Kontent qismiga oʻtish

Philip Glass

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Philip Glass
Tavalludi Philip Morris Glass
Janrlar
Faoliyat yillari 1964–yillar
Veb-sayt philipglass.com

Philip Morris Glass (1937-yil 31-yanvarda tugʻilgan) - amerikalik bastakor va pianinochi. U XX asr oxiridagi eng nufuzli bastakorlardan biri sifatida juda mashhur[1][2][3]. Glassning ishi takrorlanuvchi iboralar va oʻzgaruvchan qatlamlardan qurilgan minimalizm bilan bogʻliq boʻlgan[4]. Glass oʻzini "takroriy tuzilmalarga ega musiqa"[5] bastakori sifatida ta'riflaydi. U stilistik jihatdan rivojlanishiga yordam berdi[6][7].

Philip Glass ansambliga asos solgan va u bilan hali ham klavishlarida ijro etmoqda. U oʻn beshta opera, koʻplab kamera operalari va musiqali teatr asarlarini yozdi.Yana Oʻn toʻrtta simfoniya, oʻn ikkita kontsert, toʻqqizta torli kvartet va boshqa turli xil kamera musiqalari va bir nechta film partituralarini yaratdi.Uning uchta filmi Oskar mukofoti uchun nomzod boʻlgan.

Hayoti va kasbi

1937-1964-yillar erta ta`lim

Philip Morris[8] Glass Maryland shtatining Baltimore shahrida[9] 1937-yil 31-yanvarda[10] Ida (née Gouline) va Benjamin Charles Glassning oʻgʻli boʻlib tugʻilgan[11]. Uning oilasi Litva-Yahudiy muhojirlaridan boʻlgan[12]. Otasining ovoz yozish doʻkoni boʻlgan. Onasi esa kutubxonachi edi[13]. Glass oʻz xotiralarida Ikkinchi jahon urushi oxirida onasi Holocaustdan omon qolgan yahudiylarga yordam berganini va yaqinda Amerikaga kelganlarni, ish va yashash joyi topmaguncha oʻz uylarida qolishga taklif qilganini eslaydi[14]. Ularga ingliz tilini oʻrganish va ish topishi uchun koʻnikmalarni rivojlantirishga yordam berish rejasini ishlab chiqdi[14] Uning singlisi Sheppie keyinchalik Xalqaro Qutqaruv Qoʻmitasining faol a'zosi sifatida ishga kiradi[14]

Glass musiqani qadrlashni otasidan o`rgandi. Keyinchalik uning otasi oilasida koʻplab musiqachilar borligini sezdi. Uning amakivachchasi Cevia edi. U klassik pianinochi boʻlgan.U oilasi Al Jolson bilan qarindoshligini bilib oldi[14]...

Glassning otasi koʻpincha musiqa doʻkonida yangi yozuvlarning reklama nusxalarini chop etardi. Glass ularni tinglash uchun koʻp vaqtini oʻtkazdi. Oʻz bilimi va musiqa san`atini rivojlantirdi. “Mening otam oʻzini-oʻzi oʻrgatgan, lekin u klassik, kamera va zamonaviy musiqa boʻyicha juda nozik va boy bilimga ega edi. Odatda u uyga kelib, kechga ovqatlanar, keyin kresloga oʻtirib, deyarli yarim tungacha musiqa tinglardi. Men buni juda erta angladim va u bilan borib tinglardim.”Oqsoqol Glass oʻz mijozlariga yangi yozuvlarni ham, kompozitorlarning keng tanlovini ham targʻib qildi, ba'zida ularni oʻzlari yoqtirmagan yozuvlarni qaytarishga imkon berib, yangi narsalarni sinab koʻrishga ishontirdi[14]. Tez orada uning doʻkoni Baltimorening zamonaviy musiqasida yetakchi manba sifatida obroʻga ega boʻldi[15].

Glass otasining doʻkonidagi sotilmagan plastinalardan katta hajmdagi rekordlar toʻplamini yaratdi, jumladan Hindemit, Bartok, Schoenberg,[16] Shostakovich kabi zamonaviy klassik musiqa va Gʻarb klassik musiqasi, jumladan Betxovenning torli kvartetlari va Shubertning B ♭ Piano triosi. Glass Shubertning ishini ko`rib,chiqadi va oʻsib borayotganini "katta ta'sir" sifatida keltiradi[17].

U bolaligida Peabody musiqa institutining Pibodi tayyorgarligida nay chalishni oʻrgangan.15 yoshida u Chikago universitetining tezlashtirilgan kollej dasturiga oʻqishga kirdi.U yerda matematika va falsafani oʻrgandi[18]. Chicagoda u Anton Webernning serializmini kashf etdi, Oʻn ikki ohangli torli trio yaratdi[19]. 1954-yilda Glass Parijga sayohat qildi. U yerda Jean Cocteauning filmlariga duch keldi. Bu esa unda unutilmas taassurot qoldirdi. U rassomlar ustaxonalarida boʻlib, ularning ishlarini koʻrdi. Glass eslaydi: "Siz [Koktoning] Orfesida koʻrgan bohem hayoti meni oʻziga jalb qilgan hayot edi va ular men bilan birga boʻlgan odamlar edi"[20].

Glass Juilliard musiqa maktabida oʻqigan, u yerda klaviatura uning asosiy asbobi boʻlgan. Uning kompozitsiya oʻqituvchilari orasida Vinsent Persichetti va Uilyam Bergsma bor edi. Talabalar orasida Stiv Reyx va Piter Shikel ham bor edi. 1959-yilda u BMI Foundation tomonidan yosh bastakorlar uchun xalqaro mukofot - BMI Student Composer Awards mukofoti sovrindori boʻldi. 1960-yilning yozida u Darius Milhaud bilan Aspen musiqa festivalining yozgi maktabida tahsil oldi va kursdoshi Doroti Piksli-Rotshild uchun skripka kontsertini yozdi[21]. 1962-yilda Juilliardni tark etgach, Glass Pitsburgga koʻchib oʻtdi va turli xil xor, kamera va orkestr musiqalarini yaratib, davlat maktab tizimida maktabda bastakor boʻlib ishladi.[22]

1964–1966-yillar: Parij

1964-yilda Glass Fulbright stipendiyasini oldi.1964-yilning kuzidan 1966-yilning yozigacha taniqli kompozitor oʻqituvchisi Nadiya Boulanger bilan Parijda oʻqiganligi uning butun hayoti davomida ijodiga ta'sir koʻrsatdi, bastakor 1979-yilda tan olganidek: "Men Boulanger bilan birga oʻqigan bastakorlar haligacha eng koʻp oʻylaydigan odamlardir. Ular Iogann Sebastyan Bax va Mozart."[23]

Manbalar

  1. ↑ Naxos Classical Music Spotlight podcast: Philip Glass Heroes Symphony
  2. ↑ „The Most Influential People in Classical and Dance“, New York, May 8, 2006, qaraldi: November 10, 2008
  3. ↑ OʻMahony, John (November 24, 2001), „The Guardian Profile: Philip Glass“, The Guardian, London, qaraldi: November 10, 2008
  4. ↑ SPIN Media LLC. SPIN. SPIN Media LLC, May 1985 — 55–-bet. 
  5. ↑ Biography, PhilipGlass.com, August 4, 2013da asl nusxadan arxivlandi, qaraldi: November 10, 2008, „The new musical style that Glass was evolving was eventually dubbed "minimalism". Glass himself never liked the term and preferred to speak of himself as a composer of "music with repetitive structures". Much of his early work was based on the extended reiteration of brief, elegant melodic fragments that wove in and out of an aural tapestry.“
  6. ↑ Smith, Ethan, „Is Glass Half Empty?“, New York, qaraldi: November 10, 2008
  7. ↑ Smith, Steve (September 23, 2007), „If Grant Had Been Singing at Appomattox“, The New York Times
  8. ↑ „Philip Morris Glass“ (en). grandsballets.com. Qaraldi: 2021-yil 9-oktyabr.
  9. ↑ Contemporary Authors. New Revision Series. Vol. 131 (Farmington Hills, MI: Thomson Gale, 2005):169–180.
  10. ↑ „Philip Glass Biography – Facts, Birthday, Life Story“. Biography.com. Qaraldi: 2013-yil 29-mart.
  11. ↑ „Philip Glass Biography (1937–)“. Filmreference.com. Qaraldi: 2011-yil 20-sentyabr.
  12. ↑ Joe Staines. The Rough Guide to Classical Music. Penguin, 2010 — 209-bet. ISBN 978-1-4053-8321-9. Qaraldi: 2012-yil 20-mart. 
  13. ↑ Maddocks, Fiona. „Words Without Music review – Philip Glass's deft, quietly witty memoir“. The Guardian (2015-yil 26-aprel). Qaraldi: 2016-yil 27-mart.
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 Glass, Philip. Words Without Music: A Memoir, New York: W. W. Norton. (2016) ISBN 1-63149-143-1 Manba xatosi: Invalid <ref> tag; name "Glass" defined multiple times with different content
  15. ↑ „Composer Philip Glass's Childhood Gig“. The Wall Street Journal (2015-yil 12-may). Qaraldi: 2021-yil 26-iyun.
  16. ↑ Gordinier, Jeff (March 2008), „Wiseguy: Philip Glass Uncut“, Details, August 9, 2014da asl nusxadan arxivlandi, qaraldi: November 10, 2008
  17. ↑ „Philip Glass on making music with no frills“, The Independent, London, June 29, 2007, August 25, 2011da asl nusxadan arxivlandi, qaraldi: November 10, 2008
  18. ↑ "Philip Glass, winner of 2016 Tribune Literary Award, reflects on a life well composed" by John von Rhein, Chicago Tribune, October 26, 2016
  19. ↑ Schwarz 1996, s. [page needed]
  20. ↑ Jonathan Cott, "Conversation Philip Glass on La Belle et la Bête, booklet notes to the recording, Nonesuch 1995
  21. ↑ Ev Grimes: "Interview: Education" in Kostelanetz 1999, s. 25
  22. ↑ Potter 2000.
  23. ↑ Kostelanetz 1999. 
"https://ziyosfera.uz/index.php?title=Philip_Glass&oldid=700299" dan olindi