Labid ibn Rabiʼa
| Labid | |
|---|---|
| Tavalludi |
Abu Oqil Labid ibn Rabi’a ibn Molik al-Amiriy tax. 560 |
| Vafoti | tax. 661 |
| Kasbi | Shoir, jangchi |
| Ijod qilgan tillari | Arab tili |
| Fuqaroligi | Arab |
| Faoliyat yillari | Islomdan oldingi va islom davri |
| Janr | Sheʼriyat |
| Tanlangan asarlari | Muallaqiy |
Abu Oqil Labid ibn Rabi’a ibn Molik al-Amiriy (arabcha: أبو عقيل لَبيد بن ربيعة بن مالك العامِري; tax. 560[1] — tax. 661) — yuqori Najddan chiqqan arab shoiri hamda islom payg‘ambari Muhammadning sahobasi.
Labid Havozin qabilasining bir boʻlagi boʻlgan Bani Amir urugʻiga mansub edi. Yoshligida u faol jangchi boʻlgan. U, asosan, qabilalararo nizolarga bagʻishlab sheʼrlar yozgan. Keyinchalik u kasal boʻlib qolgan amakisining topshirigʻi bilan Madinaga paygʻambar Muhammadning huzuriga davo topish uchun yuborilgan. Shu safar davomida u Qurʼonning eng qisqa suralaridan boʻlgan Kavsar surasidan juda taʼsirlangan va oradan koʻp oʻtmay islomni qabul qilgan. Uning sheʼrlaridan biri mashhur Mu’allaqot toʻplamiga kiritilgan[2].
Manbalar
- ↑ الغلاييني, مصطفى. كتاب رجال المعلقات العشر (ar) — 34–35-bet.
- ↑ Thatcher 1911, s. 5.
Havolalar
 |
Vikiiqtibosda Labid ibn Rabiʼaga tegishli iqtiboslar mavjud. |
- Islomdan oldingi Arabistonda Alloh tushunchasi oliy xudo sifatida (Wayback Machine saytida 2021-05-13 sanasida arxivlangan)