Kontent qismiga oʻtish

Toʻgʻri koʻtarilish

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Osmon sferasining ichki qismida koʻrinib turganidek, oʻng koʻtarilish va moyillik. Tizimning asosiy yoʻnalishi – mart oyidagi tengkunlik, samoviy ekvatorda (koʻk) ekliptikaning (qizil) koʻtarilgan tugunidir. Oʻng koʻtarilish birlamchi yoʻnalishdan samoviy ekvator boʻylab 24 soatgacha sharqqa qarab oʻlchanadi.

Toʻgʻri koʻtarilish (qisqartirilgan RA;belgi α)-mart oyining tengkunlik nuqtasida Quyoshdan samoviy ekvator boʻylab sharqqa qarab oʻlchangan maʼlum bir nuqtaning yer ustidagi koʻrib chiqilayotgan (soat doirasi) nuqtasigacha boʻlgan burchak masofasi[1]. Mayli bilan birlashganda, bu astronomik koordinatalar ekvatorial koordinatalar tizimidagi osmon sferasidagi nuqtaning joylashishini aniqlaydi.

Eski atama,oʻngga koʻtarilish (lotincha: ascensio recta)[2] osmon ekvatorining ufqni toʻgʻri burchak ostida kesib oʻtadigan Yer ekvatoridan koʻrinadigan har qanday samoviy jism bilan birga koʻtariladigan osmon ekvatoridagi nuqtaga ishora qiladi. U qiya koʻtarilishdan farq qiladi, bu osmon ekvatoridagi har qanday samoviy jism bilan koʻtariladigan nuqta, Yerning aksariyat kengliklaridan koʻrinib turibdiki, samoviy ekvator ufqni qiya burchak ostida kesib oʻtadi[3].

Osmon sferasidan tashqaridan koʻrinib turganidek, oʻngga koʻtarilish (koʻk) va egilish (yashil)
Bu yerda turli xil soat burchaklari tasvirlangan. ♈︎ belgisi mart oyidagi tengkunlik yoʻnalishini bildiradi.



Yilning kunini mart oyidagi tengkunlik kuni deb hisoblasak: Quyosh kulrang strelka tomon yotadi, yashil oʻq bilan belgilangan yulduz sharqda bir joyda yarim tunda koʻtarilgandek koʻrinadi („yuqoridan“ chizilgan Yer soat miliga teskari buriladi). Kuzatuvchi yashil oʻqga yetgandan soʻng, tong gʻarbiy ufqda boʻlishidan oldin, taxminan olti soat davomida yulduzning yorugʻligini oshirib yuboradi (koʻk osmon Reylining tarqalishiga qarang). Yulduzning oʻng koʻtarilishi taxminan 18 soatni tashkil qiladi. 18 soat mart oyining erta yulduzi va ertalab moviy osmonda ekanligini anglatadi. Agar RA 12 soat boʻlsa, yulduz mart oyining tengkunlik nuqtasiga qarama -qarshi boʻlib, butun tun davomida mart yulduzi boʻladi. Agar 6 soat RA boʻlsa, yulduz mart oyining kechki soat yulduzi boʻlar edi, shom chogʻida eng baland (meridian).

Toʻgʻri koʻtarilish yer usti uzunligining samoviy ekvivalentidir. Toʻgʻri koʻtarilish ham, uzunlik ham ekvatorning asosiy yoʻnalishidan (nol nuqtasi) burchakni oʻlchaydi. Toʻgʻri koʻtarilish Quyoshdan mart oyining tengkunligida, yaʼni Qoʻyning birinchi nuqtasida oʻlchanadi, bu samoviy sferadagi joy boʻlib, u mart oyining tengkunligida Quyosh janubdan shimolga samoviy ekvatorni kesib oʻtadi va hozirda Baliq yulduz turkumida joylashgan. Oʻngga koʻtarilish Yer va Quyoshning kosmosdagi hizalanishidan, oʻsha tengkunlikdan toʻliq aylana boʻylab doimiy ravishda oʻlchanadi, oʻlchov sharqqa qarab oshadi[4].

Yerdan (qutblardan tashqari) koʻrinib turganidek,12 h RA ga ega boʻlgan obyektlar mart oyining tengkunlik nuqtasida eng uzun koʻrinadi (tun davomida paydo boʻladi);0 h RA (quyoshdan tashqari) boʻlganlar buni sentabrning tengkunlik nuqtasida qilishadi. Yarim tunda oʻsha sanalarda bunday obyektlar eng yuqori nuqtasiga (meridianiga) etib boradi („kulminatsiya“). Qanchalik balandligi ularning tushishiga bogʻliq; Agar 0° egilish (yaʼni samoviy ekvatorda) boʻlsa, ular Yer ekvatorida toʻgʻridan-toʻgʻri tepada (zenitda) joylashgan.

Toʻgʻri koʻtarilish uchun har qanday burchak oʻlchov birliklari tanlanishi mumkin edi, lekin u odatda soat (h), daqiqa(m) va soniya (s) bilan oʻlchanadi, 24 soat toʻliq aylanaga teng. Astronomlar bu birlikni toʻgʻri koʻtarilishni oʻlchash uchun tanladilar, chunki ular yulduzning joylashishini Yer aylanayotganda osmondagi eng baland nuqtadan oʻtish vaqtini aniqlash orqali oʻlchaydilar. Osmonning eng baland nuqtasidan oʻtadigan chiziq, meridian deb ataladi, bu uzunlik chizigʻining osmon sferasiga proyeksiyasidir. Toʻliq aylana 24 soat oʻngga koʻtarilish yoki 360 ° (yoy darajalari) ni oʻz ichiga olganligi sababli,1/24Doiraning 1/24 qismi oʻngga koʻtarilishning 15° sifatida oʻlchanadi;1/1440 1 m oʻngga koʻtarilish yoki 15 daqiqa yoy (shuningdek,15' sifatida yozilgan) sifatida oʻlchanadi; va1/86400 1 s oʻngga koʻtarilish yoki 15 soniya yoyni(shuningdek, 15 ″ sifatida yozilgan) oʻz ichiga oladi. Oʻng koʻtarilish birliklarida oʻlchanadigan toʻliq doira 24 × 60 × 60 = 86400s yoki 24 × 60 = 1440m yoki 24 soatni oʻz ichiga oladi[5].

Toʻgʻri koʻtarilish soatlarda (Yerning aylanishi) oʻlchanganligi sababli, ular osmondagi jismlarning vaqtini aniqlash uchun ishlatilishi mumkin. Misol uchun, agar RA bilan yulduz = 1h 30m 00s oʻz meridianida, keyin RA bilan yulduz. = 20h 00m 00s 18,5 yulduz soatidan keyin uning meridianida (eng yuqori nuqtada) boʻladi.

Osmon navigatsiyasida qoʻllaniladigan sidel soat burchagi oʻngga koʻtarilishga oʻxshaydi, lekin sharqqa emas, gʻarbga qarab ortadi. Odatda daraja (°) bilan oʻlchanadi, u 24 soatga nisbatan oʻng koʻtarilishning toʻldiruvchisidir[6]. Obyektning mahalliy meridiandan gʻarb tomon burchak masofasini oʻlchaydigan soat burchagi astronomik tushunchasi bilan yulduz soat burchagini aralashtirmaslik kerak.

Belgilar va qisqartmalar

Birlik Qiymat Belgi Seksagesimal tizim Radianlarda
Soat h 15 ° rad
Daqiqa m °, 15 ' rad
Ikkinchi , s °, 15 ″ rad

Presessiyaning taʼsiri

Yer oʻqi osmon qutblari atrofida asta-sekin gʻarbga qarab kichik doira (uning samoviy ekvatoriga nisbatan) boʻlib, taxminan 26 000 yilda bir siklni yakunlaydi. Pretsessiya deb nomlanuvchi bu harakat statsionar samoviy jismlarning koordinatalarini sekin boʻlsa ham, doimiy ravishda oʻzgarishiga olib keladi. Shuning uchun ekvator koordinatalari (shu jumladan oʻngga koʻtarilish) tabiatan ular kuzatilgan yilga nisbiydir va astronomlar ularni davr deb nomlanuvchi maʼlum bir yilga havola qiladilar. Turli davrlardagi koordinatalar bir-biriga mos kelishi yoki standart davrga mos kelishi uchun matematik tarzda aylantirilishi kerak[7]. Ekvatordagi „qoʻzgʻalmas yulduzlar“ uchun oʻngga koʻtarilish yiliga taxminan 3,1 soniya yoki asrda 5,1 daqiqaga oshadi, ammo ekvatordan uzoqda joylashgan sobit yulduzlar uchun oʻzgarish tezligi salbiy cheksizlikdan ijobiy cheksizgacha boʻlishi mumkin. (Bunga yulduzning toʻgʻri harakatini qoʻshish kerak) 26 000 yillik pretsessiya siklida ekliptika qutblaridan uzoqda joylashgan „qoʻzgʻalmas yulduzlar“ oʻngga koʻtarilish tezligini har asrda 24 soatga yoki taxminan 5,6’ ga oshiradi, ekliptika qutbidan 23,5° gacha boʻlgan yulduzlar esa aniq oʻzgarishga uchraydi. hPolarisning oʻngga koʻtarilishi tez sur’atlar bilan oʻsib bormoqda—miloddan avvalgi 2000-yilda u 2,5 soatni tashkil etgan, ammo 2100-yilda shimoliy osmon qutbiga yaqinlashganda, uning oʻng koʻtarilishi 6 soatni tashkil qiladi. Drakodagi Shimoliy ekliptika qutbi va Doradodagi janubiy ekliptika qutbi har doim mos ravishda 18 va 6 soat oʻng koʻtarilishda boʻladi.

Hozirda foydalanilayotgan standart davr J2000.0 dir, bu 2000-yil 1-yanvar, TT soat 12:00 da. „J“ prefiksi bu Julian davri ekanligini koʻrsatadi. J2000.0 dan oldin astronomlar B1875.0,B1900.0 va B1950.0 ketma-ket Bessel davrlaridan foydalanganlar[8].

Tarix

Koʻtarilish oʻz nomini qanchalik toʻgʻri oldi. Qadimgi astronomiya osmon jismlarining koʻtarilishi va toʻplami bilan juda shugʻullangan. Koʻtarilish osmon ekvatoridagi (qizil) osmon sferasidagi obyekt (yashil) bilan bir vaqtda koʻtarilgan yoki oʻrnatilgan nuqta edi. Ekvatordan koʻrinib turibdiki, ikkalasi ham qutbdan qutbga (chapda, toʻgʻridan-toʻgʻri sfera yoki oʻng sharda) katta aylanada edi. Deyarli har qanday joydan ular yoʻq edi (markaz, obliqua sphaera yoki oblique shar). Qutblarda jismlar koʻtarilmadi yoki oʻrnatilmadi (oʻngda, parallel sfera yoki parallel shar). Obyektning toʻgʻri koʻtarilishi uning toʻgʻri sferada koʻtarilishi edi[9].

Toʻgʻri koʻtarilish tushunchasi hech boʻlmaganda miloddan avvalgi 2-asrda yulduzlarni ekvatorial koordinatalarda oʻlchagan Gipparx davridan maʼlum boʻlgan. Ammo Gipparx va uning vorislari oʻzlarining yulduz kataloglarini ekliptik koordinatalarda tuzdilar va RA dan foydalanish maxsus holatlar bilan cheklandi.

Teleskopning ixtiro qilinishi bilan astronomlar samoviy jismlarni batafsilroq kuzatish imkoniyatiga ega bo'ldilar, agar teleskop obyektga ma'lum vaqt yo'naltirilgan bo'lsa. Buning eng oson yo'li teleskopni Yer o'qiga parallel bo'lgan ikkita burilishdan biriga to'g'rilash imkonini beruvchi ekvatorial o'rnatishdan foydalanishdir. Yerning aylanishini bekor qilish uchun ko'pincha ekvatorial o'rnatish bilan motorli soat haydovchisi ishlatiladi. Kuzatish uchun ekvator tog'i keng miqyosda qabul qilinganligi sababli, soddaligi uchun bir vaqtning o'zida o'ngga ko'tarilishni o'z ichiga olgan ekvatorial koordinatalar tizimi qabul qilindi. Keyin ekvatorial tog'larni o'rnatish doiralari yordamida to'g'ri ko'tarilish va egilish ma'lum bo'lgan obyektlarga aniq ko'rsatilishi mumkin edi.To'g'ri ko'tarilish va egilishdan foydalangan birinchi yulduzlar katalogi Jon Flamstidning ''Historia Coelestis Britannica" (1712-yil, 1725-yil) asaridir.

Butun osmon ikkiga boʻlingan. Oʻngga koʻtarilish (koʻk) mart oyining tengkunlik nuqtasida (oʻngda, ekliptika (qizil) va ekvator (yashil) kesishmasida) boshlanadi va sharqqa (chapga) kuchayadi. Qutbdan qutbga oʻng koʻtarilish chiziqlari (koʻk) osmonni 24 soatga ajratadi, ularning har biri 15 ° ga teng.

Yana qarang

Manbalar

  1. ↑ U.S. Naval Observatory Nautical Almanac Office. Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac Seidelmann: . University Science Books, Mill Valley, CA, 1992 — 735-bet. ISBN 0-935702-68-7. 
  2. ↑ Blaeu, Guilielmi. Institutio Astronomica. Apud Johannem Blaeu, 1668 — 65-bet. , „Ascensio recta Solis, stellæ, aut alterius cujusdam signi, est gradus æquatorus cum quo simul exoritur in sphæra recta“; roughly translated, „Right ascension of the Sun, stars, or any other sign, is the degree of the equator that rises together in a right sphere“
  3. ↑ Lathrop, John. A Compendious Treatise on the Use of Globes and Maps. Wells and Lilly and J.W. Burditt, Boston, 1821 — 29, 39-bet. 
  4. ↑ Moulton, Forest Ray. An Introduction to Astronomy. Macmillan Co., New York, 1916 — 125–126-bet. 
  5. ↑ Moulton (1916), p. 126.
  6. ↑ Explanatory Supplement (1992), p. 11.
  7. ↑ Moulton (1916), pp. 92–95.
  8. ↑ see, for instance, U.S. Naval Observatory Nautical Almanac Office „Time Scales and Coordinate Systems, 2010“, . The Astronomical Almanac for the Year 2010. U.S. Govt. Printing Office, 2008 — B2-bet. 
  9. ↑ Blaeu (1668), p. 40–41.

Adabiyotlar

  1. U. S. Naval Observatory Nautical Almanac Office (1992). Seidelmann, P. Kenneth (ed.). Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac. University Science Books, Mill Valley, CA. p. 735. ISBN 0-935702-68-7.
  2. ^ , „Ascensio recta Solis, stellæ, aut alterius cujusdam signi, est gradus æquatorus cum quo simul exoritur in sphæra recta“; roughly translated, „Right ascension of the Sun, stars, or any other sign, is the degree of the equator that rises together in a right sphere“
  3. ^ Lathrop, John (1821). A Compendious Treatise on the Use of Globes and Maps. Wells and Lilly and J. W. Burditt, Boston. pp. 29, 39.
  4. ^ Moulton (1916), p. 126.

Havolalar

"https://ziyosfera.uz/index.php?title=Toʻgʻri_koʻtarilish&oldid=827415" dan olindi