Shamsiddin ar-Ramliy
Shams al-Din al-Ramli شمس الدين الرملي | |
|---|---|
| Unvoni |
Shayxulislom[1] Shams ad-Din Al-Hofiz |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 1513 |
| Vafoti |
Qohira, Usmonli imperiyasi 1596-yil 13-yanvar (82–83 yosh) |
| Dini | Islom |
| Hudud | Misr |
| Mazhab | Sunniy |
| Yurisprudensiya | Shofiʼiy |
| Imom | Ashʼariy[2] |
| Asosiy qiziqish(lar)i | Fiqh, Hadis |
| Alma mater | Al-Azhar universiteti |
| Kasbi | Muhaddis, Olim, Musulmon huquqshunos |
Muhammad b. Ahmad b. Hamza al-Manufiy al-Misri al-Ansoriy Shamsiddin ar-Ramliy (arabcha: شمس الدين الرملي; 1513 – 1596-yil 13-yanvar milodiy; shuningdek Shamsiddin ar-Ramliy nomi bilan tanilgan) – misrlik sunniy olim boʻlib, oʻz davrining yetakchi shofiʼiy faqihi va muhaddisi sifatida tanilgan[3][4]. Islomning oʻninchi asr mujaddidi deb ham hisoblangan va „kichik Shofi’iy“ taxallusini olgan[5]. U olim Shihobiddin ar-Ramliyning oʻgʻli edi[6].
Hayoti
Shamsiddin Ramlada 1513-yilda tugʻilgan. Otasidan taʼlim olgan. Otasi huquqshunos va muftiy edi. Shuningdek, Al-Azhar universitetida Zakariyo al-Ansoriy va Al-Xatib ash-Shirbiniydan taʼlim olgan. Tahsilini tugatgach, Shamsiddin Misrning bosh muftiysi boʻldi; bu lavozimni undan avval otasi ham egallagan[7]. Otasi vafotidan soʻng Shamsiddin Al-Azhar universitetida oʻqituvchi boʻldi. Xashshabiyya va Sharifiyyada dars berdi[8]. Shamsiddinning mashhur shogirdlari qatorida al-Munoviy va Ala al-Din al-Babili bor[9][10]. U Qohirada 1596-yil 13-yanvarda vafot etgan.
Asarlari
- Nihayat al-Muhtaj Sharj al-Minhaj, an-Navaviyning Minhaj al-Talibin asariga mashhur sharh.
- Ghayat al-Bayan, Ibn Ruslonning „Zubad“iga mashhur sharh.
- Al-Gharar Al-Bahiya, an-Nawaviyning „Idoh fi manosik al-hajj“ asariga mashhur sharh.
- Umdat Al-Rabeh
- Shayxulislom (Zakariyya al-Ansoriyning) „Tahrir“iga sharh.
- Otasining fatvolari toʻplami
Yana qarang
Manbalar
- ↑ IslamKotob. „The softness of summer and the harvest of fruits from the biographies of notables of the first class of the eleventh century 2 - لطف السمر و قطف الثمر من تراجم أعیان الطبقة الأولى من القرن الحادي عشر 2)“.
- ↑ Near East/North Africa Report Issue 2225. United States Joint Publications Research Service, 1980 — 5-bet.
- ↑ Azra, Azyumardi. Islam in the Indonesian World An Account of Institutional Formation. Mizan, 2006 — 196-bet. ISBN 9789794334300.
- ↑ A, Zysow (16 May 2023). "al-Ramlī". Encyclopaedia of Islam, Second Edition. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_6216. ISBN 9789004161214. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/al-ramli-SIM_6216?lang=en.
- ↑ Khan, I. K.. Islam in Modern Asia. MD Publications, 2006 — 87-bet. ISBN 9788175330948.
- ↑ Loimeier, Roman. Between Social Skills and Marketable Skills The Politics of Islamic Education in 20th Century Zanzibar. Brill, 15 June 2009 — 183-bet. ISBN 9789047428862.
- ↑ Spevack, Aaron. The Archetypal Sunni Scholar Law, Theology, and Mysticism in the Synthesis of Al-Bajuri. State University of New York Press, 9 September 2014 — 78-bet. ISBN 9781438453729.
- ↑ Hamilton Alexander, Rosskeen Gibb. The Encyclopaedia of Islam. Brill, 1960 — 425-bet. ISBN 9789047428862.
- ↑ „Scholar Of Renown: Shams Al Din Al Ramli“. quranwahadith.com. 2024-yil 13-sentyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2025-yil 4-sentyabr.
- ↑ Azra, Azyumardi. The Origins of Islamic Reformism in Southeast Asia Networks of Malay-Indonesian and Middle Eastern 'Ulamā' in the Seventeenth and Eighteenth Centuries. Brill, 22 February 2022 — 21-bet. ISBN 9789004488199.