Kontent qismiga oʻtish

Pavlo Kazarin

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Pavlo Kazarin
Tavalludi 1983-yil 3-dekabr (1983-12-03) (42 yosh)
Fuqaroligi Ukraina bayrogʻi Ukraina
Taʼlimi Vernadskiy nomidagi Tavriya milliy universiteti
Kasbi jurnalist, publitsist va filolog-adabiyotshunos.

Pavlo Volodimirovich Kazarin (ukraincha: Павло Володимирович Казарін; 1983-yil 3-dekabr, Simferopol) —ukrainalik bilingual jurnalist[1], publitsist va filolog-adabiyotshunos.

Hayoti

Otasi Volodimir Kazarin (1952-yilda tugʻilgan) rus adabiyoti oʻqituvchisi, rafiqasi bilan Rossiyaning Vladivostok shahridan Ukrainaning Simferopol shahriga koʻchib oʻtgan. Onasi biokimyogar.

2005-yilda Vernadskiy nomidagi Tavriya milliy universitetini tamomlagan. 2004-yildan buyon ommaviy axborot vositalarida faoliyat yuritib kelmoqda. „Crimea“ DTRKda ishlagan[2]. 2012-yildan 2014-yilgacha Moskvada yashab, u yerda mehnat qilgan. „Slon.ru“, „Radio Svoboda“, „Novaya gazeta“ nashriyotlari hamda Karnegi Moskva markazi bilan hamkorlik qilgan[3][4].

2014-yil mart oyi oxirida Qrim anneksiya qilinganidan keyin Simferopolda Rossiya Federatsiyasi fuqarosi sifatida pasport oldigan[5][6][7] 2021-yil yanvar oyida Rossiya Kazaringa Rossiya fuqaroligidan voz kechishga ruxsat bergan[8][9][10].

Kazarin UA: First, 24 Chanel, ICTV kanallarida koʻplab shoularning boshlovchisi boʻlgan. Shuningdek, Radio NV va Ozodlik radiosida bir nechta loyihalarni olib borgan.

2021-yilda u „Sharqiy Yevropaning yovvoyi gʻarbi“ („Wild West of Eastern Europe“, 2021) nomli kitobini nashr qilgan, ingliz tilidagi tarjimasi 2025-yilda nashr qilingan.

Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi bilan Kazarin Ukraina Qurolli Kuchlarining hududiy mudofaa kuchlariga qoʻshilgan va hozirda sharqiy frontda rus qoʻshinlariga qarshi jang qilmoqda[11]. 2023-yil mart oyida Baxmut jangida qatnashgan[12].

Manbalar

  1. ↑ „13-й семінар "Відповідальне лідерство"“ (2017-yil 17-iyul). 2017-yil 17-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  2. ↑ „Владимир Казарин: "Свой роман с Севастополем я пишу уже не один десяток лет" | gazeta Noviy Sevastopol“ (2016-yil 11-noyabr). 2016-yil 11-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  3. ↑ „Paweł Kazarin, Autor w serwisie КЛУБ ПЛ_РУ“ (2018-yil 24-avgust). 2018-yil 24-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  4. ↑ „Павел Казарин | Intersection“ (2018-yil 24-avgust). 2018-yil 24-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  5. ↑ „Український журналіст Казарін визнав, що отримав російський паспорт після анексії Криму | Gromadske telebachennya“ (2020-yil 4-noyabr). 2020-yil 4-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  6. ↑ „Павло Казарін про свій російський паспорт: пояснення журналіста“ (2020-yil 12-iyun). 2020-yil 12-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  7. ↑ „Журналіст «Схем" не задоволений порівнянням Казаріна з Гонгадзе | Novini Ukraїni – #Bukvi“ (2020-yil 10-iyul). 2020-yil 10-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  8. ↑ „Журналісту Казаріну нарешті вдалося позбутися громадянства РФ | Ukraїnska pravda“ (2021-yil 11-fevral). 2021-yil 11-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  9. ↑ „Журналісту Казаріну вдалося позбутися російського громадянства — документ“ (uk). nv.ua. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  10. ↑ „Журналіст Казарін повідомив про вихід з громадянства РФ“ (2021-yil 2-fevral). 2021-yil 2-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
  11. ↑ Кримчани у теробороні: ми більше не хочемо тікати
  12. ↑ (ukraincha) The war will not end this year: Pavlo Kazarin in an interview during the rotation from Bakhmut, Vikna-News [uk] (11 March 2023)