Said ibn Malik ibn Bahdal
Said ibn Molik ibn Bahdal Umaviy xalifalari Yazid I (h. 680–683)[1] va Muoviya II (h. 683–684) hukmronligi davrida Jund Qinnasrin hokimi boʻlib xizmat qilgan[2]. Ikkinchi fitna paytida, 683 yoki 684-yillarda Zufar ibn al-Horis al-Kilobiy tomonidan Qinnasrindan quvib chiqarilgan. Zufar Qinnasrindagi Qays arab qabilasi rahbari edi va ushbu qabila Said tegishli boʻlgan Banu Kalb qabilasining raqibi bo'lgan. Zufar Qinnasrinning Banu Kalb qabilasi aʼzosi tomonidan boshqarilishiga qarshi chiqqan va Umaviylarga qarshi xalifalikka daʼvogar shaxs Abdulloh ibn az-Zubayrni qoʻllab-quvvatlagan.
Oilasi
Said xalifa Yazid I ning amakivachchasi, Yazidning onasi Maysun esa Saidning otasi Molikning singlisi edi. Ular Suriyadagi Banu Kalb qabilasining Bahdal ibn Unayf boʻlimiga mansub bo'lgan[1]. Saidning ukasi Hasan ibn Bahdal va amakivachchasi Humayd ibn Hurays ibn Bahdal Ikkinchi fitnada Umaviylar hukmronligiga jiddiy qarshilik koʻrsatgan.
Saidning nabirasi Xolid ibn Usmon ibn Said Umaviylar xalifasi al-Volid II ning (h. 743–744) shurta boshligʻi boʻlgan va ushbu lavozimni egallab turgan vaqtida xalifaga qarshi chiqqan Kalbiylarga qarshi kurashgan. Saidning yana bir avlodi Osim ibn Muhammad Abbosiylar xalifasi Horun ar-Rashid (h. 786–809) hukmronligi davrida Damashqda Yamaniy qabilaviy guruhi rahbari boʻlgan va Qaysiylar guruhiga qarshi kurashgan[1].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Crone 1980.
- ↑ Caskel 1966.
Adabiyotlar
- Caskel, Werner. Ğamharat an-nasab: Das genealogische Werk des His̆ām ibn Muḥammad al-Kalbī, Volume II (German). Leiden: Brill, 1966.
- Crone, Patricia. Slaves on Horses: The Evolution of the Islamic Polity. Cambridge: Cambridge University Press, 1980. ISBN 0-521-52940-9.