Umaviylarning Hindistondagi yurishlari
| Umaviylarning Hindistondagi yurishlari | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Hindiston yarimorolidagi musulmonlar istilolari doirasida | |||||||||
| |||||||||
VIII asrning birinchi yarmida Hindiston yarim orolida Umaviylar xalifaligi va Hind daryosining sharqiy qismida joylashgan Hindiston qirolliklari oʻrtasida[1] bir qator janglar boʻlib oʻtgan. Bu janglar 711–713-yillarda arablarning Sindni (hozirgi Pokiston) zabt etishidan keyin yuz bergan.
Roshidun xalifaligi (632–661) davrida Hindistonga bir necha kichik bosqinlar uyushtirilgan, ammo keng koʻlamli yurishlar amalga oshirilmagan edi. Umaviylar xalifaligining oʻz hududlarini kengaytirish maqsadida olib borgan ikkinchi keng koʻlamli yurishlari 692 yildan 718-yilga qadar davom etdi. Xalifa al-Volid I hukmronligi (705–715) davrida Marvoniy Umaviylar bir qancha hududlarni bosib oldi, atigi oʻn yil ichida Shimoliy Afrika, Pireney yarim oroli, Movarounnahr va Sind arablar tomonidan boʻysundirilib, mustamlaka qilindi[2]. Brahmanlar sulolasidan boʻlgan qirol Doxir boshqaruvidagi Sind Umaviy qoʻmondoni Muhammad ibn al-Qosim tomonidan magʻlub etilib[2], xalifalikning ikkinchi darajali viloyatiga aylantirildi va bu hudud Hindistonga amalga oshiriladigan yurishlar uchun qulay baza boʻlib xizmat qildi. Biroq 715-yilda ibn Qosimning hokimiyatdan ketishidan keyin uning tomonidan bosib olingan hududlarning aksariyati hind qirollari tomonidan qayta egallab olingan[2].
Manbalar
- ↑ Crawford, Peter. The War of the Three Gods: Romans, Persians and the Rise of Islam. Barnsley, Great Britain: Pen & Sword Books, 2013 — 216-bet. ISBN 978-1-84884-612-8.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Blankinship 1994.
