Odil Abdurahmon
| Odil Abdurahmon | |
|---|---|
| Fayl:Odil Abdurahmon.jpg | |
| Tavalludi |
1944-yil |
| Vafoti | 30-yanvar 2023-yil |
| Kasbi | shoir, muharrir, muxbir |
Odil Abdurahmon (Odiljon Abdurahmonov, 1944-yil, Maʼmurobod qishlogʻi, Qoʻrgʻontepa tumani, Andijon viloyati, Oʻzbekiston SSR – 2023-yil 30-yanvar) – bolalar shoiri, Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasining aʼzosi (1978-yil). „Mehnat faxriysi“ koʻkrak nishoni sohobi (2022-yil).
Biografiyasi
Odil Abdurahmon 1944-yilda Andijon viloyatining Qoʻrgʻontepa tumanidagi Maʼmurobod qishlogʻida tavallud topgan. 1962—1969-yillarda Andijon davlat pedagogika institutining filologiya fakultetida tahsil olgan. 1962—1965-yillarda harbiy xizmatda boʻlgan. Mehnat faoliyatini 1969-yilda Andijon viloyat komsomol komiteti xodimi vazifasidan boshlagan. Shundan soʻng, 1969—1971-yillarda Andijon radiosida muxbir, muharrir, 1979—1984-yillarda O‘zbekiston teleradiokompaniyasi Fargʻona vodiysi boʻyicha muxbiri, 1991—1996- yillarda Fargʻona vodiysi Oltin vodiy gazetasida bosh muharrir boʻlib ishlagan. 1978-yildan Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi[1].
Odil Abdurahmon 2022-yilda „Mehnat faxriysi“ koʻkrak nishoni bilan taqdirlangan.
Asarlari
Odil Abdurahmon „Quvnoq bolalar“, „Salom, quyosh“, „Oyga remont tusharmish“, „Ildiz nima deydi?“, „Azim kichik armiyasining xazinasi“, „Quyoshni yumalatib“, „Bolalik qolgan joylar“, „Oʻzbeklar yurti“, „Miltiq otilmadi“, „Chandiqli kishi“, „Jalolobod tomonlarda“ kabi kitoblari chop etilgan[2].
Vafoti
Odil Abdurahmon 2023-yil 30-yanvar kuni 80 yoshida vafot etgan[3].
Mukofotlari
- „Mehnat faxriysi“ koʻkrak nishoni (2022-yil).
Manbalar
- ↑ „O‘zbek adabiyoti og‘ir judolikka uchradi“ (qalampir.uz). 2023-yil 30-yanvarda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2025-yil 28-iyun.
- ↑ „Odil Abdurahmon (1944)“ (ziyouz). 2026-yil 14-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2025-yil 28-iyun.
- ↑ „Bolalar shoiri Odil Abdurahmon vafot etdi“ (xabar.uz). 2023-yil 30-yanvarda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2025-yil 28-mart.