Zayniddin Ali ibn Naja
Zayiddin Abul-Hasan Ali ibn Naja[1] sunniy voiz va Salohuddinning yaqin doʻsti.
Damashqda tugʻilgan[2] Zayniddin hanbaliy faqih edi[3]. 1164-yilda u Salohuddinning amakisi Shirkuh va Ismoiliy Fotimiy xalifaligini agʻdarish masalasida misrlik sunniy faqihlar oʻrtasidagi muzokaralarda ishtirok etgan[3].
Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, u 1174-yilda fotimiy tarafdorlari tomonidan Salohuddinga qarshi uyushtirilgan fitnada ishtirok etgan va uni fosh qilgan, biroq ehtimol u boshidanoq Salohuddinning odamlaridan biri va provokator agenti boʻlgan[4][5]. Xabar berilishicha, mukofot tariqasida u fitna yetakchilaridan birining – ismoiliy daʼvatchisi (daʼiy) va Fotimiy xalifaligining sobiq bosh qozisi Hibatulloh ibn Komil al-Mufaddalning barcha mol-mulki va xazinasini olgan[6][7].
1187-yilda salibchilardan Quddusning bosib olinishidan soʻng, Salohuddin Zayniddinni u yerda birinchilardan boʻlib namoz oʻqishga tanladi[2].
Manbalar
- ↑ Lyons & Jackson 1982, s. 452.
- ↑ 2,0 2,1 Lyons & Jackson 1982, s. 68.
- ↑ 3,0 3,1 Ehrenkreutz 1972, s. 112.
- ↑ Lyons & Jackson 1982, ss. 67–68.
- ↑ Ehrenkreutz 1972, ss. 112–114.
- ↑ Halm 2014, s. 295.
- ↑ Ehrenkreutz 1972, ss. 113–114.
Adabiyotlar
- Ehrenkreutz, Andrew S.. Saladin. Albany, NY: State University of New York Press, 1972. ISBN 0-87395-095-X.
- Halm, Heinz. Kalifen und Assassinen: Ägypten und der vordere Orient zur Zeit der ersten Kreuzzüge, 1074–1171 (de). Munich: C. H. Beck, 2014. DOI:10.17104/9783406661648-1. ISBN 978-3-406-66163-1. OCLC 870587158.
- Lyons, Malcolm Cameron; Jackson, D. E. P.. [[[:Andoza:Gbooks]] Saladin: The Politics of the Holy War]. Cambridge: Cambridge University Press, 1982. ISBN 0-521-31739-8.