Shohzoda xonim
| Shohzoda xonim | |
|---|---|
| Boburiylar imperiyasining malikasi | |
| Tugʻilishi | 1569-yil 21-noyabr |
| Vafoti | Nomaʼlum |
| Turmush oʻrtogʻi | Muzaffar Husayn Mirzo |
| Sulola | Temuriylar |
| Otasi | Akbar Jaloliddin Muhammad |
| Dini | Islom |
Xonim Sulton begim (خانم سلطان بیگم (fors tili); 1569-yil 21-noyabrda tugʻilgan), koʻproq Shahzoda xonim (شھزادہ خانم (fors tili)) nomi bilan tanilgan – boburiyzoda malika, Boburiylar imperatori Akbar Jaloliddin Muhammadning tirik qolgan ikkinchi farzandi va toʻngʻich qizi.
Biografiyasi
1569-yil 21-noyabrda tugʻilgan Shahzoda Xonim Boburiylar imperatori Akbarning toʻngʻich qizi edi[1]. Uning onasi qirollik kanizi boʻlib[2], onasi 1599-yil 13-mayda vafot etganida malika qattiq qaygʻuga botgan[3]. Akbar uni "hamdardlik va nasihatlar bilan biroz taskin bergan"[4]. Akbar uning tugʻilgani haqidagi xabarni Guvalyorga yetib borganida qabul qilgan, unga Xonim Sulton deb ism qoʻygan va xursandchilik qilishni buyurgan[1]. U buvisi Hamidabonu begimning qaramogʻiga berilgan[2].
U oʻzining toʻngʻich oʻgay akasi – imperator Jahongir tomonidan juda hurmat qilingan. Jahongir u haqida shunday degandi: „Barcha opa-singillarim orasida halollik, rostgoʻylik va mening farovonligim yoʻlidagi gʻayrati jihatidan unga teng keladigani yoʻq; ammo uning vaqti asosan Yaratuvchiga ibodat qilish bilan oʻtadi“[5].
Uning turmush oʻrtogʻi – Amir Temurning ikkinchi oʻgʻli shahzoda Umarshayxning avlodi boʻlmish shahzoda Ibrohim Husayn Mirzoning oʻgʻli Muzaffar Husayn Mirzo edi[6]. Muzaffar Husayn Mirzoning onasi – birinchi boburiy imperator Boburning nabirasi, Humoyunning ukasi shahzoda Komron Mirzoning qizi malika Gulrux begim edi[7]. Muzaffar Husayn Mirzoning Nur-un-Niso begim ismli singlisi boʻlib, u 1592-yilda imperator Jahongirga turmushga chiqqan[8]. Toʻy 1594-yil 2-sentabrda Hamida Bonu saroyida boʻlib oʻtgan[9].
Shahzoda Xonim oʻzining qayin singlisi Nur-un-Niso bilan qavm-qarindoshlik munosabatlarini saqlab kelgan va unga nisbatan barcha odob-axloq qoidalariga qatʼiy rioya qilgan[10].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY OF BENGAL — 509-bet.
- ↑ 2,0 2,1 Emperor, Jahangir. Jahangirinama. Washington D. C; New York: Freer Gallery of Art, Arthur M. Sackler Gallery, Smithsonian Institution; Oxford University Press, 1999 — 39-bet.
- ↑ Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY OF BENGAL — 1130-bet.
- ↑ Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY OF BENGAL — 1131-bet.
- ↑ Sarkar, Kobita. Shah Jahan and His Paradise on Earth. Agra, India: K.P. Bagchi & Company, 2007 — 43-bet.
- ↑ Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY OF BENGAL — 461-bet.
- ↑ Begum, Gulbadan. The History of Humayun (Humayun-Nama). Royal Asiatic Society, 1902 — 234-bet.
- ↑ Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY OF BENGAL — 969–970-bet.
- ↑ Fazl, Abul. The Akbarnama. Calcutta: ASIATIC SOCIETY_OF_BENGAL — 990-bet.
- ↑ Bhakkari, Shaikh Farid. The Dhakhiratul-khawanin: a biographical dictionary of Mughal noblewomen. Idarah-i Adabiyat-i Dehli, 1993 — xv-bet.