Sulton
| Ulviye Sulton | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
Ulviye (chapdan birinchi) opasi Sabiha Sultonning (o‘ngdan uchinchi) to‘yida, 1920-yil 29-aprel | |||||
| Tugʻilishi |
11-sentyabr 1892-yil Ortaköy saroyi, Ortaköy, Istanbul, Usmoniylar imperiyasi (hozirgi Istanbul, Turkiya) | ||||
| Vafoti |
25-yanvar 1967-yil (74 yoshda) Izmir, Turkiya | ||||
| Dafn etilgan joy |
Aşiyan Asri qabristoni, Istanbul, Turkiya | ||||
| Turmush oʻrtogʻi |
| ||||
| Farzandlari |
Birinchi nikoh Suade Humayra Xonimsulton | ||||
| |||||
| Sulola | Usmoniylar | ||||
| Otasi | Mehmed VI | ||||
| Onasi | Nazikeda Kadın | ||||
| Dini | Islom, sunniylik | ||||
Fotma Ulviye Sulton (usmonli turkcha: فاطمه علویه سلطان; 1892-yil 11-sentyabr — 1967-yil 25-yanvar) — Usmoniylar malikasi, Usmoniylar imperiyasi sultoni Mehmed VI va Nazikeda Kadınning qizi.
Yoshligi
Fotma Ulviye Sulton 1892-yil 11-sentyabrda Istanbulning Ortaköy mahallasidagi Ortaköy saroyida tugʻilgan[1]. Otasi Usmoniylar imperiyasi sultoni Mehmed VI boʻlib, u sulton Abdulmajid I va Gülistu Kadınning oʻgʻli edi. Onasi Nazikeda Kadın esa shahzoda Hasan Ali Marshania va malika Fotma Horecan Aredbaning qizi boʻlgan[2]. Ulviye Sulton otasining ham, onasining ham ikkinchi qizi boʻlgan. Uning ikki nafar opa-singlisi boʻlib, oʻzidan 4 yosh katta opasi Münire Fenire Sulton chaqaloqligida vafot etgan. Undan 2 yosh kichik Rukiye Sabiha Sulton ismli singlisi ham bor edi. Shuningdek, Ulviyening onasi Shahzoda Mehmed Ertug‘rulning onasi Müveddet Kadın vafot etgach, uni ham asrab olib tarbiya qilgan[3][4][5].
Sulton Abdulmajid I ning ikkinchi xalfasi Mihrifelek xonimning oʻgʻli Refik bey Ulviye va uning singlisi Sabiha Sultonga muallim etib tayinlangan[6]. Ularning ikkalasi ham Mlle Voçinodan pianino chalishni oʻrgangan[7].
Birinchi nikohi
1916-yil fevralda taxt vorisi Shahzoda Yusuf Izzeddinning vafotidan soʻng, Ulviyening otasiga Usmoniylar imperiyasi valiahdi unvoni berilgan. Bu paytga kelib Ulviye ulgʻaygan va balogʻat yoshiga yetgan edi. Ulviye 1916-yil 10-avgustda Kuruçeşmedagi bir yalıda Usmoniylar imperiyasining soʻnggi bosh vaziri Ahmet Tevfik posho va uning shveysariyalik rafiqasi Elizabet Tshumining oʻgʻli Ismoil Haqqiga turmushga chiqqan[5][8][9]. Ularning nikohini shayx ul-islom Hayri afandi oʻqigan. Uning sep 1000 tilla tangaga belgilangan[7]. Shundan soʻng Haqqi posho damat boʻlgan. Toʻydan keyin juftlik Kuruçeşmedagi yalıda yashay boshlagan. Ularning Suade Humayra Xonimsulton ismli qizi 1917-yil 4-iyunda tugʻilgan[1][5][7][8]. 1920-yil oktyabrda Haqqi posho ular uchun Nişantaşıda ikkita uy sotib olgan. Bu qasrlar „Egizak saroylar“ nomi bilan tanilgan. Uylardan birini Ulviye Sultonga, boshqasini Sabiha Sultonga bergan[10]. Ulviye Sulton 1922-yil 21-iyunda eri bilan ajrashgan[1][5][7][8].
Ikkinchi nikohi
Haqqi posho bilan ajrashgach, Ulviye Sulton 1923-yil 1-noyabrda Nişantaşi saroyida Zülüflü Ismoil poshoning oʻgʻli Ali Haydar bey Germiyanoğluga turmushga chiqqan. Ular farzand koʻrishmagan[5][7][8].
1924-yil mart oyida Usmoniylar oilasi vakillari surgun qilinganda Ulviye Sulton, uning eri va qizi Italiyaning Sanremo shahriga koʻchib oʻtgan. 1926-yilda otasi vafot etgach, Ulviye Monte-Karloga koʻchib ketgan. 1929-yilda esa Misrning Iskandariya shahriga joylashgan[7].
1952-yilda malikalarga nisbatan surgun toʻgʻrisidagi qonun bekor qilingach, Ulviye Sulton oilasi bilan Istanbulga qaytgan[7]. Bu yerga qaytgach, u qizi bilan Izmirda yashagan[8].
Vafoti
Ulviye Sulton 1967-yil 25-yanvarda 74 yoshida vafot etgan va Istanbuldagi Aşiyan Asri qabristoniga dafn qilingan[3][1].
Eri undan 3 yil koʻproq yashab, 1970-yilda vafot etgan[5].
Mukofotlari
Farzandlari
| Ism | Tugʻilgan | Vafot etgan | Izohlar |
|---|---|---|---|
| Ismoil Haqqi poshodan (1881-yil 20-oktyabr — 1977-yil 10-oktyabr) | |||
| Suade Humayro Xonimsulton | 1917-yil 4-iyun[12] | 2000-yil 17-may[12] | Istanbulda tugʻilgan, turmush qurib farzandli boʻlgan. Turkiyaning Kuşadası shahrida vafot etgan[12]. |
Ajdodlari
| Ulviye Sulton | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Bardakçı 2017, s. xviii.
- ↑ Açba, Leyla. Bir Çerkes prensesinin harem hatıraları. L & M, 2004 — 66, 77-bet. ISBN 978-9-756-49131-7.
- ↑ 3,0 3,1 Sakaoğlu 2008, ss. 708–709.
- ↑ Uluçay 2011, ss. 262, 265.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Adra, Jamil. Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005, 2005 — 35-bet.
- ↑ Bardakçı 2017, ss. 68–69.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Sakaoğlu 2008, s. 709.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 Uluçay 2011, s. 265.
- ↑ Bardakçı 2017, s. 11.
- ↑ Bardakçı 2017, s. 31.
- ↑ 11,0 11,1 11,2 Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978 — 165-bet.
- ↑ 12,0 12,1 12,2 Bardakçı 2017, s. xiv.
Adabiyotlar
- Bardakçı, Murat. Neslishah: The Last Ottoman Princess. Oxford University Press, 2017. ISBN 978-9-774-16837-6.
- Sakaoğlu, Necdet. Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayıncılık, 2008. ISBN 978-9-753-29623-6.
- Uluçay, Mustafa Çağatay. Padişahların kadınları ve kızları. Ankara: Ötüken, 2011. ISBN 978-9-754-37840-5.