Nusrat ad-Din Muhammad
Nusrat ad-Din Muhammad (1330/1331-yilda vafot etgan) 1318-yildan vafotigacha Mihraboniylarning maliki sifatida Seyistonni boshqargan. U Nosir ad-Din Muhammadning o‘g‘li edi.
Hayoti
1310-yillar davomida Seyiston Nasriddin va Nusrat ad-Dinning akasi Rukniddin Mahmud o‘rtasidagi fuqarolar urushidan aziyat chekdi. 1318-yilga kelib Nasriddin amalda yoʻq boʻlib ketdi (ehtimol vafot etdi)[1], Rukniddin esa Shahri Seyistonga yurish qilish uchun haddan tashqari og‘ir jarohat olgan edi. Nusrat ad-Din vaziyatdan foydalanishga qaror qildi va poytaxt ustidan nazoratni o‘zi qo‘lga oldi. Biroq Rukniddin poytaxtdan tashqarida, butun Seyiston bo‘ylab katta ko‘makka ega edi va aka-ukalar o‘rtasida janglar boshlandi. Oxir-oqibat, Seyistonning diniy yetakchilari va zodagonlari aralashib, tinchlik kelishuvini tuzdilar. Nusrat ad-Dinga Malik unvoni berildi va unga Seyistonning sharqiy qismi ustidan bevosita nazorat topshirildi, Rukn ad-Dinga esa g‘arbiy Seyiston hamda Quhistonning ayrim hududlari berildi. Uchinchi aka-uka Shamsiddin Aliga Uq shahri ajratildi.
Nusrat ad-Din o‘n uch yil hukmronlik qildi. 1330 yoki 1331-yilda u vafot etdi, shundan so‘ng Seyistonning nufuzli kishilari malikning jiyani Qutbiddin Muhammadni uning vorisi sifatida tanladilar.
Eslatmalar
- ↑ See Bosworth, p. 441, for a discussion on the date of Nasir al-Din's death
Manbalar
- Bosworth, C.E. The History of the Saffarids of Sistan and the Maliks of Nimruz (247/861 to 949/1542-3). Costa Mesa, California: Mazda Publishers, 1994.
| Oldingisi | Mihraboniylar maliki 1318–1330/1 |
Keyingisi |