Kerinchi
Kerinchi — (oʻzining nomi), korinchi, (malaycha: Kerinci atau Kerinchi) Indoneziyadagi aholi. Sumatra orolining markazidagi Kerinchi platosida joylashgan. Aholisi 180 ming kishi[1].
Tarixi
XIX-asr oxirida Gollandiya istilosidan oldin Kerinchi rasmiy ravishda Malayziyaning Jambi sultonligiga qaram boʻlib, 4 ta boshliqlikni tashkil qilgan. Moddiy madaniyat nuqtai nazaridan Kerinchlar Minangkabau va Malayziyalarga yaqin[2].
Til
Til — avstroneziya oilasining Gʻarbiy Avstroneziya guruhining kerinch tili. Indoneziya va Minangkabi ham mavjud. Yozuv janubiy Indoneziyadan kelib chiqqan[3].
Aholi
Kasbi-kori
Shudgor bilan sugʻoriladigan sholi yetishtirish juda rivojlangan. Choy, qahva, tamaki ishlab chiqarish. Oltin qazib olish ham rivojlangan[4].
Din
Din — sunniy musulmonlar[5].
Jamiyatning tuzilishi
Matrilineal klanlarga va turli darajadagi chiziqlarga boʻlinishning saqlanishi (sapiyahu, sapintu, kalba, pehout, lukho). Anʼanaviy maʼmuriy hududlarga (mendapo) birlashgan hududiy bogʻliq jamoalarni (dusun). Klanlar boshida oqsoqollar turadi. Nikoh matrilokal, matrilineal meros va avunculinear merosdir[6].
Manbalar
- ↑ M. A. Chlenov Kerinchi // Narodi i religii mira / Glav. red. V. A. Tishkov. M.: Bolshaya Rossiyskaya Ensiklopediya, 1999.
- ↑ Litvin V. M., Limarev V. I. 2003. Ostrova. Seriya „Priroda mira“. M., „Misl“, 288 s. [Sumatra — str. 194, 195];
- ↑ Murian I. F. Iskusstvo Indonezii. S drevneyshix vremen do konsa XY veka. M. Iskusstvo. 1981 g., 44 s.
- ↑ Strani mira: Kratkiy polit. ekon. spravochnik.-M.: Politizdat, 1980 g., 497 s.
- ↑ Indoneziya. Spravochnik M Nauka. Glavnaya red.vostochnoy literaturi 1983 g.
- ↑ Malaya ensiklopediya stran. — M. Torsing, 2004 g., 716 s.
Adabiyotlar
- Воздвиженский Д. Змей и волчок //Журнал Вокруг Света — № 4 (2751),2003
- Индонезия. Справочник М. Наука. Главная редакция восточной литературы 1983 г.
- Страны мира: Краткий полит.экон. справочник.-М.: Политиздат, 1980 г.
- Черепнева Е. А. Индонезия глазами индонезийцев. Современные концепции соц-эконом. развития. М. Наука. ГРВЛ. 1989 г.
- Членов М. А. Керинчи // Народы и религии мира / Глав. ред. В. А. Тишков. М.: Большая Российская Энциклопедия, 1999.