Vyacheslav Leykin
| Vyacheslav Leykin | |
|---|---|
| Tavalludi |
1937-yil 8-iyun |
| Fuqaroligi |
 SSSR→  Rossiya |
| Kasbi | Shoir, ssenariynavis, pedagog, aktyor |
| Faoliyat yillari | 1954-yildan hozirgacha |
Vyacheslav Abramovich Leykin (1937-yil 8-iyun, Leningrad, SSSR) – rus shoiri, yozuvchi va ssenariynavis. 1972-yildan 1991-yilgacha "Leninskiye iskri" gazetasida adabiy maslahatchi boʻlgan. Bundan tashqari, bolalar adabiy uyushmasini boshqargan. Birinchi she’rlar kitobi 1991-yilda nashr etilgan. Sankt-Peterburg Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi (1998).
Biografiyasi
Dastlabki yillar (1937-1959)
Vyacheslav Leykin 1937-yil 8-iyunda Leningradda tugʻilgan. Otasi – Abram Mixaylovich Leykin, Pulkovo rasadxonasining ilmiy kotibi, 1940-yilda oilani tark etgan; onasi – Sara Mironovna Ledvich, Egorovanomidagi vagon qurish zavodining muhandis-iqtisodchisi.
Boʻlajak yozuvchi 406-sonli oʻrta maktabni tugatib, 1954-yilda Gersen nomidagi pedagogika institutining matematika fakultetiga oʻqishga kirgan, ammo u yerda atigi uch yil oʻqigan. Oʻqishni tashlab Vorkuta yaqinida ishlaydigan aerogeodeziya ekspeditsiyasida ishchi boʻlib ishga kirgan. 1958-yil kuzida institutning 3-kursida tiklanib, boʻlajak rafiqasi Tamara Moiseyeva oʻqigan guruhga kirgan. Biroq, yozuvchi yana oʻqishni tugatmagan. Leykin endi institutni butunlay tashlagan va „hayot bilan tajriba qila boshlagan“[1].
Shoir-geolog (1960–1971)
Leykin geolog-shoirlardan biri boʻlgach Leningradning jonli norasmiy adabiy hayoti bilan tanishgan, uning yorqin namoyandalari – Iosif Brodskiy, Gleb Gorbovskiy, Aleksandr Gorodnitskiy, Yevgeniy Klyachkin va boshqalar bilan doʻstlashgan[2].
1980-1990-yillardagi hayoti va ijodi
Leykin Abramovich 1980-yillarning boshida Yuriy Maminning „Alter Ego“ (1980), „Ochered“ (1981) kurs filmlari va „Jelayu Vam“ (1982) bitiruv filmi uchun ssenariylar yozgan.
1980-yillarning oxiri va 1990-yillarning boshlarida „Bakenbardi“ (1990), „Imitator“ (1991) va „Okno v Parij“ (1993) filmlari uchun ssenariylar yozgan.
"Leykinning birinchi kitobi 1991-yilda nashr etilgan"[3].
Yozuvchining asarlari 90-yillarda „Neva“, „Iskorka“, „Koster“, „Balamut“, „Tsarskoe selo“ [4] va boshqa jurnallarda nashr etila boshlangan.
V. A. Leykin 1996-yilda shoir Andrey Krijanovskiy xotirasiga bagʻishlangan „Recitative“ sheʼriy almanaxi (1996) nashrining bosh muharriri boʻlgan.
Shoir nafaqaga chiqqandan soʻng qoʻriqchi boʻlib ishlagan. Xususan, Pushkin shahridagi Aleksandrovskiy bogʻining eng oʻziga xos diqqatga sazovor joylaridan biri – Pensioner otxonalari va ular qoshidagi mavjud ot qabristonini qoʻriqlagan. Bu „Stixax ob oxrannoy deyatelnosti“ („Men oʻlgan otlarni qoʻriqlayman…“) (1999) da oʻz aksini topgan[5].
Manbalar
- ↑ „Наш собеседник — поэт и сценарист Вячеслав Лейкин // Подкаст «Настоящий XX век», 08.06.2023“. «Радио Фонтанный Дом».
- ↑ Сталина Мишталь. «Четверги» на Литейном, От костра к микрофону. Из истории самодеятельной песни в Ленинграде в 50–60-х гг, СПб.: Респекс, 1996. ISBN 5-7345-0072-0.
- ↑ „Петербургский поэт Вячеслав Лейкин отмечает 80-летний юбилей“. «Петербургский дневник» (2017-yil 2-iyun).
- ↑ Каримов, Гумер „«Царские» проекты“. «Литературная газета» (2007-yil 1-yanvar). 2024-yil 30-iyulda asl nusxadan arxivlangan.
- ↑ Лейкин, Вячеслав „Стихи об охранной деятельности“. Живой Журнал (2010-yil 14-aprel). Qaraldi: 2024-yil 31-iyul.