Onim
Onim (qadimgi yunoncha: ὄνυμα), onoma[1] – biror obyektni boshqa obyektlardan ajratib koʻrsatish, uni individuallashtirish va identifikatsiya qilish uchun xizmat qiladigan soʻz, soʻz birikmasi yoki gap[2]. U onomatologiyaning murakkab ikki tarkibli atamalarining ajralmas qismi hisoblanadi, masalan: fitonim, anemonim, xromonim, kosmonim, teonim, ideonim, xrematonim kabilar. Bular onimlarning turli boʻlimlarini tashkil etadigan atoqli otlardir[2]. Onimizatsiya jarayoni natijasida onimlar tarkibiga sifat va son soʻz turkumlari ham kirishi mumkin. Shunday qilib, onim onomastikaning asosiy atamasi va tadqiqot predmeti hisoblanadi[1].
Koʻrinishlari
- Akronim
- Agnonim
- Agoronim
- Agroonim
- Allonim
- Andronim
- Anemonim
- Antroponim
- Astionim
- Astronim
- Venusonim
- Viskonim
- Gelonim
- Geonim
- Gidronim
- Ginekonim
- Godonim
- Drimonim
- Dromonim
- Zoonim
- Katoykonim
- Komonim
- Kosmonim
- Kriptonim
- Limnonim
- Lingvonim
- Makrotoponim
- Marsionim
- Matronim
- Merkurionim
- Mikrotoponim
- Mononim
- Nekronim
- Oykonim
- Onim
- Oronim
- Patronim
- Pelagonim
- Planetonim
- Polisonim
- Poreyonim
- Potamonim
- Taxallus
- Selenonim
- Speleonim
- Teonim
- Toponim
- Urbanonim
- Faleronim
- Fiktonim
- Fitonim
- Fontanonim
- Xoronim
- Xrematonim
- Xrononim
- Ekzonim
- Ekklezionim
- Ergonim
- Etnonim
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 Begmatov 2013, s. 10.
- ↑ 2,0 2,1 Подольская 1988.
Adabiyotlar
- E. A. Begmatov. Oʻzbek tili antroponimikasi M. Sodiqova: . Toshkent: Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi „Fan“ nashriyoti, 2013 — 264-bet. ISBN 978-9943-19-250-8.
- Подольская Н. В.. Словарь русской ономастической терминологии А. В. Суперанская: . М.: Наука, 1988 — 192-bet. ISBN 5-256-00317-8.