Kontent qismiga oʻtish

Rovine jangi

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Rovine jangi
Usmoniylarning Yevropadagi urushlari va Usmoniylar–Valaxiya urushlarining bir qismi
Sanalar 1395-yil 17-may
Urush yeri Rovine, Valaxiya
Natija bahsli
Qoʻmondonlar
Valaxiya
  • Mircea I
Usmoniylar imperiyasi
Moraviya Serbiyasi
Prilep qirolligi
Velbazhd knyazligi
Zeta hokimiyati

Rovine jangi 1395-yil 17-mayda boʻlib oʻtgan[1]. Voyvoda Mircea boshchiligidagi Valaxiya qoʻshini sulton Boyazid I boshchiligidagi Usmoniylar bosqiniga qarshi turgan. Turk qoʻshini son jihatidan Valaxiya qoʻshinidan ancha ustun edi. Rivoyatga koʻra, jang arafasida Mircea cel Bătrân tinchlik elchisi libosida sulton Boyazid bilan suhbatlashib, undan Valaxiyani tark etishni soʻragan va orqaga qaytishi uchun xavfsiz yoʻl vaʼda qilgan. Biroq sulton Boyazid magʻrurlik bilan jang qilish maqsadida qattiq turib olgan. Jang natijasi bahsli.

Joylashuvi

Olim Idris Bitlisi jang maydonini „togʻli va xavfli joy“ deya taʼriflagan, ammo koʻpchilik manbalar jang Arjesh daryosi yaqinida boʻlib oʻtganini koʻrsatadi[2][3].

Jang

Jang chogʻida Valaxiya oʻqchilari muhim taktik rol oʻynab, dastlabki hujum vaqtida Usmoniylar safini ancha qisqartirishga muvaffaq boʻlgan[4]. Boyazidning vassallari – serb hukmdorlari, oʻsha davrning ikki buyuk ritsari Stefan Lazarevich va Marko Mrnjavčević ham urushda qatnashib, mardonavor jang qilgan. Stefan jangda katta jasorat koʻrsatgan, Marko esa shu yerda halok boʻlgan.

Muqobil tarixiy qarashga koʻra, bu keskin toʻqnashuv faqat 1 kun emas, balki butun 1 hafta davom etgan. Qattiq jang har ikki tomon uchun ogʻir talofatlar bilan olib kelgan, oqibatda, har ikki qoʻshin ham jang maydonidan chekingan. Garchi valaxiyaliklar dushmanni ortga surgan boʻlsalar-da, Usmoniylar sultonning shaxsiy gvardiyasi, yaʼni yanicharlarga tayangan holda egallab turgan pozitsiyasini himoya qilishga muvaffaq boʻlgan. Mirceaning qoʻshini, ogʻir talofatlarga uchragan, ular sulton qarorgohining mudofaasini yorib oʻtolmaganidan keyin, oxir-oqibat chekinishga majbur boʻlgan. Usmoniylar imperiyasi bu safar Valaxiyani zabt eta olmaganligi bois Rovine jangi Ruminiya tarixidagi eng muhim janglardan biri boʻlib qolmoqda[2].

Natija

Baʼzi tarixchilar jangni Valaxiya gʻalabasi sifatida qayd etadilar[5][6][7][8][9]. Shu bilan birga, Halil İnalcık, Sherif Bashtav va Jan Sedlar jangni Usmoniylar gʻalabasi bilan yakunlangan deb hisoblaydilar[10][11][12]. Boshqa manbalarda esa jang yakuni noaniq boʻlgan, yaʼni hal qiluvchi natija bermagan deb koʻrsatiladi[13][14][15][16][17].

Yana qarang

Manbalar

  1. ↑ Ostrogorsky, George. History of the Byzantine State, p. 551. Published by Rutgers University Press, 1969. ISBN 0-8135-1198-4.
  2. ↑ 2,0 2,1 Mureşan 2004.
  3. ↑ Panaite 2019, s. 106-107.
  4. ↑ Cronica bulgară la I. Bogdan, Ein Beitrag zur bulgarischen und serbischen Geschichtschreibung, în Archiv für slavische Philologie, p. 530. The historical sources mention that the sun was blocked out by a vast number of arrows.
  5. ↑ Bradbury 2004, s. 177.
  6. ↑ Brackob 2023, s. 106.
  7. ↑ Fine 1994, s. 424.
  8. ↑ Forter & Rostovsky 1971, s. 64.
  9. ↑ Grumeza 2010, s. 75.
  10. ↑ Inalcik 1992.
  11. ↑ Sedlar 2013, s. 482.
  12. ↑ Baştav, Şerif. Bizans imparatorluğu tarihi: son devir, 1261-1461 Osmanlı Türk - Bizans münasebetleri, Türk kültürünü araştırma enstitüsü. Ankara: Türk kültürünü araştırma enstitüsü, 1989 — 86-bet. ISBN 978-975-456-024-4. 
  13. ↑ Barker 1969, s. xxv.
  14. ↑ Bartusis 1997, s. 111.
  15. ↑ Boia 2001, s. 65-66.
  16. ↑ Hösch 1972, s. 90.
  17. ↑ Nicol 1993, s. 302.

Adabiyotlar