Kontent qismiga oʻtish

Al-Mansur al-Hasan

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya

Al-Mansur al-Hasan (1199–1271) – Yaman zaydiy imomi. 1262–1271-yillarda hukmronlik qilgan.

Al-Hasan ibn Badriddin imom Al-Hadi Yahyo (vafoti 1239) bilan bir oiladan edi[1]. Sobiq imom Yahyo ibn Muhammad as-Sirojiy 1262-yilda Sanodagi Rasuliylar hokimi tomonidan koʻr qilinib qoʻyilganda, al-Hasan al-Mansur al-Hasan faxriy unvoni ostida imom sifatida maydonga chiqdi. Siyosiy jihatdan bu yillar zaydiylar qudratining eng past choʻqqisi edi, chunki Rasuliylar kuchli yuksalish davrida edilar. Al-Mansur al-Hasan oʻz vaqtining koʻp qismini imomlarning uzoq shimoldagi anʼanaviy tayanchi boʻlgan Saʼdahda oʻtkazishga majbur boʻldi. Hatto Saʼdahning oʻzi ham 1264-yilda Rasuliylar sultoni al-Muzaffar Yusuf qoʻshinlari tomonidan egallab olindi. Biroq zaydiylarga sodiq boʻlib qolgan mahalliy qabilachilarning dushmanona munosabati sulton qoʻshinlarini chekinishga majbur qildi[2]. Koʻplab zaydiy imomlari singari, al-Mansur al-Hasan ham yetuk yozuvchi edi. U Paygʻambar avlodidan boʻlgan imomlar haqida, oʻz davrigacha boʻlgan davrni qamrab olgan uzun urjuza sheʼrini yozdi va unga Anvar al-yaqin deb nomlangan batafsil sharh ilova qildi[3]. 1271-yilda imom Rugʻafada vafot etganidan soʻng, al-Muzaffar Yusuf Rasuliylarni Yamanning shimoliga qarab yana bir bor hujumga oʻtkazdi.

Yana qarang

Adabiyotlar

  1. ↑ His line of ancestors since the first imam was: al-Hadi ilaʼl-Haqq Yahya – an-Nasir Ahmad – al-Mukhtar al-Qasim – Muhammad – Abdallah – an-Nasir – Yahya – Yahya – Ahmad – Badr ad-Din – al-Mansur al-Hasan.
  2. ↑ Daniel Martin Varisco, 'Texts and Pretexts; The Unity of the Rasulid State under al-malik al-Muzaffar', Revue du monde muselman et de la Méditerranée, p. 16.
  3. ↑ The Cambridge History of Arabic Literature; Abbasid Belles-Lettres. Cambridge 1990, pp. 462-3.
Oʻtmishdoshi:
Yahyo ibn Muhammad as-Sirojiy
Zaydiy Yaman imomi
1262–1271
Vorisi:
al-Mahdiy Ibrohim