Pavlo Kazarin
| Pavlo Kazarin | |
|---|---|
|
| |
| Tavalludi |
1983-yil 3-dekabr |
| Fuqaroligi |
|
| Taʼlimi | Vernadskiy nomidagi Tavriya milliy universiteti |
| Kasbi | jurnalist, publitsist va filolog-adabiyotshunos. |
Pavlo Volodimirovich Kazarin (ukraincha: Павло Володимирович Казарін; 1983-yil 3-dekabr, Simferopol) —ukrainalik bilingual jurnalist[1], publitsist va filolog-adabiyotshunos.
Hayoti
Otasi Volodimir Kazarin (1952-yilda tugʻilgan) rus adabiyoti oʻqituvchisi, rafiqasi bilan Rossiyaning Vladivostok shahridan Ukrainaning Simferopol shahriga koʻchib oʻtgan. Onasi biokimyogar.
2005-yilda Vernadskiy nomidagi Tavriya milliy universitetini tamomlagan. 2004-yildan buyon ommaviy axborot vositalarida faoliyat yuritib kelmoqda. „Crimea“ DTRKda ishlagan[2]. 2012-yildan 2014-yilgacha Moskvada yashab, u yerda mehnat qilgan. „Slon.ru“, „Radio Svoboda“, „Novaya gazeta“ nashriyotlari hamda Karnegi Moskva markazi bilan hamkorlik qilgan[3][4].
2014-yil mart oyi oxirida Qrim anneksiya qilinganidan keyin Simferopolda Rossiya Federatsiyasi fuqarosi sifatida pasport oldigan[5][6][7] 2021-yil yanvar oyida Rossiya Kazaringa Rossiya fuqaroligidan voz kechishga ruxsat bergan[8][9][10].
Kazarin UA: First, 24 Chanel, ICTV kanallarida koʻplab shoularning boshlovchisi boʻlgan. Shuningdek, Radio NV va Ozodlik radiosida bir nechta loyihalarni olib borgan.
2021-yilda u „Sharqiy Yevropaning yovvoyi gʻarbi“ („Wild West of Eastern Europe“, 2021) nomli kitobini nashr qilgan, ingliz tilidagi tarjimasi 2025-yilda nashr qilingan.
Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi bilan Kazarin Ukraina Qurolli Kuchlarining hududiy mudofaa kuchlariga qoʻshilgan va hozirda sharqiy frontda rus qoʻshinlariga qarshi jang qilmoqda[11]. 2023-yil mart oyida Baxmut jangida qatnashgan[12].
Manbalar
- ↑ „13-й семінар "Відповідальне лідерство"“ (2017-yil 17-iyul). 2017-yil 17-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Владимир Казарин: "Свой роман с Севастополем я пишу уже не один десяток лет" | gazeta Noviy Sevastopol“ (2016-yil 11-noyabr). 2016-yil 11-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Paweł Kazarin, Autor w serwisie КЛУБ ПЛ_РУ“ (2018-yil 24-avgust). 2018-yil 24-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Павел Казарин | Intersection“ (2018-yil 24-avgust). 2018-yil 24-avgustda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Український журналіст Казарін визнав, що отримав російський паспорт після анексії Криму | Gromadske telebachennya“ (2020-yil 4-noyabr). 2020-yil 4-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Павло Казарін про свій російський паспорт: пояснення журналіста“ (2020-yil 12-iyun). 2020-yil 12-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Журналіст «Схем" не задоволений порівнянням Казаріна з Гонгадзе | Novini Ukraїni – #Bukvi“ (2020-yil 10-iyul). 2020-yil 10-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Журналісту Казаріну нарешті вдалося позбутися громадянства РФ | Ukraїnska pravda“ (2021-yil 11-fevral). 2021-yil 11-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Журналісту Казаріну вдалося позбутися російського громадянства — документ“ (uk). nv.ua. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ „Журналіст Казарін повідомив про вихід з громадянства РФ“ (2021-yil 2-fevral). 2021-yil 2-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-iyun.
- ↑ Кримчани у теробороні: ми більше не хочемо тікати
- ↑ (ukraincha) The war will not end this year: Pavlo Kazarin in an interview during the rotation from Bakhmut, Vikna-News (11 March 2023)