Shoh Ahmad Hasan
Mujahid-e-Millat Shoh Ahmad Hasan | |
|---|---|
bengalcha: শাহ আহমদ হাসান | |
 | |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 1882-yil |
| Vafoti | 1967-yil |
| Dini | Islom |
| Millati | bengal |
| Maktab | Deobandiy |
Shoh Ahmad Hasan (bengalcha: শাহ আহমদ হাসান) – bangladeshlik islom olimi va taʼlim arbobi. U Hathazaridagi Al-Jamiatul Ahliya Dorul Ulum Moinul Islomning dastlabki talabalaridan biri boʻlgan. Hasan Bangladeshdagi ikkinchi Qavmiy madrasa hisoblangan Al-Jameatul Arabiatul Islamiya Ziriy asoschisidir[1].
Hayotining boshlangʻich davri va taʼlimi
Ahmad Hasan 1882-yilda Bengal Prezidentligidagi Chittagong tumanining gʻarbiy Patiya qismidagi Jiri qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan[2]. U dastlabki taʼlimni uyda muallimdan olgan. Qurʼon, fors va urdu tillarini Rafiqullah ismli muallimdan oʻrgangan[3]. Hijriy 1315-yilda (milodiy 1897-1898-yillar) Hasan Chittagongdagi yagona madrasa boʻlgan Mohsiniya Madrasasiga yozildi. U davlat madrasasida Jamoat-e-Dahumdan boshlab tartibli taʼlim ola boshladi[2]. Hijriy 1318-yilda (milodiy 1901-yil) Hathazarida Madrasa Moinul Islom tashkil etildi, bu Bengalda birinchi qavmiy madrasa edi. Abdulhamid Madarshohiy bilan aloqada boʻlgach, Hasan Jamoat-e-Nahumdan Hathazariyga qabul qilindi. Hathazariydagi ustozlari orasida Habibulloh Qurayshiy va Zamiruddin Ahmad bor edi[4][5].
Tasavvuf
Hasan Ashraf Ali Thanviyning muridi (shogirdi) edi. Uning vafotidan soʻng, Hasan Rashid Ahmad Gangohiyning xalifasi (maʼnaviy vorisi) boʻlgan Mirsaroylik Qozi Muazzam Husaynning shogirdi boʻlgan. Shoh Ahmad Hasan xilofatni (maʼnaviy vakillik huquqini) Husayndan olgan[6].
Vafoti va merosi
U 1967-yilda vafot etdi. Uning besh qizi bor edi. Uning janoza namoziga Abdul Vodud Sandvipiy imomlik qildi. Hasan Jiri madrasasi yoniga dafn qilindi[6][7].
Yana qarang
Manbalar
- ↑ Nijampuri, Ashraf Ali. The Hundred (100 Great Scholars from Bangladesh), 1st, Hathazari, Chittagong: Salman Publication, 2013 — 78–79-bet. ISBN 978-112009250-2. Qaraldi: 2022-yil 8-may.
- ↑ 2,0 2,1 Islam, Aminul; Islam, Samar. বাংলার শত আলেমের জীবনকথা (bn). Dhaka-1100: Book House, 2014 — 109–113-bet.
- ↑ Ahmadullah, Hafez; Qadir, Ridwanul. মাশায়েখে চাটগাম (bn). Dhaka: Ahmad Publication, 2018 — 184–164-bet. ISBN 978-984-92106-4-1.
- ↑ al-Kumillai, Muhammad Hifzur Rahman „الشيخ الفاضل المولى العلامة أحمد حسين بن وصي الرحمن الجِيْرُوِي“, . كتاب البدور المضية في تراجم الحنفية (ar). Qohira, Misr: Dar al-Salih, 2018.
- ↑ Harun, Mizan. Rijal sanau al-tarikh wa khadamu al-Islam wa al-ilm fi Bangladesh lil-Shamilah (ar). Dhaka: Darul Bayan, 2018 — 110–112-bet. Qaraldi: 2025-yil 9-iyun (2023-yil 12-martda asl nusxadan arxivlangan).
- ↑ 6,0 6,1 Babunagari, Junaid. Some bright stars from Darul Uloom Hathazari, 1st (bn), Hathazari, Chittagong: Bukhari Academy, 2003 — 162–167-bet.
- ↑ Jahangir, Salauddin. বাংলার বরেণ্য আলেম (bn). Dhaka: Maktabatul Azhar, 2017 — 162–167-bet.