Zair: Versiyalar orasidagi farq
Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi | Oʻzbek imlo, tinish belgilari, ichki havolalar va turkumlar tuzatildi |
2026-yil 21-noyabr, 13:22 dagi (joriy) koʻrinishi
| Zair Respublikasi fransuzcha: République du Zaïre Tarixiy davlat | |||||||||
| |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
| Shiori Paix — Justice — Travail ("Tinchlik - adolat - mehnat") | |||||||||
| Madhiya La Zaïroise «Zairlik» Fayl:Zaire National Anthem.ogg | |||||||||
| Poytaxti | Kinshasa | ||||||||
| Yirik shaharlari | Kinshasa, Mbuji-Mayi, Lubumbashi, Kisangani | ||||||||
| Dini | • 50% Katolik cherkovi • 20% Protestantizm • 10% Kimbangizm • 10% Islom • 10% boshqalar | ||||||||
| Pul birligi | Zair | ||||||||
| Rasmiy til(lar)i: | fransuz tili | ||||||||
| Maydoni | 2,345,409 km² | ||||||||
| Aholisi | • 18,400,000 (1971) • 46,498,539 (1997) | ||||||||
| Boshqaruv shakli | Unitar, Mobutizmga asoslangan bir partiyali prezidentlik respublikasi — totalitar harbiy diktatura boshqaruvi ostida | ||||||||
| Prezident | |||||||||
| - 1965–1997 | Mobutu Sese Seko | ||||||||
| Bosh vazir | |||||||||
| - 1977–1979 (birinchi) | Mpinga Kasenda | ||||||||
| - 1997 (oxirgi) | Likulia Bolongo | ||||||||
| Tan olingan milliy tillar | Lingala Kituba Suaxili Tshiluba | ||||||||
| Qonun chiqaruvchi organ | Qonunchilik kengashi | ||||||||
| Tarix | |||||||||
| - 1965-yil 25-noyabt | Davlat to‘ntarishi | ||||||||
| - 1971-yil 27-oktyabr | Tashkil etilgan | ||||||||
| - 1974-yil 27-oktyabr | Konstitutsiya eʼlon qilindi | ||||||||
| - 1997-yil 17-may | Mobutuning agʻdarilishi | ||||||||
| - 1997-yil 7-sentyabr | Mobutuning oʻlimi | ||||||||
Zair, rasmiy Zair Respublikasi (fransuzcha: République du Zaïre) — 1971-yil 27-oktyabrdan 1997-yil 17-maygacha Kongo Demokratik Respublikasining nomi.
Tarixi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Mobutizm
[tahrir | manbasini tahrirlash]Zairda Mobutu Sese Seko tomonidan shakllantirilgan rasmiy siyosiy-ideologiyadir. U 1967-yilda Nʼsele manifesti orqali “milliylik, inqilob va Autentiklik” tamoyillarini qonuniylashtirdi. Bu ideologiya kapitalizm va kommunizmga qarshi, faqat milliy inqilobni targʻib qildi.
1971–1974-yillarda amalga oshirilgan Autentiklik dasturi doirasida mamlakat “Zair” deb qayta nomlandi, aholining ismlari, kiyimi oʻzgartirildi, gʻarb kostyumi oʻrniga “abakost” libosi joriy etildi. 1974-yilgi yangi Konstitutsiya Mobutizmni rasmiy davlat ideologiyasi sifatida tan oldi va MPRni yagona qonunli partiyaga aylantirdi, barcha fuqarolar avtomatik ravishda uning aʼzosiga aylandi.
Mobutu shaxsiy kult yaratar ekan, ommaviy propaganda orqali oʻzini millat darajasiga koʻtarib, MPRni diniy darajada hurmat qilinadigan tashkilot sifatida namoyish qildi. Iqtisodiy jihatdan, “zairlashtirish” siyosati asosan korrupsiyaga olib keldi: milliylashtirilgan sohalarda qoʻporiq va boshqaruv tanqisligi tufayli iqtisodiy pasayish roʻy berdi. Siyosiy erkinliklar cheklab qoʻyildi, xalq namoyishchilari zoʻravonlik bilan bostirildi, minglab insonlar huquqiy himoyasiz hibsda ushlanib, qiynoqqa solindi. Sovuq Urush davrida Mobutu Gʻarb davlatlaridan yirik yordam olib, oʻz sifatida kurashidan strategik manfaatlar chiqargan.

Zairlashtirish
[tahrir | manbasini tahrirlash]1970-yillar boshida Mobutu Sese Seko boshchiligidagi Zairda boshlangan iqtisodiy siyosat boʻlib, uning maqsadi mamlakatning iqtisodiy resurslarini va kichik hamda oʻrta biznesni chet ellik egalardan olib, “zairlik” egalarga oʻtkazish edi. Ushbu siyosat rasmiy eʼlon qilingan sana 1973 yilga toʻgʻri keladi va u Mobutu davridagi “Autentiklik” va milliy mustaqillik gʻoyalarining amaliy yoʻnalishi hisoblangan.
Siyosiy va ideologik asos
[tahrir | manbasini tahrirlash]Zairlashtirish Mobutuning “Autentiklik” kampaniyasining davomidir — bu kampaniya orqali u gʻarbiy mustamlakachilik ramzlarini yoʻqotish, milliy ramzlarni tiklash va oʻziga xos milliy identitetni mustahkamlashni koʻzlagan. Bu kontekstda nafaqat iqtisodiy mulk va ismlar ham milliylashtirish ramzi sifatida oʻzgartirilgan.
Amaliy choralar va qamrovi
[tahrir | manbasini tahrirlash]1973-yilning oxirlarida Mobutu hukumat tomonidan koʻplab chet mamlakat fuqarolari va kompaniyalariga tegishli boʻlgan kichik va oʻrta bizneslar, doʻkonlar, plantatsiyalar, transport firmalari va boshqa tijorat obyektlari ishtirokida majburiy topshirishlar boshlandi. Ushbu korxonalar davlat nazorati ostiga olingan yoki yangi “zairlik” egalarga berib yuborilgan. Qonuniy hujjat va ijro amaliyotlari orqali mulklar egalari chiqarib yuborilgach, ularning oʻrniga koʻpincha mobutu rejimiga yaqin shaxslar, harbiylar va mulozimlar keltirilgan.
Taʼsir va natijalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]Dastlabki bosqichda zairlashtirish oddiy aholi orasida umid uygʻotdi — “mahalliy” tadbirkorlar paydo boʻladi, boyliklar milliy qoʻllarga oʻtadi, degan umid bor edi. Ammo koʻp yangi egalarda moliyaviy va boshqaruv tajribasi yetishmadi; bir qator hollarda yangi egalarning asosiy amali — mavjud inventarni sotib, korxonani yopib ketish boʻldi. Natijada oziq-ovqat va kundalik tovarlar taʼminotida vaqti-vaqti bilan uzilishlar yuz berdi.
Iqtisodiy inqiroz va tashqi omillar
[tahrir | manbasini tahrirlash]1973–1974 yillarda global iqtisodiy sharoitlar Zair iqtisodiyotiga kuchli zarba berdi — ayniqsa mis narxlarining keskin pasayishi mamlakatning asosiy eksport daromadlarini qisqartirdi. Shu bilan birga, hukumatning qarz olish siyosati va boshqaruvdagi nosozliklar tufayli tashqi qarz tez oʻsdi va inflyatsiya, taqchillik kuchayib bordi. Zairlashtirishning xatolari bilan birgalikda ushbu tashqi omillar iqtisodiy inqirozni chuqurlashtirdi.
Siyosiy oqibatlar va qayta koʻrib chiqish
[tahrir | manbasini tahrirlash]Iqtisodiy koʻrsatkichlarning yomonlashuvi va ommaviy noroziliklar natijasida Mobutu hukumatini 1974–1975 yillarda siyosatni qisman qayta koʻrib chiqishga majbur qildi. Bir yildan keyin zairlashtirishning baʼzi elementlari davlat nazoratiga oʻtkazildi yoki sobiq egalarga “retrocession” shaklida qaytarish taklif qilindi; biroq amalda koʻplab muammolar tugʻilgan: korrupsiya, egalikdagi shartga rioya qilmaslik mavjud edi. Buning natijasida iqtisodiy oʻsish amalga oshmadi.
Demokratlashtirish siyosati
[tahrir | manbasini tahrirlash]Aksariyat kommunistik rejimlarning qulashi bilan Zair oʻzining strategik ahamiyatini yoʻqotdi va Belgiya, AQSh va Fransiya bilan munosabatlari yomonlashdi. Xalqaro bosim ostida va mamlakatni qamrab olgan ommaviy namoyishlardan soʻng, 1990-yil 24-aprelda Mobutu Sese Seko koʻppartiyaviy tizimga oʻtishini eʼlon qildi hamda “milliy majlis”ni tuzdi. Ushbu majlis uning hokimiyatini sezilarli darajada cheklash, muxolifat siyosatchisi Etyena Tshisekedini bosh vazir etib tayinlash va saylovlar oʻtkazishga chaqirish niyatini bildirdi. Prezident oʻzining siyosiy raqiblari oʻrtasidagi qarama-qarshiliklardan foydalandi. Bu raqiblar 200 dan ortiq partiya tuzgan boʻlib, ularning koʻpchiligini Mobutu pora evaziga qoʻlga kiritdi. Shuningdek, u etnik nizolardan ham foydalanar edi. U yigʻilish aʼzolari tomonidan belgilangan vakolatlarini cheklash choralariga eʼtibor bermadi, soʻngra esa butunlay Kinshasadan 1500 kilometrdan ortiq shimolda joylashgan Gbadolit shahriga koʻchib ketdi va vazirlarni u yerga borib-kelishga majbur qildi. Oʻsha yilning may oyida nomaʼlum bosqinchilar Lubumbashidagi universitet yotoqxonasida talabalarni otib tashladi, shundan soʻng muxolifat faollariga qarshi zoʻravonlik va hibsga olishlar toʻlqini boshlandi.
1991-yil 16-oktabrda, poytaxtda sentyabr oyida sodir boʻlgan askarlar qoʻzgʻolonidan soʻng, rejimning asosiy siyosiy raqiblaridan tuzilgan koalitsiya tomonidan ilgari surilgan Tshisekedi bosh vazir lavozimini egalladi va darhol davlat rahbari shaxsiy boylik orttirish hamda pora berish uchun foydalanib kelgan Markaziy bank ustidan nazorat oʻrnatishga urindi. 19-oktyabr kuni yangi hukumat rahbari oʻz kabineti yopib qoʻyilganini koʻrdi, 22-oktyabr esa lavozimidan chetlatildi. 1992-yil yanvar oyida besh millionlik banknotalar muomalaga kiritildi. Muxolifat faollari poytaxtdagi doʻkon egalari banknotalarni qabul qilmaslikka koʻndirdilar, bundan norozi boʻlgan harbiylar esa yana qoʻzgʻolon koʻtardilar. Bu qoʻzgʻolonga prezident gvardiyasi ham aralashdi. Boʻlib oʻtgan voqealarning oqibatlari 1991-yil sentyabr oyidagidan ham dahshatli edi. 1993-yil yanvar oyida Zairlik askarlar Fransiya elchisini otib oʻldirdilar. Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, u Tshisekediga suiqasd uyushtirish haqida maʼlumotga ega boʻlganligi sababli yoʻq qilingan.
Oʻsha yili hokimiyat va muxolifat oʻrtasidagi toʻqnashuvlar jarayonida mamlakatda ikki hokimiyatlilik yuzaga keldi. Yil oxiriga kelib vaqtinchalik Oliy Kengash tuzilishi orqali bu vaziyat bartaraf etildi, biroq yangi organda prezident tarafdorlari ustun mavqega ega boʻldilar. 1994-yil aprel oyida vaqtinchalik konstitutsiya qabul qilindi, u Mobutuga mamlakat rahbari lavozimida qolishga ruxsat berdi. Iyun oyida esa Fransiya koʻmagida murosaviy shaxs sifatida Kengo va Dondo bosh vazir lavozimini egalladi. Prezident va parlament saylovlari bir necha bor qoldirildi. 1996-yil fevral oyida Kengo sodiqlikda gumon qilgan 23 nafar vazir isteʼfoga chiqarildi. Mobutu hokimiyatining oxiriga kelib, uning amaldagi taʼsiri faqat poytaxt atrofidagi bir necha yuz kilometr hududgacha yoyilgan edi, qolgan Zair esa markaziy boshqaruvdan ancha mustaqil boʻlgan mahalliy elita nazoratida edi.
Mobutining agʻdarilishi
[tahrir | manbasini tahrirlash]
1994-yilda qoʻshni Ruandada tutsi xalqining xutu genotsidi boshlandi. Tez orada tutsilar tomonidan tuzilgan Ruanda vatanparvarlik fronti hokimiyatni qoʻlga oldi va qirgʻinlar toʻxtadi. Qasosdan qoʻrqib, 2 milliondan ortiq xutuliklar Zairning Shimoliy va Janubiy Kivu provinsiyalariga qochib ketdilar, u yerda rasmiylar koʻmagida oʻz vatanlarida hokimiyatni qayta tiklash maqsadida qurollana boshladilar va Ruandaning yangi hukumati va Kongo tutsilariga qarshi harbiy yurish boshladilar. 1996-yilda doimiy ravishda Fransiya va Shveytsariyada prostata saratonidan davolanayotgan Mobutu Kivuda yashovchi ruanda tilida soʻzlashuvchi tutsilarni fuqarolikdan mahrum qildi. 7-oktyabr kuni Janubiy Kivu provinsiyasi gubernatori ularni tark etishni buyurdi. 1996-yil 24-oktyabrda tutsilar qoʻshinlari Uvira shahrini egalladi, 30-oktyabrda Janubiy Kivu poytaxti Bukavuni qoʻlga oldi, 1-noyabrda esa Shimoliy Kivu poytaxti Goma shahriga kirdi. Qochqinlar lagerlariga ham hujum qilindi. Qoʻzgʻolonni qoʻzgʻolonchilarni qurollantirgan va oʻqitgan Ruanda tayyorlagan va faol qoʻllab-quvvatlagan. Ruandalik zobitlar harbiy operatsiyalarni rejalashtirishda qatnashgan va baʼzi hollarda bu mamlakat qoʻshinlari Zairda jang qilgan. Past jangovar ruh va ish haqlarining toʻlanmaganligi hukumat qoʻshinlarining uyushgan qarshilik koʻrsatmasligiga olib keldi. Shuning uchun isyonchilarga qarshi kurash asosan mamlakat hududida joylashgan qochqin ruandalik qismlar, yollanma askarlar va UNITA jangarilari kuchlari bilan olib borildi. Kongo askarlari tomonidan talon-taroj qilinganidan gʻazablangan mahalliy aholi isyonni olqishladi. 1996-yil 17-dekabrda Mobutu vataniga qaytib keldi.
Qurolli muxolifatni Loran-Dezire Kabila boshqargan, u Kongoni ozod qilish uchun Demokratik kuchlar alyansi rahbari boʻlgan, uning tarkibiga toʻrt guruh, shu jumladan tutsi isyonchilari ham kirgan. Dastlab jangari qoʻmondonlardan biri Kisase Ngandu ADSOKda katta rol oʻynagan, qoʻshinlarni boshqargan, ammo 1997-yil yanvar oyida u oʻldirilgan. 1997-yil apreliga kelib Shaba va Kasai isyonchilar qoʻliga oʻtdi, 17-mayda esa Kinshasa quladi. Mamlakat Kongo Demokratik Respublikasi deb oʻzgartirildi. Toʻqnashuv past intensivlikdagi janglar va askarlar oʻrtasidagi talofatlar bilan ajralib turdi, ammo tinch aholi, ayniqsa hutu qochqinlari orasida koʻp sonli qurbonlar boʻldi. Sobiq prezident avval Togoga, keyin Marokashga qochib ketdi va u yerda 1997-yil 7-sentyabrda prostata saratonidan vafot etdi.
Davlat tuzilishi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Zair — respublika. Amaldagi konstitutsiya 1967-yil 24-iyunda kuchga kirdi. Davlat va hukumat rahbari aholi tomonidan 7 yilga saylanadigan prezidentdir. Prezident hukumat aʼzolarini, barcha harbiy va fuqarolik mansabdor shaxslarni tayinlaydi va lavozimidan chetlashtiradi, qurolli kuchlar va politsiyaning oliy bosh qoʻmondoni hisoblanadi, qonun kuchiga ega boʻlgan ordonanslarni nashr etish huquqiga ega, favqulodda va qamal holatini eʼlon qiladi, afv etish huquqini amalga oshiradi.

Qonun chiqaruvchi hokimiyatning oliy organi — bir palatali Milliy majlis; umumiy va toʻgridan toʻgʻri saylovlarda yashirin ovoz berish yoʻli bilan 5 yilga saylanadigan 420 deputatdan iborat. Saylov huquqi 18 yoshga toʻlgan barcha fuqarolarga berilgan. Saylov har bir saylov okrugida hukmron partiya tomonidan qoʻyiladigan nomzodlarning yagona roʻyxati boʻyicha oʻtkaziladi.
Hukumat — Vazirlar Kengashi faqat prezident oldida masʼuldir va prezidentning vakolat muddati tugagandan soʻng isteʼfoga chiqadi. Vazirlar Kengashi Vazirlar va vazir oʻrinbosarlaridan iborat edi.
Provinsiya gubernatorlari, shahar va shahar kommunalarida gubernator tomonidan tayinlanadigan burgomistrlar boshqaradi. Yirik shaharlarning burgomistrlari prezident tomonidan tayinlanadi, shahar va kommunal kengash aʼzolari esa davlat xizmatchilari hamda partiya faollari orasidan gubernator tomonidan tayinlanadi. Qishloq kommunalarida boshqaruv anʼanaviy qabila boshliqlari tomonidan amalga oshiriladi.
Sud tizimini Oliy sud, apellyatsiya sudi, okrug sudlari, politsiya sudlari va magistr (yaʼni, mayda jinoyat va fuqarolik ishlariga oid) sudlari tashkil etadi. Alohida sud organi — Prezident tomonidan tayinlanadigan 9 nafar maslahatchidan iborat Konstitutsiyaviy sud.
Maʼmuriy boʻlinishi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Maʼmuriy jihatdan Zair hududi 9 provinsiyaga boʻlingan (Kinshasa shahri shahar atrofi bilan alohida maʼmuriy birlikka ajratilgan va provinsiyaga tenglashtirilgan).
| Provinsiyalar | Aholisi, ming kishi (1970) | Markazi | Maydoni |
|---|---|---|---|
| Kinshasa | 1400 | Kinshasa | 2 ming km² |
| Bandundu | 3069 | Bandundu | 299,9 ming km² |
| Yuqori Zair | 3035 | Kisangani | 503,2 ming km² |
| Sharqiy Kasan | 1838 | Mbuji-Mayi | 61,8 ming km² |
| Gʻarbiy Kasan | 1671 | Kananga | 261,3 ming km² |
| Kivu | 3393 | Bukavu | 259,1 ming km² |
| Quyi Zair | 1596 | Matadi | 59,1 ming km² |
| Shaba | 2097 | Lubumbashi | 497 ming km² |
| Ekvatorial | 2365 | Mbandaka | 402,1 ming km² |
Siyosiy partiyalari va kasaba uyushmalari
[tahrir | manbasini tahrirlash]
Inqilobiy xalq harakati (IXH) (fransuzcha: Mouvement Populaire de la Revolution - MPR), 1967-yil may oyida tashkil etilgan. MPR Mamlakatdagi yagona hukmron partiya. Zair mehnatkashlari milliy ittifoqi 1967-yil iyun oyida mamlakatdagi barcha kasaba uyushmalari tashkilotlarining birlashishi natijasida tashkil etilgan.
Qurolli kuchlari
[tahrir | manbasini tahrirlash]Qurolli kuchlari quruqlik qoʻshinlari, harbiy-havo kuchlari, harbiy-dengiz kuchlari va jandarmeriyadan iborat boʻlib, 1970-yilda ular soni 45 mingdan ortiq kishini tashkil etgan, shundan 7 ming nafari jandarmeriya tarkibiga kirgan. Oliy Bosh qoʻmondon (yaʼni mudofaa vaziri ham) — prezident. Armiyaga bevosita bosh qoʻmondon rahbarlik qiladi. Shaxsiy tarkibni toʻldirish koʻngillilarni yollash asosida amalga oshiriladi, garchi konstitutsiyaga koʻra harbiy majburiyat mavjud boʻlsa-da, haqiqiy harbiy xizmat muddati belgilanmagan. Quruqlikdagi qoʻshinlar (taxminan 36 ming kishi) tarkibida 2 ta alohida brigada (piyoda va havo-desant) hamda 16 ta harbiy guruh mavjud. Bu guruhlar tarkibiga alohida piyoda, havo-desant, jandarmeriya batalyonlari, milliy gvardiya batalyonlari va xizmat koʻrsatish boʻlinmalari kiradi. Havo kuchlari (taxminan 2 ming kishi) 3 aviatsiya guruhi va 10 ta eskirgan jangovar samolyotlar, 70 dan ortiq yordamchi samolyotlar va 15 ga yaqin vertolyotlardan iborat. Dengiz flotida (taxminan 200 kishi) bir nechta qoʻriqchi katerlari mavjud.
Sporti
[tahrir | manbasini tahrirlash]1974-yilda Zair terma jamoasi futbol boʻyicha jahon chempionatiga yoʻl oldi. Unda jamoa Shotlandiyaga 0:2, Braziliyaga 0:3 hisobida magʻlub boʻldi, Yugoslaviya bilan oʻyinda esa yirik – 0:9 hisobida yutqazdi.
- 1978 — talabnomani oldi
- 1982 — saralashdan oʻta olmagan
- 1986 — qatnashmagan
- 1990-1994 yillar — saralashdan oʻta olmagan
- 1972 — 4-oʻrin
- 1974 — chempion
- 1976 — guruh bosqichi
- 1978 — qatnashmagan
- 1980 — saralashdan oʻta olmagan
- 1982 — saralashdan oʻta olmagan
- 1984 — talabnomani oldi
- 1986 — saralashdan oʻta olmagan
- 1988 — guruh bosqichi
- 1990 — saralashdan oʻta olmagan
- 1992 — ¼ final
- 1994 — ¼ final
- 1996 — ¼ final
FIFA reytingi
[tahrir | manbasini tahrirlash]- 1992 — 60-chi oʻrin
- 1993 — 71-chi oʻrin
- 1994–1995 yillar — 68-chi oʻrin
- 1996 — 66-chi oʻrin
- 1997 — 76-chi oʻrin (past)