Zafar Diyor

Zafar Diyor (1912-yil, Chust tumani — 14-aprel 1946-yil, Toshkent) — oʻzbek bolalar shoiri. Toshkent pedagogika institutida oʻqigan (1938—1941). „Lenin uchquni“ (1936—41), „Qizil Oʻzbekiston“ (1941—46) gazetalarida adabiy xodim va masʼul kotib.

„Chaman“ (sheʼr, ertak va dostonlar, 1948) kitobi maktabgacha yoshdagi bolalar uchun moʻljallangan holda yozilgan. Zafar Diyor oʻzbek bolalar adabiyotida doston janrini boshlab bergan shoirlardan biri hisoblanadi („Mashinist“, „Kazbek“ va boshqalar). Bundan tashqari, u bolalar dramaturi hamdir. Uning „Baxtli yoshlik“, „Uch ogʻayni“ pyesalarida bolalar oʻrtasidagi doʻstlik, birodarlik ulugʻlanadi.

Sheʼriy toʻplamlari

• „Qoʻshiqlar“ (1933)
• „Tantana“ (1938)
• „Sheʼrlar“ (1939)
• „Muborak“ (1940)
• „Sovgʻa“ (1944)
• „Suv bilan suxbat“ (1976)
• „Bizning qurolimiz“ (1941)
• „Bizning oila“ (1942)

Adabiyot

• Vladimirova N. V., Zafar Diyor [Tanqidiy biografik ocherk], T., 1954; Oʻzbek bolalar adabiyoti tarixi ocherki, T., 1978; Oʻzbek bolalar adabiyoti va adabiy jarayon, T., 1989.