Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayr
Qiyofa
Abu Yahyo Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayr al-Asadiy | |
|---|---|
عباد بن عبد الله بن الزبير الأسدي | |
| Unvoni | Tobein |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Dini | Islom |
| Farzandlari | Yahyo ibn Abbod az-Zubayriy |
| Ota-onasi | Abdulloh ibn az-Zubayr |
Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayr al-Asadiy (arabcha: عباد بن عبد الله بن الزبير الأسدي)[1] – tobein va hadis roviyi. Makkada otasi Abdulloh ibn az-Zubayr hukmronlik qilganda qozi boʻlgan[1].
Biografiyasi
Abbod ibn Abdulloh Muhammadning bir qancha sahobalaridan, jumladan, Umar, buvisi Asmo binti Abu Bakr, buvisining singlisi va Muhammadning rafiqasi Oysha, yozuvchi Zayd ibn Sobit va uning otasi Abdulloh ibn Zubayrdan taʼlim olgan[2].
Hadis rivoyat qilgan shogirdlari orasida oʻgʻli Yahyo, Abdulvohid ibn Hamza ibn Abdulloh, Hishom ibn Urva, amakivachchasi Muhammad ibn Jaʼfar ibn Zubayr va Abdulloh ibn Ubaydulloh Mulaykalar bor[3].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 „'Aabad bin 'Abdullah bin al-Zubair عباد بن عبد الله بن الزبير بن العوام“. Muslim Scholars Database. Arees Institute; webmaster@muslimscholars.info (2011). Qaraldi: 2021-yil 18-noyabr.
- ↑ „'Aabad bin 'Abdullah bin al-Zubair عباد بن عبد الله بن الزبير بن العوام“. Muslim Scholars Database. Arees Institute; webmaster@muslimscholars.info (2011). Qaraldi: 2021-yil 18-noyabr.
- ↑ „'Aabad bin 'Abdullah bin al-Zubair عباد بن عبد الله بن الزبير بن العوام“. Muslim Scholars Database. Arees Institute; webmaster@muslimscholars.info (2011). Qaraldi: 2021-yil 18-noyabr.
Adabiyotlar
- M. Ismail, Badawi (2021-06-01). "Challenges and Prospects of Sustainable Development of Ecotourism and Handicrafts in Red Sea". International Journal of Eco-Cultural Tourism, Hospitality Planning and Development 4 (1): 24–48. doi:10.21608/ijecth.2021.187028. ISSN 2735-5454. https://ijecth.journals.ekb.eg/article_187028.html.[sayt ishlamaydi]
- Al-Muafiri, Abu Muhammad Abdul Malik bin Hisyam. Sirah Nabawiyah lbnu Hisyam: Jilid 2 (ms). Darul Falah, 2020-12-18.
- Murray, G. W. (1923). "The Ababda". The Journal of the Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland 53: 417–423. doi:10.2307/2843579. ISSN 0307-3114. https://www.jstor.org/stable/2843579.