Taqi Rafat
| Taqi Rafat | |
|---|---|
 | |
| Asl ismi | میرزا تقیخان رفعت |
| Tavalludi |
taxminan 1989-yil |
| Vafoti |
1920-yil Tabriz, Eron |
| Ijod qilgan tillari | fors tili, turk tili, fransuz tili |
| Fuqaroligi | Eron |
| Ota-onasi | Ogʻa Muhammad Tabriziy (otasi) |
Mirzo Tagʻi Xon Rafat (forscha: میرزا تقی خان رفعت; 1989–1920) – Ogʻa Muhammad Tabriziyning oʻgʻli edi[1]. U Istanbulda tahsil olgan va Birinchi jahon urushi davrida Tabrizga qaytib, litseyda fransuz tilidan dars bergan. U fors tilida, shuningdek, turk va fransuz tillarida ham sheʼr yozgan modernist shoir edi. Siyosiy jihatdan u Muhammad Xiyoboniyning izdoshi boʻlib, uning Tajaddod („Zamonaviylik“) gazetasini va Ozodiston jurnalini tahrir qilgan, ular Ozarbayjon Demokratik partiyasi aʼzolari edi. Xiyoboniy harakati qonli ravishda bostirilgach, Rafat Tabriz yaqinidagi kichik bir qishloqda oʻz joniga qasd qilgan.
Uning Malikushshuaro Bahor bilan boʻlgan bahslari mashhur. Bahor anʼanaviy usulda ijod qiluvchi shoir edi. Rafat esa, Eron adabiyotidagi eski uslublarni tanqid qilgan va fors adabiyoti, ayniqsa sheʼriyatning mohiyatini inqilob qilish uchun ham shakl, ham mazmun islohotlarini ilgari surgan islohotchi va oʻtkir tilli shaxs edi[2].
Yana qarang
Manbalar
- ↑ „fa:تقی رفعت“ (Persian). tabrizinfo.com. 2004-yil 23-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 13-yanvar.
- ↑ Resources – Iranian Poets. Toos Foundation. Retrieved 4 September 2016
Adabiyot
- Shams Langarudiy. Zamonaviy sheʼriyatning tahliliy tarixi (Persian).
- Nosiriddin Parvin. „Tajaddod“. Encyclopædia Iranica (2004-yil 20-iyul). Qaraldi: 2011-yil 13-yanvar.