Kashef Sheroziy
Kashef Shirazi (forscha: کاشف شیرازی; taxminan 1592–1653) – Safaviylar davri Eronida yashagan yozuvchi boʻlib, axloq va sheʼriyat haqida asarlar yozgan[1].
Kashef Karbaloda, oilasi Erondan koʻchib kelganidan keyin tugʻilgan. U Sherozlik Shamsa ismli hisobchining oʻgʻli edi. Kashef hali bola boʻlgan vaqtida oilasi bilan Isfahonga joylashish uchun qaytib keladi. Kashef oʻzini yozishish va turli akademik fanlarni, jumladan mantiq, ilohiyot va arab grammatikasini yigirma uch yil davomida oʻrganishga bagʻishlaydi. Unga oʻxshab, uning ukalari Ismoil Monshef va Moqima ham taniqli shoirlar edi. Kashef keyinchalik Ray shahrida oʻn besh yil davomida qozi boʻlib ishlagan va shu yerda vafot etgan. Uning yozgan asarlaridan biri boʻlgan „Xazon o bahor“ asarining oxirgi bobida avtobiografik eslatma mavjud[1].
Kashef oʻz asarlarini Kashef, Kashef-e Komeyt va Sharifa Kashef taxalluslari ostida yozgan[1]. Uning eng taniqli ikkita asari – „Siroj al-monir“ va „Xazon o bahor“ nasriy asarlari boʻlib, ularda Saadiy Sheroziyning „Guliston“ asariga asoslangan sheʼrlarning koʻplab parchalari mavjud[1].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 de Bruijn 2020.
Adabiyotlar
- de Bruijn, J. T . P. (2020). Kāšef Širāzi. Brill. doi:10.1163/2330-4804_EIRO_COM_10871. https://doi.org/10.1163/2330-4804_EIRO_COM_10871. Qaraldi: 14 October 2024.Kashef Sheroziy]]