Kontent qismiga oʻtish

Hafs

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Abu Amr

Hafs ibn Sulaymon

al-Asadiy al-Kufiy
حفص بن سليمان
Shaxsiy maʼlumotlar
Tavalludi milodiy 706-yil
Vafoti milodiy 796-yil (89–90 yosh)
Dini Islom
Tavallud shahri Makka
Ota-onasi
  • Sulaymon ibn al-Mugʻiyra ibn Abu Dovud (otasi)
Tanilgan sohasi Arabiston, Hindiston va hatto gʻarbiy mamlakatlarda mashhur rivoyatga aylangan qiroatni rivoyat qilgani

Hafs (Abu Amr Hafs ibn Sulaymon ibn al-Mugiyra ibn Abi Dovud al-Asadiy al-Kufiy, arabcha: أبو عمرو حفص بن سليمان بن المغيرة الأسدي الكوفي‎‎; milodiy 706–796-yillar; hijriy 90–180-yillar) islomiy anʼanaga koʻra, Qur’on qiroati (qiroat)ning yetti kanonik usulidan birining asosiy roviylaridan biri boʻlgan[1][2]. Uning ustoz Osim ibn Abu an-Najud orqali kelgan usuli musulmon olamining aksariyat qismida eng ommabop usulga aylangan[3].

Hafs Osimning shogirdi boʻlishdan tashqari, uning kuyovi ham edi[4]. Bagʻdodda tugʻilgan Hafs keyinchalik Makkaga koʻchgan va u yerda qaynotasining qiroat usulini ommalashtirgan[4].

Soʻngra, Hafsning Osim uslubidagi qiroati Misrning rasmiy usuli etib belgilandi[5]. 1923-yilda Misr qiroli Fuod I homiyligida Qurʼonning Misrda standart bosma nusxasi sifatida rasman qabul qilingan edi[4]. Bugun Qurʼon nusxalarining aksariyati Hafs qiroatiga amal qiladi. Shimol va Gʻarbiy Afrikada esa Varsh qiroatiga ergashish moyilligi kuchliroq[6].

Manbalar

  1. ↑ Muhammad Ghoniem and MSM Saifullah. „The Ten Readers & Their Transmitters“. Islamic Awareness (2002-yil 8-yanvar). Qaraldi: 2016-yil 11-aprel.
  2. ↑ Shady Hekmat Nasser „Ibn Mujahid and the Canonization of the Seven Readings“, . The Transmission of the Variant Readings of the Qur'an: The Problem of Tawaatur and the Emergence of Shawaadhdh. Leiden: Brill Publishers, 2012 — 129-bet. ISBN 9789004240810. 
  3. ↑ Bewley, Aishah. "The Seven Qira'at of the Qur'an" (Wayback Machine saytida 2006-05-01 sanasida arxivlangan), Aisha Bewley's Islamic Home Page
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Peter G. Riddell, Early Malay Qur'anic exegical activity, p. 164. Taken from Islam and the Malay-Indonesian World: Transmission and Responses. London: C. Hurst & Co., 2001. ISBN 9781850653363
  5. ↑ Cyril Glasse, The New Encyclopedia of Islam, p. 268. Intr. by Huston Smith. Lanham: Rowman & Littlefield, 2003. ISBN 9780759101906
  6. ↑ Aisha Geissinger, Gender and Muslim Constructions of Exegetical Authority: A Rereading of the Classical Genre of Qurʾān Commentary, pg. 79. Leiden: Brill Publishers, 2015. ISBN 9789004294448