Kontent qismiga oʻtish

Mafarruxiy

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya

Mufaddal ibn Saʼd al-Mafarruxiy — eroniy tarixchi, arab tilida yozilgan „Kitob Mahasin Isfahon“ („Isfahon goʻzalliklari kitobi“) asarining muallifi. Mafarruxiy nomi bilan tanilgan. Ushbu asar vatani Isfahonning mahalliy tarixiga bagʻishlangan[1]. Zamonaviy tarixchilarning aksariyati Mafarruxiy oʻz asarini Saljuqiylar sultoni Malikshoh (h. 1072–1092) hukmronligi davrida yozgan degan fikrda[2].

Mafarruxiyning hayoti haqida juda kam maʼlumot saqlanib qolgan. U Isfahonning nufuzli oilalaridan biriga mansub boʻlgan hamda oʻz nasabini islomdan avvalgi Sosoniylar imperiyasi (224—651) zodagonlariga bogʻlagan (yoki shunday deb taʼkidlagan). Oilasi ehtimol Isfahon atrofida yer-mulkka egalik qilgan[3]. Mafarruxiyning ota tomondan bobosi Abu Muslim Tohir ibn Muhammad boʻlib, u mashhur Buvayhiylar hukmdori Adud ud-Davla (h. 949–983) saroyidagi shoirlardan biri edi[2][1]. Mafarruxiyning ona tomondan bobosi Abu Hasan al-Andaʼoniy boʻlib, Isfahon hokimi bilan aloqador shaxs boʻlgan[2].

Manbalar

  1. ↑ 1,0 1,1 Bulliet 1986, s. 1157.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Durand-Guédy 2008, s. 70.
  3. ↑ Durand-Guédy 2008, s. 69.

Adabiyotlar