Munira Sulton (Shahzoda Kamoliddinning qizi)
| Munira Sulton | |
|---|---|
| Tugʻilishi |
5-aprel 1880-yil Dolmabahçe saroyi, Konstantinopol, Usmoniylar imperiyasi (hozirgi Istanbul, Turkiya) |
| Vafoti |
7-oktyabr 1939-yil (59 yoshda) Nice, Fransiya |
| Dafn etilgan joy |
Nice, Fransiya |
| Turmush oʻrtogʻi |
Mehmed Solih posho (turm. 1907; executed 1913) |
| Farzandlari | Sultonzoda Ahmad Kamoliddin bey |
| Sulola | Usmoniylar |
| Otasi | Shahzoda Ahmad Kamoliddin |
| Onasi | Fotma Sezadil xonim |
| Dini | Islom, sunniylik |
Munira Sulton (usmonli turkcha: منیره سلطان; 1880-yil 5-aprel — 1939-yil 7-oktyabr) — Usmoniylar malikasi, Shahzoda Ahmad Kamoliddinning qizi, sulton Abdulmajid I ning nevarasi.
Yoshligi
Munira Sulton 1880-yil 5-aprel kuni Dolmabahçe saroyida tugʻilgan. Otasi sulton Abdulmajid I ning oʻgʻli Shahzoda Ahmad Kamoliddin, onasi esa Fotma Sezadil xonimdan boʻlgan. Otasining tugʻishgan opasi Munira Sulton sharafiga unga shunday ism berilgan[1]. Munira Sulton otasining ham va onasining ham ikkinchi farzand edi. Uning oʻzidan 2 yosh katta Atiyetulloh Sulton ismli opasi boʻlib, u bolaligida vafot etgan. Munira Sulton Usmoniylar imperiyasi sultoni Abdulmajid I va Verdicenan Kadınning nabirasi edi[2].
Nikohi
1907-yilda Abdulhamid II Munira Sultonni[3] tunislik bosh vazir Xayriddin poshoning oʻgʻli Mehmed Solih posho bilan unashtirgan. Xayriddin posho Sulton Abdulmajidning bosh vazirlaridan biri boʻlgan, Solih poshoning onasi esa uning toʻrtinchi xotini Kamer xonim edi. Ularning nikohi 1907-yil 10-yanvarda Yıldız saroyida boʻlib oʻtgan[4]. Juftlikning 1908-yil 18-iyunda Nişantaşı saroyida tugʻilgan Sultonzoda Ahmad Kamoliddin bey ismli oʻgʻli boʻlgan[2]. Solih posho bosh vazir, general Mahmud Shavkat poshoga uyushtirilgan suiqasdda ishtirok etganlikda ayblanib, 1913-yilda oʻlimga hukm qilingan. Munira va uning onasi Sezadil xonim Mehmed V dan Solih poshoga yozilgan oʻlim hukmini imzolamaslikni soʻragan, biroq sulton eʼtirozsiz bu hukmni imzolagan va Solih posho 1913-yil 11-iyunda osib oʻdirilgan[5][1][6].
Surgun qilinishi va vafoti
1924-yil mart oyida Usmoniylar sulolasi oila aʼzolari surgun qilingach, Munira Sulton va uning oʻgʻli avval Tunisga joylashishgan va u yerda 4 yil davomida yashagan. Soʻngra Fransiyaning Nice shahriga koʻchib oʻtganlar[5]. Bu yerda ularning moliyaviy imkoniyatlari juda cheklangan edi. Munira Sulton koʻp ham koʻrinish bermas, chunki hali ham turmush oʻrtogʻining oʻlimi uchun motam tutayotgan edi[6]. Munira Sulton 1939-yil 7-oktyabr kuni 59 yoshida vafot etgan va shu yerda dafn qilingan[1][2].
Mukofotlari
- Usmon uyi ordeni[7]
- Majidiya ordeni[7]
- 1-darajali Xayriya ordeni[7]
- Hijoz temiryoʻli oltin medali[7]
Farzandlari
| Ism | Tugʻilgan | Vafot etgan | Izohlar |
|---|---|---|---|
| Sultonzoda Ahmad Kamoliddin bey „Keredin“ | 1908-yil 18-iyun | 1987-yil 7-yanvar[8] | Nişantaşı saroyida tugʻilgan. 1962-yil iyunda Mehribon xonim „Keredin“ga uylangan va undan farzand koʻrgan[8]. Vafotidan keyin Turkiyaning Istanbul shahrida vafot etgan va Karacaahmet qabristoniga dafn qilingan[8]. |
Nasabi
| Munira Sulton (Shahzoda Kamoliddinning qizi) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Brookes 2010, s. 284.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Adra, Jamil. Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005, 2005 — 8-bet.
- ↑ Brookes 2010, s. 159.
- ↑ Haskan, Mehmet Nermi. Eyüp Sultan tarihi, Volume 2. Eyüp Belediyesi Kültür Yayınları, 2008 — 518-bet. ISBN 978-9-756-08704-6.
- ↑ 5,0 5,1 „Murat Bardakçı: Son devlet krizini siláhla çözmüştük“. Hürriyet (2000-yil 13-avgust). Qaraldi: 2020-yil 10-oktyabr.
- ↑ 6,0 6,1 Bardakçı, Murat. Neslishah: The Last Ottoman Princess. Oxford University Press, 2017 — 97-bet. ISBN 978-9-774-16837-6.
- ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Yılmaz Öztuna. Başlangıcından zamanımıza kadar büyük Türkiye tarihi: Türkiye'nin siyasî, medenî, kültür, teşkilât ve san'at tarihi. Ötüken Yayınevi, 1978 — 165-bet.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Bardakçı, Murat. Son Osmanlılar: Osmanlı Hanedanı'nın Sürgün ve Miras Öyküsü. İnkılâp, 2008 — 78, 80-bet. ISBN 978-9-751-02616-3.
Adabiyotlar
- Brookes, Douglas Scott. The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press, 2010. ISBN 978-0-292-78335-5.