Rothschild shifoxonasi
| Parijdagi Rothschild shifoxonasi | |
|---|---|
 Santerre ko‘chasi, 5-uydagi shifoxona kirish qismi | |
 | |
| Geografiyasi | |
| Joylashuv | Parijning 12-okrugi, Fransiya |
| Koordinatalar | 48°50′36″N 2°23′54″E / 48.843214°N 2.398418°E |
| Tashkilot | |
| Turi | Umumiy |
| Tarixi | |
| Ochilgan | XIX asr oʻrtalari |
| Aloqalar | |
| Boshqa havolalar | Fransiya shifoxonalari |
Rothschild shifoxonasi — Fransiyaning Parij shahri 12-okrugida joylashgan, Assistance Publique – Hôpitaux de Paris tomonidan boshqariladigan shifoxona. Dastlab Parijning sharqiy qismidagi yahudiy jamoasiga xizmat koʻrsatish uchun qurilgan ushbu shifoxona geriatriya, fizioterapiya va reabilitatsiya, shuningdek, stomatologiyaning bir qator yoʻnalishlari, xususan periodontologiya va dental implantatsiyaga ixtisoslashgan.
Tarixi
XIX asr oʻrtalarida James de Rothschild 76 rue de Picpus manzilida keksalar uchun hospisni ham oʻz ichiga olgan shifoxonaga asos soldi[1]. Shifoxona 1852-yil 25-mayda ochilgan boʻlib, dastlab yahudiy bemorlarni davolagan va qabul qilgan[2].
Baron Edmond de Rothschild tashabbusi bilan shifoxona Rue Picpusdagi yangi bino qurilishi uchun qoʻshimcha mablagʻ oldi[1]. Bino 1912–1914-yillarda meʼmor Lucien Bechmann (1880–1968) tomonidan toʻliq qayta qurilgan[3]. Rue Santerreda, avvalgi shifoxonadan bir necha metr narida joylashgan yangi Rothschild shifoxonasi 1914-yilda oʻz faoliyatini boshlagan, eski shifoxona esa keksalar uyi sifatida foydalanilgan.
Birinchi jahon urushi davrida harbiy yordamchi shifoxona deb eʼlon qilingan muassasa frontdan keltirilgan yaradorlar hamda diniy mansubligidan qatʼi nazar fuqarolarni qabul qilgan. 1918-yil 15-iyunda shifoxona Germaniya havo kuchlarining havo hujumi vaqtida zararlangan.
Urush yakunlangach, shifoxona yana yahudiy bemorlar uchun moʻljallangan shifoxona sifatidagi faoliyatiga qaytgan[2].
Ikkinchi jahon urushi davrida Fransiyaning Germaniya tomonidan bosib olinishi vaqtida shifoxona natsist bosqinchi kuchlari nazoratiga oʻtkazilib, hibsga olish markazi sifatida foydalanilgan[2]. Shifoxona „qopqon“ deb atalgan: unda farzand dunyoga keltirgan yahudiy ayollar roʻyxatdan oʻtishga hamda tugʻilgan chaqaloqlarini darhol Gestapoga topshirishga majbur boʻlgan. Shifoxonada tibbiyot xodimlari yordamida qarshilik tarmogʻi tashkil etilgan. Koʻplab bolalar natsistlar ularning mavjudligidan bexabar qolishi uchun oʻlik tugʻilgan deb qayd etilgan.
Rothschild davlat shifoxonasi sifatida
1954-yil 1-yanvarda, qirq yillik xususiy boshqaruvdan so‘ng, Rothschild oilasi shifoxonani ramziy ravishda bir frank evaziga Parij davlat shifoxonalari tizimiga hadya qilgan[1].
Shundan buyon shifoxona binosi bir necha bor qayta o‘zgartirilgan, eski qismlar zamonaviy binolar bilan almashtirilgan. 2009–2011-yillarda Rue Santerredagi asosiy kirish qismidan foydalanish mumkin bo‘lgan yangi binolar qurilgan. Shuningdek, shifoxonaning ixtisoslashuvi gerontologiya va reabilitatsiyaga yo‘naltirilgan.
Shifoxona o‘zining rasmiy veb-saytida o‘zini quyidagicha ta’riflaydi:
Rothschild shifoxonasi nogironlik, keksalar ehtiyojlari va stomatologiya sohalari bo‘yicha ixtisoslashgan shifoxona hisoblanadi. U qatʼiy innovatsion meʼmoriy va texnik infratuzilmaga integratsiya qilingan[4].
2013-yilda shifoxonaning foydalanilmayotgan qanoti Thomas Lilti tomonidan suratga olingan Hippocrate filmini tasvirga olish joyi sifatida xizmat qilgan. Film Fransiyadagi davlat shifoxonalari duch kelayotgan murakkab vaziyat hamda ularning xodimlari duch keladigan muammolarni yoritadi[5].
Mashhur xodimlari
- Robert Debré, tibbiy kengash a’zosi, 1937-yil[3].
- Arnold Netter, Professor va ginekolog.
- Max Jacob.
- Madame Georges Getting, 1930-yilda shifoxona ijtimoiy xizmatlar bo‘limiga asos solgan[6][7].
- René Wolfomm va Jean Dry, allergologlar, 1970–1980.
- Léon Zadoc-Kahn, Fransiya bosh ravvini Zadoc Kahnning o‘g‘li, shifoxonaning bosh shifokori hamda Keren Hayessod nomidagi Fransiya markaziy qo‘mitasi prezidenti bo‘lgan. U va uning rafiqasi Suzanne Zadoc-Kahn Auschwitzga deportatsiya qilingan va 1943-yil 23-noyabrda u yerga yetib kelgan zahoti o‘ldirilgan.
Jamoat transportidan foydalanish
Shifoxonaga Parij metropolitenining 6-yo‘nalishidagi Bel Air hamda Daumesnil/Felix Éboué stansiyalari, shuningdek, 8-yoʻnalishdagi Daumesnil stansiyasi orqali borish mumkin. Avtobus orqali esa shifoxona RATPning bir nechta avtobus yoʻnalishlariga, jumladan, 29, 56 va 64-raqamli yoʻnalishlarga yaqin joylashgan.
Yana qarang
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 „Rothschild Hospital“ (French). APHP.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 „L'hôpital Rothschild hier“. rothschild.aphp.fr. Qaraldi: 2019-yil 4-mart.
- ↑ 3,0 3,1 Marine Lefèvre. Chronique d'un hôpital pas comme les autres, Rothschild (1743–1999) (French). Paris: AP-HP, 1999 — 111-bet.
- ↑ „L'hôpital Rothschild“ (fr). Hôpital Rothschild AP-HP. Qaraldi: 2020-yil 24-avgust.
- ↑ Yannick Vely, « Rendre hommage aux médecins étrangers », Paris Match, 4 septembre 2014.
- ↑ „Madame Georges Getting“. Musée de l'Assistance Publique – Hôpitaux de Paris. Qaraldi: 2020-yil 25-avgust. Musée de l'Assistance Publique – Hôpitaux de Paris
- ↑ Andrée Lesellier. Hommage à Madame Georges Getting: Fondatrice du Service social à l'hôpital, Allocutions prononcées par Georges Duhamel et le Dr Xavier Leclainche à l'occasion de la cérémonie commémorative du 7 janvier 1957. Bauman, 1957. , Georges Duhamel
Adabiyotlar
- Marine Lefèvre. Chronique d'un hôpital pas comme les autres, Rothschild (1743–1999) (fr). Paris: Édition AP-HP, 1999 — 111-bet. .
- Historique de l'hôpital Rothschild, Archives de l'AP-HP