Hurrayi Xuttaliy
| Hurrayi Xuttaliy | |
|---|---|
Gʻaznaviylar malikasi va siyosiy arbobi
| |
|
Mansab davri tax. 1008 – 1040-yildan keyin | |
| Shaxsiy maʼlumotlari | |
| Tavalludi |
nomaʼlum Gʻazna, Gʻaznaviylar davlati |
| Vafoti |
1040-yildan keyin nomaʼlum (ehtimol Hindiston) |
| Turmush oʻrtogʻi |
Abu al-Hasan Ali (turm. 1008; vafot etgan 1009) Ma'mun II (turm. 1015; vafot etgan 1017) |
| Bolalari | nomaʼlum |
| Otasi | Sabuktigin |
| Dini | Islom |
Hurrayi Xuttaliy (حره ختلی (fors tili); fl. tax. 1006 – c. 1040) — Gʻaznaviylar sulolasiga mansub malika va Gʻazna hukmdori Sabuktiginning qizi[1]. U Xorazmdagi Ma'muniylar hukmdorlari — Abu al-Hasan Ali va Ma'mun IIga turmushga chiqqan[2].
1030-yilda Mahmud Gʻaznaviy vafotidan soʻng u jiyani Mas'ud Iga maktub yozib, uni hokimiyatni egallashga undagan[3].
Dastlabki hayoti va nikohlari
Hurrayi Xuttaliy Sabuktiginning qizi boʻlib, u G‘azna amiri (h. 977–997) va Gʻaznaviylar sulolasining asoschisi edi[4]. Bu sulola turkiy xalqlar kelib chiqishiga mansub boʻlib, uning hududi hozirgi Afg‘oniston, Sharqiy Eron, Pokiston va Shimoli-g‘arbiy Hindistonni oʻz ichiga olgan[5].
Hurraning tugʻilgan sanasi va joyi nomaʼlum; Bosworth uning Xuttalon hududida (hozirgi Tojikiston) tugʻilgan boʻlishi mumkinligini taxmin qiladi[4]. Bosworthga koʻra, u opa-singillaridan ziyrakligi va mulohazaliligi bilan ajralib turgan boʻlib, bu unga davlat ishlarida muhim taʼsir oʻtkazish imkonini bergan. Ayollar taʼlimi asosan ilohiyot bilan cheklangan davrda u boshqa fanlarni ham oʻrganishga intilgan[4].
U akasi Mahmud G‘aznaviy (h. 998–1030) bilan yaxshi munosabatda boʻlgan va unga bir necha bor qimmatbaho sovgʻalar yuborgan[4].
1008-yilda Hurra Abu al-Hasan Aliga turmushga chiqdi — u Xorazm hukmdori boʻlib (bugungi O‘zbekiston va Turkmaniston hududlari), Ma’muniylar sulolasiga mansub edi[6][7]. Bu nikoh ikki davlat oʻrtasidagi ittifoqni mustahkamladi, chunki Maʼmuniylar Mahmudning Xorazmni bosib olishidan xavotirda edilar[7].
Abu al-Hasan ehtimol 1008/9-yillarda vafot etgan va uning oʻrniga ukasi Ma’mun II kelgan[6]. U ham xuddi akasi kabi siyosiy ittifoqni mustahkamlash maqsadida 1015/16-yillarda Hurraga uylangan[6].
Mahmud yangi qudasidan oʻzini oliy hukmdor sifatida tan olishni talab qildi va Maʼmun bunga rozi boʻldi. Biroq 1017-yilda u bu boʻysunishga qarshi qoʻzgʻolon vaqtida oʻldirildi[6].
Mahmud qudasining oʻlimi uchun qasos olishga qaror qildi va bu rejasining bir qismi sifatida singlisi Hurrani vositachi sifatida ishlatmoqchi boʻldi[8]. Al-Beruniy maʼlumotlariga koʻra, Mahmud singlisining xavfsiz qaytarilishini talab qilgan, goʻyoki u ikki davlat oʻrtasida vositachilik qilishi uchun, aslida esa u armiyasini tayyorlayotgan edi[9].
Hurraning Gʻaznaviylar hududiga qaytishi taʼminlanmaguncha yurish boshlanmagan[9]. U xavfsiz qaytgach, Mahmud Xorazmga bostirib kirib, uning poytaxti Gurganjni talon-taroj qilgan[10].
Hurraning ikki nikohidan farzandlari boʻlgan-boʻlmaganligi nomaʼlum[4].
Tarjimai holi
Dastlabki hayoti va nikohlari

Hurrayi Xuttaliy Sabuktiginning qizi boʻlib, u G‘azna amiri (h. 977–997) va G‘aznaviylar sulolasining asoschisi edi[11] Bu sulola turkiy xalqlar kelib chiqishiga ega boʻlib, uning hududlari hozirgi Afg‘oniston, Sharqiy Eron, Pokiston va Shimoli-g‘arbiy Hindistonni oʻz ichiga olgan[12].
Hurraning tugʻilgan sanasi va joyi aniq emas; Bosworth uning Xuttalon (hozirgi Tojikiston hududi)da tugʻilgan boʻlishi mumkinligini taxmin qiladi[13]. U opa-singillaridan ziyrakligi va siyosiy zukkoligi bilan ajralib turgan hamda davlat ishlarida muhim rol oʻynagan. Ayollar uchun taʼlim asosan ilohiyot bilan cheklangan davrda u boshqa fanlarni ham oʻrganishga intilgan[14].
U akasi Mahmud G‘aznaviy (h. 998–1030) bilan yaxshi munosabatda boʻlib, unga tez-tez qimmatbaho sovgʻalar yuborgan[15].
1008-yilda Hurra Abu al-Hasan Aliga turmushga chiqdi — u Xorazm hukmdori boʻlib, Ma’muniylar sulolasiga mansub edi.[16] Bu nikoh ikki davlat oʻrtasida ittifoqni mustahkamladi, chunki Maʼmuniylar Mahmudning Xorazmni bosib olishidan xavotirda edilar[17].
Abu al-Hasan 1008/9-yillarda vafot etgan va uning oʻrniga ukasi Ma’mun II kelgan[18]. U ham siyosiy ittifoqni saqlash maqsadida 1015/16-yillarda Hurraga uylangan[19].
Mahmud yangi qudasidan oʻzini oliy hukmdor sifatida tan olishni talab qildi va Maʼmun bunga rozi boʻldi. 1017-yilda esa bu boʻysunishga qarshi qoʻzgʻolon paytida Maʼmun oʻldirildi[20].
Mahmud qasos olishni rejalashtirdi va bu rejada singlisi Hurrani vositachi sifatida ishlatdi. U singlisini xavfsiz qaytarishni talab qilib, armiyasini tayyorlay boshladi[21]. Hurra Gʻaznaviy hududiga qaytgach, Mahmud Xorazmga yurish qilib, poytaxt Gurganjni talon-taroj qildi[22].
Hurraning ikki nikohidan farzandlari boʻlgan-boʻlmaganligi nomaʼlum[23].
Mas’udning taxtga chiqishi va keyingi hayoti

Gʻaznaga qaytgach, Hurra saroy ishlarida yanada faol ishtirok eta boshladi[24]. U sevimli jiyani Mas’ud I G‘aznaviy uchun josuslik qilgan; u oʻsha paytda Hirot hokimi edi[25].
1030-yilda Mahmud vafot etgach, Hurra uning bevasi va haramdagi ayollariga gʻamxoʻrlik qilish vazifasini oldi[26]. Mahmud oʻz vasiyatida boshqa oʻgʻli Muhammad G‘aznaviyni voris qilib tayinlagan edi[27].
Ammo Hurra, uning ukasi Yusuf ibn Sabuktigin va lashkar boshliqlari Muhammadni zaif hukmdor deb hisoblab, Mas’udni taxtni egallashga undadilar. Hurra Mas’udga Isfahondagi yurishi vaqtida maktub yuborib, otasining vafotini maʼlum qildi va tezda qaytib taxtni egallashga chaqirdi[28].
Mas’ud Gʻaznaga qaytib kelib, 1030-yilda taxtni egalladi. Muhammad qamoqqa tashlandi va ehtimol koʻzi koʻr qilindi[29].
Mas’ud siyosiy jihatdan unchalik mohir emas edi va koʻplab qarorlarida Hurraning taʼsiri seziladi[30]. Hurra unga Gʻaznaning strategik ahamiyatini doimo eslatib turardi, Xuroson esa iqtisodiy jihatdan muhim hudud edi[31].
Bu davrda Saljuqiylar boshchiligidagi turkman qabilalari Xuroson hududlariga hujum qila boshladi. Mas’ud bu hududni himoya qila olmadi va natijada 1040-yilda Dandanoqon jangida magʻlubiyatga uchradi[32].
Chekinish vaqtida Hurra ularga Gʻaznaga kirishda kiyish uchun kiyim yuborgan[33]. Bosqin xavfi tufayli Mas’ud Hurrani va boshqa ayollarni Hindistonga olib ketmoqchi boʻldi, ammo Hurra bu qarorga qarshi chiqdi.
Keyinchalik Mas’ud yoʻlda qoʻzgʻolonchilar tomonidan oʻldirildi, uning oʻrniga yana Muhammad qisqa muddat hukmronlik qildi, soʻngra Mavdud G‘aznaviy tomonidan agʻdarildi.
Hurraning keyingi taqdiri nomaʼlum[34].
Tarixiy ahamiyati
Hurraning Mahmuddan keyingi vorislik masalasiga aralashuvi Gʻaznaviylar davrida ayol kishining siyosatda ochiq ishtirok etishining eng yorqin misollaridan biri hisoblanadi. Hurraning va Gʻaznaviylar sulolasiga mansub ayollarning Mas’udni qaytarishga boʻlgan qatʼiy saʼy-harakatlarisiz, u ehtimol akasidan taxtni tortib olish uchun qaytmagan boʻlardi[35].
Uning maktubi Bayhaqiy asarida saqlanib qolgan boʻlib, u Gʻaznaviylar davridan bizgacha yetib kelgan ayol tomonidan yozilgan yagona matn, shuningdek Yangi fors tilining dastlabki davriga oid eng qadimgi nasriy asarlardan biri hisoblanadi[36].
Hurraning maktubida uning hokimiyati yaqqol namoyon boʻladi: uning yozuv uslubi qatʼiy boʻlib, unda tez-tez buyruq mayli qoʻllanadi, bu esa jiyani Mas’udning hissiyotlariga taʼsir qilib, uni tezroq qaytishga undaydi[37].
Zamonaviy tarixchi Soheila Amirsoleimani Hurraning Mas’udning holdan toygan qoʻshiniga kiyim yuborishini ramziy maʼnoda ularning sharmandaligini yopish sifatida talqin qiladi. Ushbu holatlar Hurrani Mas’uddan ham kuchliroq shaxs sifatida koʻrsatadi, chunki Bayhaqiy asarlarida maslahatchilar odatda ramziy jihatdan yuqori mavqega ega sifatida tasvirlanadi[38].
Hurraning Mas’udga bergan ogohlantirishlari vayronagarchilik va halokatni oldindan aytib beruvchi bashoratga oʻxshatiladi; bu Bayhaqiy asarlarida tez-tez uchraydigan badiiy usullardan biridir[39].
Manbalar
- ↑ „Ghaznavid Dynasty“. World History Encyclopedia.
- ↑ „Gʻaznaviylar sulolasi“. Britannica.
- ↑ „Abu'l-Fazl Bayhaqi“. Encyclopaedia Iranica.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Forouzani 2014.
- ↑ Bosworth 2001.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Bosworth 2017.
- ↑ 7,0 7,1 Meisami 2003, s. 87.
- ↑ Auer 2023, ss. 16–17.
- ↑ 9,0 9,1 Auer 2023, s. 17.
- ↑ Meisami 2003, s. 88.
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Bosworth, 2001
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Bosworth, 2017
- ↑ Meisami, 2003
- ↑ Bosworth, 2017
- ↑ Bosworth, 2017
- ↑ Bosworth, 2017
- ↑ Auer, 2023
- ↑ Meisami, 2003
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Pirouti, 2010
- ↑ Bosworth, 1963
- ↑ Bosworth, 1963
- ↑ Bosworth, 1963
- ↑ Meisami, 2003
- ↑ Pirouti, 2010
- ↑ Bosworth, 2001
- ↑ Bosworth, 1963
- ↑ Meisami, 2003
- ↑ Amirsoleimani, 2009
- ↑ Forouzani, 2014
- ↑ Meisami 2003, s. 86.
- ↑ Pirouti 2010, s. 145.
- ↑ Mourad-Pour 2019, ss. 91, 97.
- ↑ Amirsoleimani 2009, s. 234.
- ↑ Amirsoleimani 2009, s. 243.