Heraclea janglari

Sanalar	1101
Urush yeri	Koʻniya
Natija	Birinchi jang: Turklarning gʻalabasi; Ikkinchi jang: Turklarning gʻalabasi

Heraclea janglari
	Ushbu janglar Salib yurishlarining bir qismi
Sanalar	1101
Urush yeri	Koʻniya
Natija	Birinchi jang: Turklarning gʻalabasi; Ikkinchi jang: Turklarning gʻalabasi
Raqiblar
Koʻniya sultonligi; Donishmandiya davlati	Fransiya qirolligi; Burgundiya gersogligi; Blois grafligi; Nevers grafligi; Vermandois grafligi; Akvitaniya grafligi; Muqaddas Rim imperiyasi Italiya qirolligi (Lombardiya); Burgundiyaning Palatin okrugi; Bavariya gersogligi; Avstriya markgrafligi; ;
Qoʻmondonlar
Kilij Arslon I	William II; Villiam IX
Kuchlar
20 000 yoki 25 000	40 000—60 000
Yoʻqotishlar
Minimal	Koʻp miqdorda

Heraclea janglari – 1101-yilgi salib yurishi davomida salibchilar (boshchisi William II) hamda Rum sultonligi (boshchisi Kilij Arslon I) oʻrtasida boʻlib oʻtgan bir qator janglar. Har ikkala jang ham turklar gʻalabasi bilan yakunlangan.

1101-yilgi salib yurishining ikkinchi guruhini tashkil etgan fransuzlar ham sulton Kilij Arslon I gʻazabidan qochib qutula olmagan. 1101-yil iyunida Istanbulga yetib kelgan William II tez orada Anqaraga, undan soʻng Koʻniyaga yoʻl olgan. Uning qoʻshini yoʻl davomida turklarning bosqinchilik hujumlariga uchragan. Koʻniya yaqiniga yetib kelganida esa qoʻshin turklar tomonidan qattiq qoʻrqitilgan^[5]^[6]^[7].

Fransuzlar va nemislar William II boshchiligida sharqqa yoʻl olib, 1101-yil iyun boshida Istanbulga yetib kelganlar. U yerdan Nikomediya–Nikeya yoʻli orqali Koʻniya tomon harakatlanib, Akshehir yaqinida Saljuqiylar hududiga kirganlar. Kilij Arslon ularning yurishi haqida eshitgach, Koʻniyani ham oʻz ichiga olgan shaharlarni boʻshatib, dalalar va suv manbalarini vayron qildirgan. Kilij Arslon va Gʻoziy Gümüshtigin salibchilarning zaiflashishini kutganlar. Salibchilar daryo tomon shoshilib ketayotganini koʻrganlarida, Kilij Arslon hujum boshlagan va turklar gʻalaba qozongan^[8]^[5]^[6]^[7].

Manbalar

↑ Jaspert, Nikolas (2006), The Crusades, Londra: Routledge ISBN 0-415-35968-6 say. 42
↑ Runciman, Steven (1987). A history of the Crusades, vol. 2: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 25–27. ISBN 052134770X. OCLC 17461930.
↑ Cate, James Lea (1969). „The Crusade of 1101“. In Setton, Kenneth M.; Baldwin, Marshall W. (eds.). A History of the Crusades: I. The First Hundred Years. Madison: The University of Wisconsin Press. pp. 343–352.
↑ Savvides, Alexios G. C. (2006). „Qilij Arslān of Rûm (d. 1107)“. In The Crusades – An Encyclopedia. p. 998.
↑ ^5,0 ^5,1 Guillaume de Tyr, I, s.327-328
↑ ^6,0 ^6,1 Foucher de Chartres, s.132-134
↑ ^7,0 ^7,1 Albert d’Aix, s.32-35
↑ Albertus Aquensis, Liber Christiane Expeditionis pro Ereptione et Restitutione Sanctae Hierosolymitanae Ecclesiae, RHC. occ, IV, VIII, 1 et seq, p. 559 et seq.

[1] Jaspert, Nikolas (2006), The Crusades, Londra: Routledge ISBN 0-415-35968-6 say. 42

[2] Runciman, Steven (1987). A history of the Crusades, vol. 2: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 25–27. ISBN 052134770X. OCLC 17461930.

[3] Cate, James Lea (1969). „The Crusade of 1101“. In Setton, Kenneth M.; Baldwin, Marshall W. (eds.). A History of the Crusades: I. The First Hundred Years. Madison: The University of Wisconsin Press. pp. 343–352.

[4] Savvides, Alexios G. C. (2006). „Qilij Arslān of Rûm (d. 1107)“. In The Crusades – An Encyclopedia. p. 998.

[:0-5] 5,0 ^5,1 Guillaume de Tyr, I, s.327-328

[:1-6] 6,0 ^6,1 Foucher de Chartres, s.132-134

[:2-7] 7,0 ^7,1 Albert d’Aix, s.32-35

[8] Albertus Aquensis, Liber Christiane Expeditionis pro Ereptione et Restitutione Sanctae Hierosolymitanae Ecclesiae, RHC. occ, IV, VIII, 1 et seq, p. 559 et seq.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]