Kontent qismiga oʻtish

Al-Qarn jangi

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Al-Qarn jangi
Sanalar 742
Urush yeri Jabal al-Qarn
Natija Umaviylar gʻalaba qozongan
Qoʻmondonlar
Umaviylar xalifaligi Berber isyonchilari
  • Ukosha ibn Ayyub al-Fazoriy

Al-Qarn jangi – Umaviylar xalifaligining Ifriqya viloyati hokimi Hanzala ibn Safvon al-Kalbiy va sufriy berber isyonchilari yetakchisi Oqasha ibn Ayub al-Fazoriy oʻrtasida kechgan jang. Qonli jangda Umaviylarning qoʻli baland kelgan, biroq ularning qoʻshini ham ogʻir talofatlar koʻrganligi bois chekinishga majbur boʻlgan.

Jang

Ashrof jangi va Baqdura jangida Umaviylar qoʻshinlari butunlay tor-mor qilindi. Bu xabarni eshitgan Umaviy xalifasi Hishom ibn Abdulmalik Hanzala ibn Safvon al-Kalbiyni Ifriqiyaning yangi noibi etib tayinladi. Koʻp oʻtmay, Oqashaning hujumga tayyorgarlik koʻrayotgani va gʻarb tomondan Abdulvohid ibn Yazid al-Havvoriy boshchiligidagi yana bir katta berber qoʻshini yetib kelayotgani maʼlum boʻldi[1][2]. Berber isyonchi qoʻshinlari Qayravon shahri yaqinida birlashib, shaharga yakuniy hal qiluvchi hujum uyushtirishni rejalashtirgan edi. Hanzala Abdulvohidning yurishini kechiktirib, avvalo Oqashaning yirik qoʻshini bilan toʻqnash kelishni xohladi[3][4]. U Abdulvohidning harakatini sekinlashtirish maqsadida unga qarshi otliq qoʻshinlarini yubordi va oʻz qoʻshinining asosiy qismini Oqashaga qarshi safarbar qildi[5]. Ular Qayravon yaqinidagi al-Qarn degan joyda toʻqnash keldilar. Jang oʻta shiddatli va ogʻir kechdi, har ikki tomon ham katta talafot koʻrdi. Nihoyat, Hanzala berber qoʻshinini tor-mor keltirib, askarlarning koʻpini qirib tashlashga muvaffaq boʻldi. Oqashaning oʻzi asir olinib, qatl qilindi. Abdulvohidning oldinroq Qayravonga yetib kelishidan xavfsiragan Hanzala esa shahar tomon chekinishga majbur boʻldi[6].

Yana qarang

Manbalar

  1. ↑ Al-Nuwayri, Nihāyat al-arab fī funūn al-adab, Vol XXIV, p. 33
  2. ↑ Ibn 'Idhari, Kitāb al-bayān al-mughrib fī akhbār al-Andalus wa-al-Maghrib, Vol I, p.89
  3. ↑ Al-Nuwayri, p. 33
  4. ↑ Ibn 'Idhari, p. 89
  5. ↑ Ahmad ibn Khalid an-Nasiri, al-Istiqsa li-Akhbar duwal al-Maghrib al-Aqsa Vol I, p. 169
  6. ↑ Al-Nuwayri, p. 33