Ivan Bunin
| Ivan Bunin | |
|---|---|
|
| |
| Tavalludi |
Ива́н Алексе́евич Бу́нин 22-oktyabr 1870-yil |
| Vafoti |
8-noyabr 1953-yil (83 yoshda) Parij, Fransiya |
| Kasbi | Yozuvchi |
| Ijod qilgan tillari | Rus tili |
| Fuqaroligi | Rossiya imperiyasi va Fransiya |
| Janr | badiiy adabiyot, sheʼriyat, tarjimalar |
| Mukofotlari |
Pushkin mukofoti (1903-1909) |
| Imzosi | |
|
| |
Ivan Alekseyevich Bunin (1870.10 (22) 10, Voronej; 1953-yil 11-avgust, Parij) — rus shoiri. Peterburg Fanlar akademiyasi faxriy akademik (1909). 1920-yildan emigratsiyada. Poeziyada rus mumtoz sheʼriyati anʼanalarining davomchisi („Xazonrezgi“, toʻplam, 1901). Hikoya va povestlarida (koʻpincha oʻtmishni qoʻmsash kayfiyatiga berilgan holda) dvoryanlar xonadonining qashshoqlashuvi („Antonov olmalari“, 1900), qishloqning ogʻir qismati („Qishloq“, 1910; „Qaqragan vodiy“, 1911), turmush maʼnaviy asoslarini unutishga mahkumlik fojiasi („Sanfransiskolik janob“, 1915) yaqqol tasvirlangan. Kundalik tarzidagi „Badbaxt kunlar“ (1918-yil, 1925-yilda nashr etilgan)da oktyabr toʻntarishi keskil rad etilgan; Rossiyaning oʻtmishini tiklash, adibning oʻz bolalik va yoshligiga qaytish kayfiyatlari aks etgan. Sevgi haqidagi hikoyalarida („Mityaning sevgisi“, 1925); „Qorongʻi xiyobonlar“ (1943) kitobida insoniyat taqairining fojiaviyligi qalamga olingan. B. memuarlar yozgan. G. Longfelloning „Gayavata haqida qoʻshiq“ (1896) asarini tarjima qilgan. Nobel mukofoti laureati (1933)[1].(1887 1953) ijod kilgan
Manbalar
| Shaxsiyat haqidagi ushbu maqola chaladir. Siz uni boyitib, ZiyoSferaga yordam berishingiz mumkin. |
