Eronda otlar
Eronda otlarning tarixi qadimgi Eronga oid yunon manbalariga borib taqaladi. Ushbu manbalarda otlarga sigʻinish va ot orqali bashorat qilish gippomantiya amaliyotlari qayd etilgan[1]. Bugungi kunda eronliklar otlarning bir nechta zotlarini, xususan, Koheylon va Saklavi zotlarini koʻpaytiradilar.
Tarixi
Qadimgi Eronda otlar muhim madaniy rol oʻynagan[2]. Gerodot va Ktesii gippomantiya (ot orqali bashorat qilish) amaliyotini tasdiqlaydilar, bu esa Sosoniylar davrida ham davom etgan[3]. Gerodotning Tarixlar asariga koʻra, miloddan avvalgi V asrda Nisean oti muqaddas hisoblangan[4].
Doro I forslar orasida keng tarqalgan gippomantiya eʼtiqodidan foydalangan va shohlik maqomini mustahkamlashga harakat qilgan[5]. Ehtimol, Doro bu jarayonni hiyla sifatida ishlatgan yoki xalqini tinchlantirish maqsadida targʻib qilgan, chunki ular gippomantiyaga qattiq ishonishgan[6].
.jpg){kind=link}
Georges Dumézil buni ehtimoliy hind-yevropaviy taxtga oʻtirish marosimi sifatida koʻradi[7]. Fors harbiy suvoriylari ham bashoratchilar boʻlgan boʻlishi mumkin[8] .
1965-yilda amerikalik Louise Firouz Alburz togʻlarida, Kaspiy dengizi sohillarida Kaspiy otini qayta kashf etdi[9]. 1970-yillarda Eron qirollik ot jamiyati „Fors platosi oti“ nomini taklif qildi[10].
Naslchilik
DAD-IS maʼlumotlar bazasiga koʻra, Eron Islom Respublikasida hozirda yoki ilgari yetishtirilgan 21 ta ot zotlari mavjud: Baxtariy, Basseri, Kaspiy, Dareshuri, Abiyan, Haddian, Hamdani, Eron oti, Jaf, Kahilan, Kurd oti, Fors, Qorabogʻ, Qashqay, Saklaviy, Sheroziy, Sistani, Taleshi, Taropud, Turkemin va Yabu[11].
Manbalar
- ↑ Hendricks (2007, s. 337)
- ↑ Llewellyn-Jones, Lloyd. King and Court in Ancient Persia 559 to 331 BCE. Oxford University Press, 2013 — 272-bet. ISBN 978-0-7486-7711-5.
- ↑ Ferlampin-Acher, Christine. Fées, bestes et luitons : croyances et merveilles dans les romans français en prose (xiiie – xive siècles) (fr). Presses Paris Sorbonne, 2002 — 513-bet. ISBN 978-2-84050-193-0.
- ↑ „Histoires“ (fr).
- ↑ „Hérodote, Histoires“ (fr).
- ↑ Wagner, Marc-André. Le cheval dans les croyances germaniques : paganisme, christianisme et traditions (fr). Nouvelle bibliothèque du moyen âge, 2005 — 974-bet. ISBN 978-2-7453-1216-7.
- ↑ Dumézil, Georges „Hérodote et l'intronisation de Darius“, . L'oubli de l'Homme et l'honneur des Dieux (fr), 1985 — 246–253-bet.
- ↑ Fagan, Garrett; Trundle, Matthew. New Perspectives on Ancient Warfare. BRILL, 2010 — 372-bet. ISBN 978-90-04-18598-2.
- ↑ Hendricks (2007, s. 112)
- ↑ Porter et al. (2016, s. 495)
- ↑ „Breeds from species:Horse“. DAD-IS. 2020-yil 18-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2016-yil 21-noyabr.
Adabiyotlar
- Hendricks, Bonnie. International Encyclopedia of Horse Breeds, 2nd, Norman: University of Oklahoma Press, 2007. ISBN 978-0-8061-3884-8.
- Porter, Valerie; Alderson, Lawrence; Hall, Stephen; Sponenberg, Dan. Mason's World Encyclopedia of Livestock Breeds and Breeding, 6th, CAB International, 2016. ISBN 978-1-84593-466-8.