Iligxon Nasr
Abulhusayn Nasr[1], Iligxon unvoni bilan mashhur, shuningdek, Iligxon Nasr (1012-yilda vafot etgan) deb ham ataluvchi Qoraxoniylar hukmdori boʻlgan. Ali Arslonxonning oʻgʻli.
Iligxon 999-yilda Buxoroni Somoniylardan tortib olib, mazkur sulolaning tugashiga sabab boʻlgan[2]. Shundan soʻng Mahmud Gʻaznaviy bilan kelishuvga erishib, sobiq Somoniylar hududlarini Amudaryo boʻylab oʻzaro boʻlib olishga rozi boʻlgan[2][3]. Ushbu kelishuv natijasida islom dunyosining shimoli-sharqiy hududlari ikki turkiy davlat — Qoraxoniylar va Gʻaznaviylar hukmronligi ostiga oʻtgan va bu Ichki Markaziy Osiyodan turkiy xalqlarning koʻchib kelishi uchun sharoit yaratgan[2]. Iligxon 1012/1013-yilda vafot etgan va uning oʻrniga ukasi Ahmad Tugʻanxon taxtga chiqqan[4].
Manbalar
- ↑ Haig 1928, s. 13
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Bosworth, C. E.. History of Civilizations of Central Asia (en). UNESCO, 1998 — 106-bet. ISBN 978-92-3-103467-1. „"An agreement was reached at this point with the Karakhanid Ilig Nasr b. Ali making the Oxus the boundary between the two empires [the Karakhanids and the Ghaznavids], for the shrunken Samanid amirate came to an inglorious end when the Ilig occupied Bukhara definitively in 999"“
- ↑ Seyfeydinovich, Asimov, Muhammad; Edmund, Bosworth, Clifford. History of civilizations of Central Asia: The Age of Achievement: A.D. 750 to the End of the Fifteenth Century (en). UNESCO Publishing, 31 December 1998 — 147-bet. ISBN 978-92-3-103467-1.
- ↑ Nāẓim, Muhammad. The Life and Times of Sultan Mahmud of Ghazna (en). CUP Archive, 1971 — 52-bet.
Adabiyotlar
- Haig, W.. The Cambridge History of India: Turks and Afghans, edited by W. Haig (en). University Press, 1928.