Kontent qismiga oʻtish

Kobe yorugʻlik festivali

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya

Kobe yorugʻlik festivali (Фестиваль света в Кобе (yaponcha: 神戸ルミナリエ, ко:бэ руминариэ?) — 1995-qyildan beri Yaponiyaning Kobe shahrida oʻsha yili sodir boʻlgan dahshatli zilzila qurbonlari xotirasiga oʻtkazib kelinadigan yorugʻlik festivali[1]. Italiya hukumati shaharga 200 mingdan ortiq[2] fonus-bezaklarni hadya qilgan, ularni Valerio Festi hamda Xirokadzu Imaoka[3] joylashtirish bilan shugʻullangan. har bir fonus qoʻlda boʻyalgan[4], festivalni oʻtkazish uchun elektr energiyasi bioyoqilgʻidan olinadi[1].

Yoritish ikki haftalar davom etadi va har kuni oqshomda bir necha soatga yoqiladi. Odamlar minglab koʻplab fonuslarning porlashidan bahramand boʻlishi uchun asosiy koʻchalar toʻsib qoʻyiladi. Yorugʻlik festivaliga har yili uch milliondan besh milliongacha odam tashrif buyuradi[5], bu vaqt davomida shahar xayriyalardan taxminan 1,3 million dollar, reklama va savdodan 6,1 million dollarga yaqin daromad oladi[6].

Tashkilotchilarning fikriga koʻra, Yorugʻlik festivali sayyohlarni vayronalarga aylangan Kobe shahriga qaytarishi kerak edi[7]. Haqiqatda ham bu festival sayyohlar oqimi oʻsishining sabablaridan biri boʻldi[8].

Ramzlari

Buyuk Xanshin zilzilasi 1995-yil 17-yanvarda sodir boʻldi. Tabiiy ofat 6000 dan ortiq inson hayotiga zomin boʻldi va 100 milliard AQSh dollari miqdorida zarar keltirdi[6]. Zilziladan soʻng elektr quvvati yetarli boʻlmagani bois odamlar zulmatda yashashga majbur boʻldi. Fonus tasviri esa umid va tiklanish timsoliga aylandi[4][6]. Dastlab, festivalni bir marta oʻtkazish rejalashtirilgan edi, lekin u aholi orasida ommalashib ketdi va mahalliy aholining iltimosiga binoan har yili oʻtkaziladigan boʻdi. Festival ochilish marosimida zilzila qurbonlari xotirasi ibodat ham qilinadi[6].

2011-yili tashkil etilgan festivalda Buyuk Sharqiy Yaponiya zilzilasi qurbonlari uchun mablagʻ yigʻish maqsadida xayriya koʻrgazmasi ham boʻlib oʻtdi. Keyingi yili festival fonuslari zarar koʻrgan Toxoku hududida yashovchi bolalar chizgan rasmlardan yasaldi[2].

Mehmonlar

2004-yildan beri festival tashkilotchilarining sayyohlar soniga doir maʼlumotlari

<timeline>

Colors=

 id:bars value:blue

ImageSize = width:400 height:370 PlotArea = width:340 height:300 left:50 bottom:30 AlignBars = early

Period = from:1 till:6000 TimeAxis = orientation:ver ScaleMajor = increment:500 start:500

BarData=

 bar:2004 text:2004
 bar:2005 text:2005
 bar:2006 text:2006
 bar:2007 text:2007
 bar:2008 text:2008
 bar:2009 text:2009
 bar:2010 text:2010
 bar:2011 text:2011
 bar:2012 text:2012

PlotData=

 color:bars width:15
 bar:2004 from:start till:5383
 bar:2005 from:start till:4358
 bar:2006 from:start till:4650
 bar:2007 from:start till:4043
 bar:2008 from:start till:3755
 bar:2009 from:start till:3650
 bar:2010 from:start till:3434
 bar:2011 from:start till:3421
 bar:2012 from:start till:3401

LineData =

 layer:front

TextData=

 pos:(7,360) fontsize:S text:тыс.\nчеловек
 pos:(385,20) fontsize:S text:год

</timeline>





Yil Mehmonlar soni
2004 5 383 000
2005 4 358 000
2006 4 650 000
2007 4 043 000
2008 3 755 000
2009 3 650 000
2010 3 434 000
2011 3 421 000
2012 3 401 000

Manbalar

  1. ↑ 1,0 1,1 Official Site (yap.)
  2. ↑ 2,0 2,1 „Going Global“, The Gold Coast Bulletin, 2012, December 22. Retrieved on 22 February 2013.
  3. ↑ http://www.kicc.jp/ajisai/ajisai118.pdf[sayt ishlamaydi]
  4. ↑ 4,0 4,1 „Japanʼs Most Famous Festival of Lights“ (Wayback Machine saytida 2014-02-17 sanasida arxivlangan), My Modern Met, 2012, November 7. Retrieved on 22 February 2013.
  5. ↑ Kobe Luminarie 2012
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Gates, C. „Leading lights“, The Press, 2011, April 29. Retrieved on 22 February 2013.
  7. ↑ Edgington D.W.. . ISBN 9780774859417. 
  8. ↑ „Recovery of japan tourism“, McClatchy - Tribune Business News, 2012, Jully 02. Retrieved on 22 February 2013.