Jobir ibn Zayd
Abu al-Shatha Jobir ibn Zayd al-Yahmadiy al-Azdiy islom olimi, ilohiyotchi va islomning uchinchi yirik mazhabi boʻlgan ibodiylar[1] asoschilaridan biri edi. Jobir ibn Yazid tobein yoki Islomning ikkinchi avlodidan boʻlib, Abdulloh ibn Iboz vafotidan keyin bu mazhabga rahbarlik qildi[2][3].
Hayoti
Ibn Zayd Ummonning hozirgi Nizvo yaqinidagi Firoq qishlogʻida tugʻilgan[4]. Musulmonlarning ikkinchi avlodi hisoblanadi. Muhammad paygʻambarning ayoli Oysha va amakivachchasi Abdulloh ibn Abbosning shogirdi bo'lgan[4].
Umaviylar hokimi al-Hajjoj ibn Yusuf shaxsan Ibn Zayd bilan doʻstona munosabatlarda boʻlgan[5]. Ibn Zayd al-Hajjojning aygʻoqchilaridan birini qatl etishni buyurganidan soʻng yakuniga yetgan ular o'rtasidagi do'stona munosabat. Shu sababli koʻplab ibodiylarning qamoqqa olinishi yoki Ummonga surgun qilinishiga sabab boʻlgan[5]. Ibn Ibod vafotidan keyin Ibn Zayd ibodiylarni Ummonga olib borgan, u yerda hadis sahhihat al-isnod rivoyat qilingan. U Muhammadning turli sahobalaridan rivoyat qilgan Islom qonunining Ibodiy talqini tashkil etgan[6].
Merosi
Ibn Zayd oʻz mazhabi va sunniy islom tarafdorlari tomonidan hurmatga sazovor boʻlib, sunniylarning ulamosi kabi Hasan al-Basriydek obroʻga ega bo'lgan[7]. U ibodiylarning ikkita hadis toʻplamidan biri boʻlgan „Jome ul-sahih“ da eng koʻp zikr qilingan[8].
Manbalar
- ↑ Donald Hawley, Oman, pg. 199. Jubilee edition. Kensington: Stacey International, 1995. ISBN 0905743636
- ↑ Valerie Jon Hoffman, The Essentials of Ibadi Islam, pg. 12. Syracuse: Syracuse University Press, 2012. ISBN 9780815650843
- ↑ Donald Hawley, Oman, pg. 200.
- ↑ 4,0 4,1 Donald Hawley, Oman, pg. 199. Jubilee edition. Kensington: Stacey International, 1995. ISBN 0905743636
- ↑ 5,0 5,1 Valerie Jon Hoffman, The Essentials of Ibadi Islam, pg. 12. Syracuse: Syracuse University Press, 2012. ISBN 9780815650843
- ↑ Donald Hawley, Oman, pg. 200.
- ↑ Donald Hawley, Oman, pg. 199. Jubilee edition. Kensington: Stacey International, 1995. ISBN 0905743636
- ↑ Jonathan E. Brockopp, The Cambridge Companion to Muhammad, pg. 92. Cambridge: Cambridge University Press, 2010.