Софистика
Qiyofa
Софистика (юн. сопҳистике — ҳийлагарлик билан мунозара олиб бориш) — 1. Юнонистонда софистлар яратган фалсафий оқим. Унинг йирик вакиллари: Горгий (тахминан мил. ав. 483—375), Протагор ва бошқа; 2. Мантиқ қонунларини атайин бузиб, ёлғон далилларга асосланган ҳолда муҳокама юритиш. С. ташқи томондан тўғри бўлиб туюладиган, аслида эса мантиқий хато мулоҳазаларга таянади. Софистика ёлғонни рост, ростни ёлғон қилиб кўрсатиш ва шу йўл орқали мантиқ қонунларини бузиб, рақибини алдаш ва ўз мақсадларига эришишга қаратилган мантиқий усул. Софистика кўпинча тўғри йўлдан адаштирувчи маккорлик қуроли сифатида ишлатилади.
| Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
| Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |