Baqdura jangi
| Baqdura jangi | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Berberlar qoʻzgʻolonining bir qismi | |||||||
| |||||||
| Qoʻmondonlar | |||||||
Umaviylar xalifaligi
|
Berber isyonchilari
| ||||||
| Kuchlar | |||||||
| 30,000 suriyalik[2] 40,000 ifriqiyalik[3] |
200,000 isyonchilar[4] | ||||||
Bagdura jangi yoki Baqdura jangi – milodiy 741-yil oxirida Berber qoʻzgʻoloni davrida yuz bergan hal qiluvchi toʻqnashuv. Bu jang bundan bir yil avval boʻlib oʻtgan Ashroflar jangidan keyin sodir boʻlgan va hozirgi Fos shahri yaqinidagi Sebu daryosi boʻyida berberlar arablar ustidan yirik gʻalabaga erishgan. Ushbu jang natijasida Umaviylar xalifaligi Magʻribning eng gʻarbiy qismi (bugungi Marokash) ustidan nazoratni butunlay yoʻqotgan. Bundan tashqari, Suriya elita qoʻshinlarining Ispaniyaga (al-Andalusga) chekinishi bu hududdagi barqarorlikka ham taʼsir qilgan.
Tarixi
Berberlar qoʻzgʻoloni 740-yil boshida Marokashning gʻarbiy qismida boshlangan. Bu qoʻzgʻolon Qayravon, Ifriqiya va butun Mag‘rib hamda al-Andalus hokimi Ubaydulloh ibn al-Habhob tomonidan musulmon berberlarga nisbatan yuritilgan zolimona, adolatsiz va islom qonunlariga zid boʻlgan soliq hamda qul olish siyosatiga qarshi javob edi. Berber qoʻzgʻoloni diniy gʻoyalar taʼsiri ostida yuzaga kelgan. Ushbu diniy gʻoyalar xorijiylar deb atalgan bir guruh kishilar tomonidan targʻib qilingan. Xorijiylar berberlarga hech qanday etnik yoki qabilaviy kamsitishlarsiz toza va qatʼiy islomiy tartibni vaʼda qilgan. Bu esa yillar davomida kamsitilib kelingan berberlar uchun umid bergan.