Kontent qismiga oʻtish

Nusrat ad-Din Muhammad

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya

Nusrat ad-Din Muhammad (1330/1331-yilda vafot etgan) 1318-yildan vafotigacha Mihraboniylarning maliki sifatida Seyistonni boshqargan. U Nosir ad-Din Muhammadning o‘g‘li edi.

Hayoti

1310-yillar davomida Seyiston Nasriddin va Nusrat ad-Dinning akasi Rukniddin Mahmud o‘rtasidagi fuqarolar urushidan aziyat chekdi. 1318-yilga kelib Nasriddin amalda yoʻq boʻlib ketdi (ehtimol vafot etdi)[1], Rukniddin esa Shahri Seyistonga yurish qilish uchun haddan tashqari og‘ir jarohat olgan edi. Nusrat ad-Din vaziyatdan foydalanishga qaror qildi va poytaxt ustidan nazoratni o‘zi qo‘lga oldi. Biroq Rukniddin poytaxtdan tashqarida, butun Seyiston bo‘ylab katta ko‘makka ega edi va aka-ukalar o‘rtasida janglar boshlandi. Oxir-oqibat, Seyistonning diniy yetakchilari va zodagonlari aralashib, tinchlik kelishuvini tuzdilar. Nusrat ad-Dinga Malik unvoni berildi va unga Seyistonning sharqiy qismi ustidan bevosita nazorat topshirildi, Rukn ad-Dinga esa g‘arbiy Seyiston hamda Quhistonning ayrim hududlari berildi. Uchinchi aka-uka Shamsiddin Aliga Uq shahri ajratildi.

Nusrat ad-Din o‘n uch yil hukmronlik qildi. 1330 yoki 1331-yilda u vafot etdi, shundan so‘ng Seyistonning nufuzli kishilari malikning jiyani Qutbiddin Muhammadni uning vorisi sifatida tanladilar.

Eslatmalar

  1. ↑ See Bosworth, p. 441, for a discussion on the date of Nasir al-Din's death

Manbalar

  • Bosworth, C.E. The History of the Saffarids of Sistan and the Maliks of Nimruz (247/861 to 949/1542-3). Costa Mesa, California: Mazda Publishers, 1994.
Oldingisi Mihraboniylar maliki
1318–1330/1
Keyingisi