Argeș jangi
| Argeș jangi | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Usmoniylarning Yevropadagi urushlari va Usmoniylar – Valaxiya urushlarining bir qismi | |||||||
| |||||||
| Qoʻmondonlar | |||||||
Valaxiya
|
Usmoniylar imperiyasi Moraviya Serbiyasi | ||||||
Argeș jangi – 1394-yil 10-oktyabr yoki 1395-yil 17-may kuni Mircea I boshchiligidagi Valaxiya lashkari va Boyazid I boshchiligidagi Usmoniy lashkari oʼrtasida boʻlib oʻtgan jang.
Tarixi
1392-yildagi ilk toʻqnashuvdan soʻng Mircea Usmoniylar hukmronligini va ularga xiroj toʻlashni qabul qildi. Mirceaning elchilari 1392/1393-yillarda Usmoniylar poytaxti Edirnega bordi. Ular Boyazid I ning huzuriga borib, Mircea nomidan Valaxiya Usmoniylar imperiyasiga boʻysunishini eʼlon qildilar. Biroq keyinchalik Valaxiya Usmoniylarga itoat qilish haqidagi vaʼdasidan qaytdi. U na Usmoniylar hukmronligini tan oldi va na soliq toʻladi. Natijada, Boyazid I 1394-yilda Valaxiyaga yurish boshladi[1]. Valaxiyaga hujum qilishdan avval Boyazid Janubiy Transilvaniyaga hujum qilib, u yerni talon-toroj qildi[2].
Jang
1394-yil kuzida Dunayning oʻng sohilida yurishlar olib borgach, Boyazid Valaxiyaga qarshi hujum boshladi. Sulton Usmoniylarning Rumeliya lashkariga, shuningdek, koʻpchilik qismini bolgarlar hamda serblar tashkil etgan, marhum serb shahzodasi Lazar oʻgʻli Stefan Lazarević boshchiligidagi bolqonlik vassallar qoʻshinlariga qoʻmondonlik qilar edi. Qoʻshinlar Dunayni Nicopolisda kechib oʻtib, Valaxiyaning poytaxti Curtea de Argeșni qoʻlga kiritish maqsadida Argeș daryosi boʻylab oldinga siljidi. Doimiy Valaxiya hujumlari natijasida katta zarba koʻrgan bir haftalik yurishdan soʻng, Valaxiya qoʻshini 10-oktabr kuni Usmoniylar bilan toʻqnashdi[3].
Natijasi
Baʼzi tarixchilar jangni Valaxiya gʻalabasi sifatida qayd etishsa[4][5], boshqalari jangni Usmoniylar gʻalabasi bilan yakunlangan deb hisoblaydilar[1][6][7][8] va Valaxiya Usmoniylar hukmronligi ostiga kiritilganini qayd etadilar[9][10][11].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 Chrýsīs & Carr 2014, s. 188.
- ↑ İnalcık 2009, s. 68.
- ↑ M. Dogaru
- ↑ Sugar 1977.
- ↑ Cârciumaru2011, s. 79-81.
- ↑ Gwatkin 1923, s. 906.
- ↑ Guboglu 1969, s. 79, 81.
- ↑ Jorga, Nicolae. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi 1300 -1912 (5 Cilt) (tr). Yeditepe Yayınevi — 255-bet.
- ↑ İnalcık 2008, s. 139.
- ↑ Somel 2003, s. xix.
- ↑ Page 2003, s. 759.
Adabiyotlar
- Cârciumaru, Radu (2011). "Historiografik qarashlar “Rovine” deb ataluvchi jang va uning Mircha Qari hukmronligining oqibatlariga doir". Annales d'Université "Valahia" Târgovişte. Section d'Archéologie et d'Histoire 13 (2). doi:10.3406/valah.2011.1092. https://www.persee.fr/doc/valah_1584-1855_2011_num_13_2_1092.
- Chrýsīs, Nikolaos G.; Carr, Mike. Franklar Yunonistoni va Egeyda 1204–1453-yillarda aloqalar va toʻqnashuvlar: lotinlar, yunonlar va turklar oʻrtasida salib yurishlari, din va savdo. Farnham, Surrey, UK Burlington, VT: Ashgate, 2014 — 188-bet. ISBN 978-1-4094-3926-4.
- Mircha Dogaru: Un principe intre crestini, „Lumea Magazin“, 2003-yil, 1-son. [1]
- Guboglu, Mihail P.. LE TRIBUT PAYÉ PAR LES PRINCIPAUTÉS ROUMAINES À LA PORTE JOSQU'AU DÉBUT DU XVIe SIÈCLE (*) (Fr), 1969.
- The Cambridge Medieval History: The Eastern Roman empire. Cambridge at the University Press, 1923.
- İnalcık, Halil. The Ottoman Empire: 1300-1600. Weidenfeld and Nicolson, 2008. ISBN 9780892413881.
- İnalcık, Halil. Devlet-i'Aliyye Osmanlı İmperatorluğu Üzerine Araştırmalar-I, 27 (August) (Tr), İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2009 — 68-bet.
- Page, Melvin E., ed (2003). "Xronologiyalar". Colonialism: An International Social, Cultural, and Political Encyclopedia. 3. ABC-CLIO. ISBN 1-57607-335-1.
- Somel, Selcuk Aksin (2003). "Usmonli imperiyasi tarixiy lugʻati". Usmonli imperiyasi tarixiy lugʻati. Scarecrow Press. ISBN 978-0810843325.
- Sugar, Peter. Usmonlilar hukmronligi davridagi Janubi-sharqiy Yevropa, 1354–1804. University of Washington Press, 1977. ISBN 0-295-96033-7.