Kontent qismiga oʻtish

Julieta da Graça do Espírito Santo

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
👤 SHAXSIYAT
Julieta da Graça Pinto do Espírito Santo
📋 Nusxa olish🔍 Kattalashtirish📑 Qisqartirish
Vafoti 2-yanvar 2008 (86 yoshda)
San-Tome
Fuqaroligi San-Tome va Prinsipi
Taʼlimi
Kasbi

Julieta da Graça Pinto do Espírito Santo (2008-yil 2-yanvarda vafot etgan) — San-Tome va Prinsipilik shifokor va siyosatchi. U mamlakatdagi birinchi ayol shifokor bo‘lib, sog‘liqni saqlash xodimlarini tayyorlashdagi katta hissasi tufayli “hamshiralik onasi” deb ta’riflangan. Shuningdek, u San-Tome va Prinsipi Milliy Assambleyasining ilk ayol a’zolaridan biri bo‘lgan.

Biografiyasi

Graça o‘qituvchi Januário Graçaning qizi bo‘lgan hamda Alda Graça Espírito Santoning amakivachchasi edi. Alda Graça Espírito Santo esa San-Tome va Prinsipining birinchi prezidenti Manuel Pinto da Costaning qarindoshi hisoblanadi[1].

U 1933-yilda Portugaliyadagi Odivelas instituti internat maktabiga o‘qishga kirgan[2].

Keyinchalik u Koimbra universitetida tibbiyot va jarrohlikni o‘rgangan va 1955-yilda San-Tomega qaytib, oroldagi birinchi ayol shifokor bo‘lgan[3].

1975-yilda mustaqillikdan so‘ng u sog‘liqni saqlash xizmatlari bosh direktori etib tayinlandi hamda Jahon sog‘liqni saqlash tashkiloti dasturlarini muvofiqlashtirdi[3]. Uning sog‘liqni saqlash tizimidagi, ayniqsa yangi mutaxassislarni tayyorlashdagi hissasi unga “hamshiralik onasi” unvonini olib keldi[3].

1975-yil dekabr oyida u San-Tome va Prinsipi Milliy Assambleyasiga saylangan ilk olti ayoldan biri bo‘ldi[4]. Keyinchalik u Mustaqil demokratik harakat partiyasidan parlamentda faoliyat yuritgan[2].

U 2008-yil yanvar oyida 86 yoshida vafot etgan[3].

Manbalar

  1. ↑ Seibert, Gerhard. Comrades, Clients and Cousins: Colonialism, Socialism and Democratization in São Tomé and Príncipe. Brill Publishers, 2006 — 526-bet. 
  2. ↑ 2,0 2,1 „95 anos a defender o IO“. 2022-yil 21-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2026-yil 7-aprel.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 „Instituto Marquês de Valle Flôr homenageia“.
  4. ↑ Mart Martin (2000) The Almanac of Women and Minorities in World Politics, pp. 332–333