Jaʼfar ibn Abdulvohid ibn Jaʼfar al-Hoshimiy
Jaʼfar ibn Abdulvohid ibn Jaʼfar ibn Sulaymon ibn Ali al-Hoshimiy جعفر بن عبد الواحد بن جعفر بن سليمان بن علي الهاشمي | |
|---|---|
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Vafoti | 871/872, 881/882 or 882/883 |
| Dini | Islom |
| Ota-onasi | Abdulvohid ibn Jaʼfar ibn Sulaymon ibn Ali al-Hoshimiy |
| Era | Islom oltin davri |
| Hudud | Abbosiylar xalifaligi |
| Asosiy qiziqish(lar)i | aqida, tavhid, fiqh |
| Tanilgan sohasi |
Arab–Vizantiya maxbuslar almashunivida ishtirok etgan (856) Xalifa al-Muhtadiyning janozasini oʻqigan (870) |
| Relations | Abbosiylar sulolasi |
Abu Abdulloh Jaʼfar ibn Abdulvohid ibn Jaʼfar ibn Sulaymon ibn Ali al-Hoshimiy (arabcha: أبو عبد الله جعفر بن عبد الواحد بن جعفر بن سليمان بن علي الهاشمي)[1] (871/872-yilda vafot etgan) 854–863/4-yillarda Abbosiylar xalifaligi bosh qozisi boʻlib xizmat qilgan.
Abbosiylar sulolasining kichik vakili boʻlib, xalifalar as-Saffoh va al-Mansurning amakisi Sulaymon ibn Alining avlodidan boʻlgan[2]. 854-yil iyul oyida al-Mutavakkil tomonidan Yahyo ibn Aktomning oʻrniga bosh qozi (qodi al-qudat) etib tayinlangan[3]. Abu Abdulloh Jaʼfarning ushbu lavozimdagi faoliyati 856-yilda arab-vizantiyalik asirlari almashinuvida ishtirok etishi bilan ajralib turadi. Bu davrda al-Hasan ibn Muhammad ibn Abu al-Shavorib Samarrada uning oʻrinbosari sifatida xizmat qilgan[4]. Abu Abdulloh 863-yoki 864-yillarga qadar ushbu lavozimida qolgan, biroq keyinchalk qoʻmondon Vosif at-Turkiy uni shokiriylar bilan shubhali munosabatda boʻlganlikda ayblaganidan soʻng ishdan boʻshatilib, Basraga surgun qilingan[5]. Oxir-oqibat unga poytaxtga qaytishga ruxsat berilgan va u yerda 866-yilda turk va magʻriblik harbiy qismlar oʻrtasidagi shafqatsiz mojaroni bartaraf etishga urinib koʻrgan, ammo muvaffaqiyatsizlikka uchragan[6]. 870-yilda Abu Abdulloh xalifa al-Muhtadiyning dafn marosimida namoz oʻqigan[7]. Uning oʻzi esa 871/2, 881/2 yoki 882/3-yilda vafot etgan[8].
Manbalar
- ↑ Ibn Khallikan 1871.
- ↑ Ibn Hazm 1982.
- ↑ Yarshater 1985–2007, v. 34: pp. 131-32; Gordon et al. 2018, s. 1265; Ibn Khallikan 1871, s. 48.
- ↑ Yarshater 1985–2007, v. 34: pp. 139-40; Al-Mas'udi 1896, s. 258.
- ↑ Yarshater 1985–2007, v. 35: pp. 14, 26 (describing the dismissal and exile as separate events); Melchert 1996, s. 331.
- ↑ Yarshater 1985–2007.
- ↑ Yarshater 1985–2007, v. 36: pp. 99, 105; Melchert 1996, s. 331.
- ↑ Ibn Khallikan 1871, s. 49; Melchert 1997, s. 45; Al-Khatib al-Baghdadi 2001, s. 59.
Adabiyotlar
- The Works of Ibn Wadih al-Ya'qubi: An English Translation. Leiden and Boston: Brill, 2018. ISBN 978-90-04-35621-4.
- Ibn Hazm, Abu Muhammad 'Ali ibn Ahmad ibn Sa'id al-Andalusi. Jamharat Ansab al-'Arab, 5th (Arabic), Cairo: Dar al-Ma'arif, 1982.
- Ibn Khallikan, Shams al-Din Abu al-'Abbas Ahmad ibn Muhammad. Ibn Khallikan's Biographical Dictionary, Trans. Baron Mac Guckin de Slane, Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland, 1871.
- Al-Khatib al-Baghdadi, Abu Bakr Ahmad ibn Ali ibn Thabit. Tarikh Madinat al-Salam (Arabic). Beirut: Dar al-Gharb al-Islami, 2001.
- Al-Mas'udi, Ali ibn al-Husain. Le livre de l'avertissement et de la revision (French). Paris: Imprimerie Nationale, 1896.
- Melchert, Christopher. The Formation of the Sunni Schools of Law, 9th-10th Centuries C.E.. Leiden: Brill, 1997. ISBN 90-04-10952-8.
- Melchert, Christopher (1996). "Religious Policies of the Caliphs from al-Mutawakkil to al-Muqtadir: AH 232-295/AD 847-908". Islamic Law and Society 3 (3): 316–342. doi:10.1163/1568519962599069.
- The History of al-Ṭabarī (40 vols), SUNY Series in Near Eastern Studies.. Albany, New York: State University of New York Press, 1985–2007. ISBN 978-0-7914-7249-1.