Karoline von Perin-Gradenstein
| Karoline von Perin-Gradenstein | |
|---|---|
 | |
| Tavalludi |
16-fevral 1806-yil |
| Vafoti |
10-dekabr 1888-yil (82 yoshda) |
| Kasbi | Revolutsioner va sudrajist |
| Turmush oʻrtogʻi | Christian Freiherr von Perin-Gradenstein |
Karoline von Perin-Gradenstein (qizlik familiyasi von Pasqualati; 1806-yil 12-fevral — 1888-yil 10-dekabr) — avstriyalik inqilobchi va ayollar saylov huquqi faoli.
Hayoti
Karoline von Perin-Gradenstein 1806-yil 12-fevralda Vena shahrida, Avstriya imperiyasi poytaxtida, badavlat oilada tugʻilgan. U 1830-yilda Christian Freiherr von Perin-Gradenstein bilan turmush qurgan va ularning toʻrt nafar farzandi boʻlgan, ulardan faqat uchtasi voyaga yetgan. Karoline von Perin-Gradensteinning eri 1841-yilda vafot etgan.
Bir necha yil oʻtib, u bastakor va jurnalist Alfred Julius Becherni qizi Mariyaga pianino darslari berish uchun yollagan va ular keyinchalik sevishgan[1].
1848-yilgi Avstriya inqilobining dastlabki bosqichlarida von Perin-Gradenstein Becherning The Radical (olmoncha: Der Radikal ) gazetasini qoʻllab-quvvatlagan hamda ayollar huquqlari uchun kurashgan. Keyinchalik u Vena demokratik ayollar uyushmasi (olmoncha: Wiener demokratische Frauenverein ) prezidenti boʻlgan. Bu tashkilot erkaklar va ayollar uchun teng huquqlarni qoʻllab-quvvatlagan, shuningdek inqilob davomida jarohatlanganlarga tibbiy yordam koʻrsatgan.
Uyushma aʼzolari avgust oyidagi tartibsizliklar paytida halok boʻlganlar dafn marosimlarida qatnashgan; bu paytda ishchilar va talabalar konservativ Milliy gvardiya (olmoncha: Nationalgarde ) bilan toʻqnashgan edi. 1848-yil oktyabr oyidagi Vena qo‘zg‘oloni vaqtida hukumat qoʻshinlari inqilobchilarni bostirgach, Karoline von Perin-Gradenstein hibsga olingan, Becher esa 23-noyabrda qatl etilgan.
Karoline von Perin-Gradenstein qamoqda zoʻravonliklarga duch kelgan va 23 kundan soʻng ozod qilingan[2]. 1849-yil 17-aprelda mamlakatni tark etishga ruxsat olgach, u Bavariya qirolligi poytaxti Myunxen shahriga koʻchib ketgan.
Keyinchalik u oʻzining Unpublished memoirs (olmoncha: Ungedruckte Aufzeichnungen ) asarida Vena qoʻzgʻolonidagi faoliyatidan qisman voz kechganidan soʻng Vena shahriga qaytgan va oʻzini taʼminlash uchun ishga joylashtirish agentligini tashkil qilgan. Shundan keyin u siyosiy faoliyatda qatnashmagan va 1888-yil 10-dekabrda vafot etgan[3].