Ibn Farhun
Qiyofa
| Ibn Farhun | |
|---|---|
| Tavalludi |
milodiy 1358-yil / 760 hijriy |
| Vafoti | milodiy 1397-yil / hijriy 799-yil |
| Boshqa nomlari | Ibrahim ibn ‘Aliy ibn Muhammad, Ibn Farhun, Burhanuddin al-Amari. |
| Akademik maʼlumot | |
| Akademik faoliyat | |
| Asosiy sohasi | Molikiylar tarixi, tarjimayi hol va fiqh (islom huquqshunosligi) |
| Mashhur ish(lar)i | Al-dibaj al-mudhhab fiy ma‘rifat a‘yan ‘ulama’ al-madhhab; Tabsirat al-hukkam fiy usul al-aqdiya wa-manahij al-ahkam |
Ibn Farhun al-Malikiy—toʻliq ismi; Ibrahim b. ‘Aliy b. M. Ibn Farhun, Burhan ad-Din al-Ya’mariy al-Andalusiy al-Malikiy (arabcha: إبراهيم بن علي بن محمد، ابن فرحون، برهان الدين اليعمري) (taxminan 1358 – 1397) — madinalik arab molikiy faqih[1]. U Misr, Shom (Suriya) va Quddusga sayohat qilgan. 1390-yilda u Madinaga qaytib, Molikiy mazhabiga sodiqligini eʼlon qilgan va qozi boʻldi. Uning asosiy tarjimai holchisi Ahmad Baba unga oid sakkizta kitobni tilga oladi. Ulardan faqat ikki qoʻlyozma nashr qilingan, uch tasi esa yoʻqolgan.
Asarlari
- Al-dibaj al-mudhhab fiy ma‘rifat a‘yan ‘ulama’ al-madhhab; odatda Ad-Dibaj nomi bilan mashhur, biografik lugʻat boʻlib, Al-Andalus va Magʻribdagi Molikiy ulamalari haqida, shuningdek mazhabning Molikiy tafakkuri va ilmiy anʼanalari tarixi, marosimlari, asoschisi Malik ibn Anas tarjimai holi va bibliografiyasini qamrab oladi. Qoʻshimcha va qisqartmalar qatoriga Ahmad Baba bilan birga tayyorlangan Nayl al-ibtihaj nashri (Qohira, 1351/1932) kiradi.
- Tabsirat al-hukkam fiy usul al-aqdiya wa-manahij al-ahkam; sud-huquq amaliyoti qoʻllanmasi, dalillash qoidalari va h.k.
- Durrat al-ghawwas fiy muhadarat al-khawass (درة الغواص في محاضرة الخواص, “elitalar suhbatiga doir gʻavvos mukofoti”); huquqiy topishmoqlar haqidagi risola[2].
- Kashf al-niqab al-hajib 'an mustalah Ibn al-Hajib (كشف النقاب الحاجب عن مصطلح ابن الحاجب);
- Irshad al-salik ilá afʻal al-manasik (إرشاد السالك إلى أفعال المناسك)[3];
Adabiyotlar
- Aḥmad Bābā, Aḥmad. Nayl al-ibtihāj i bi-taṭrīz al-Dībāj, Maktabat al-ṭabaqāt al-Mālikīyah (ar). Maktabat al-Thaqāfah al-Dīnīyah, 2004 — 33–35-bet.
- Basset, René. Recueil de memoires et de textes publics en l'honneur du XIVme Congrès des Orientalistes (fr). P Fontana, 1905 — 9-bet.
- Brockelmann, Carl. Geschichte der arabischen Litteratur (de). E. Felber, 1902 — 175, 263-bet. ISBN 9789004104075.
- Hopkins, J.F.P. (1986). "Ibn Farḥūn". The Encyclopaedia of Islam. 3 (New nashri). Leyden: Brill.
- Ibn Farḥūn, Ibrāhīm ibn ʻAlī. al-Dībāj al-mudhahhab fī maʻrifat aʻyān ʻulamāʼ al-madhhab (ar) — 124–6-bet.
- Pons Boigues, Francisco. Ensayo bio-bibliográfico sobre los historiadores y geógrafos arábigo-españoles; obra premiada por la Biblioteca Nacional en el concurso público de 1893 (es). S.F. de Sales, 1898 — 348–9 (§298)-bet.
- Wüstenfeld, Ferdinand. Die Geschichtschreiber der Araber und ihre Werke (de), 1882 — 22 (§448)-bet.
Havolalar
Yana qarang
Manbalar
- ↑ Fadel, Mohammad (2018-01-01). "Ibn Farḥūn" (en). Encyclopaedia of Islam, THREE. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-3/ibn-farhun-COM_30773?s.num=1&s.mode=phrase&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-3&s.q=Arab+family.
- ↑ Ibn Farḥūn, Durrat al-Ghawwāṣ fī Muḥāḍarat al-Khawāṣṣ, ed. by Muḥammad Abū al-Ajfān and ʿUthmān Baṭṭīkh (Tūnis: al-Maktaba al-ʿAtīqa, 1979).
- ↑ Ibn Farḥūn, Ibrāhīm ibn ʻAlī. Irshād al-sālik ilá afʻāl al-manāsik, Taḥqīq al-nuṣūs (ar, en, fr). al-Muʼassasah al-Waṭanīyah lil-Tarjamah wa-al-Taḥqīq wa-al-Dirāsāt, Bayt al-Ḥikmah, 1989. ISBN 978-9973911148.
| Islom olimiga oid ushbu maqola chaladir. Siz uni boyitib, ZiyoSferaga yordam berishingiz mumkin. |