Yahyo ibn Yahyo
| Yahyo ibn Yahyo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Marokash amiri | |||||
| Saltanat | 863–866 | ||||
| Oʻtmishdoshi | Yahyo I ibn Muhammad | ||||
| Davomchisi | Ali II | ||||
| Tugʻilishi | nomaʼlum | ||||
| Vafoti | 866 | ||||
| |||||
| Sulola | Idrisiylar | ||||
| Otasi | Yahyo I ibn Muhammad | ||||
| Dini | Islom | ||||
Yahyo ibn Yahyo (arabcha: يحيى بن يحيى) oltinchi Idrisiy hukmdori va sulolaning asosiy shoxining soʻnggi vakili boʻlgan.
Hayoti
Yahyo beshinchi Idrisiy amiri Yahyo ibn Muhammadning oʻz nomini olgan oʻgʻli boʻlib, 863-yilda hokimiyat tepasiga kelgan[1]. Undan avvalgi ikki hukmdorning birlashtiruvchilik siyosatidan farqli oʻlaroq, u hukumat ishlaridan koʻra saroy hayotining neʼmatlarini afzal koʻradigan zaif hukmdor edi[2]. U Idrisiylar mulkini qarindoshlari oʻrtasida boʻlib tashladi: amakisi Husayn poytaxt Fosdan janubdagi katta yerlarni oldi; katta amakisi al-Qosim esa Fosning oʻzining gʻarbiy qismini, shuningdek berber qabilalaridan Luvata va Kutamalarning sharqiy chegara viloyatlarini oldi; yana bir katta amakisi Dovud ibn Idris, Havvara berberlarining yurtida hukmronlik qilib, oʻz hududlarini kengaytirdi[1].
Yahyoning Fosdagi hukmronligi barqaror boʻlgan boʻlishi mumkin, chunki uning otasidan farqli oʻlaroq, ismi tushirilgan tangalar maʼlum[3]. Shunga qaramay, Yahyoning beʼmani hayot tarzi tez orada janjalga sabab boʻldi va uni saroydan qochib, Fosning Andalusiylar mahallasiga yashirinishga majbur qildi; u yerda u qanday holatlarda vafot etgani nomaʼlumligicha qolgan[4]. Fosning qudratli fuqarolaridan biri, Abdurahmon ibn Abi Sahl al-Judhamiy, hokimiyatni tortib olishga urindi, biroq Yahyoning bevasi yordam soʻrab Idrisiylarning yon urugʻi boʻlgan Banu Umar urugʻidan boʻlgan otasi Ali ibn Umarga murojaat qildi[4]. Ali Fos ustidan nazoratni qoʻlga kiritdi, biroq uning hokimiyati xorijiy qoʻzgʻolonchilari tomonidan shubha ostiga olindi va nihoyat hokimiyat oilaning Banu Qosim urugʻiga oʻtdi[3][4].
Adabiyotlar
- ↑ 1,0 1,1 Eustache 1971, s. 1035.
- ↑ Eustache 1971, ss. 1035–1036.
- ↑ 3,0 3,1 Benchekroun 2018.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Eustache 1971, s. 1036.
Manbalar
- Benchekroun, Chafik T. (2018). "Idrīsids". in Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis et al.. Encyclopaedia of Islam (3- nashri). Brill Online. doi:10.1163/1573-3912_ei3_COM_32374. ISSN 1873-9830. https://doi.org/10.1163/1573-3912_ei3_COM_32374.
- Eustache, D. (1971). "Idrīsids". in Lewis, B.. Encyclopaedia of Islam. Volume III: H–Iram (2nd nashri). Leiden: E. J. Brill. 1035–1037 b. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_3495. OCLC 495469525. https://referenceworks.brillonline.com/search?s.q=Idr%C4%ABsids&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&search-go=Search.
| Oldingisi | Idrisiy amiri 863–866 |
Keyingisi |