Hims qamali (638)
| Hims qamali (638) | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Musulmonlarning Levantga bosqining bir qismi (Arab–Vizantiya janglari) | |||||||||
| |||||||||
| Qoʻmondonlar | |||||||||
| Roshidun xalifaligi | Vizantiya imperiyasi
| ||||||||
| Kuchlar | |||||||||
| Garnizon kuchlarining aniq soni nomaʼlum Iroqlik 4000 nafar qo‘shimcha kuch yuborilgan |
nomaʼlum | ||||||||
638-yilgi Hims qamali Jaziradan kelgan arab nasroniy qabilalarining koalitsiya kuchlari tomonidan amalga oshirilgan boʻlib, ular Vizantiya imperatori Heraklius tomonidan toʻplangan. Bu harakat Levantda Roshidun xalifaligining tezkor ravishda kengayishini toʻxtatish va Vizantiya hududlari yoʻqotilishining oldini olishga qaratilgan.
Tarixi
Yarmuk jangidagi halokatli magʻlubiyatdan soʻng, Vizantiya imperiyasining qolgan qismi zaiflashib qoldi. Harbiy resurslar yetishmasligi sababli Vizantiya Suriyada qayta hujum uyushtirish imkoniyatidan mahrum edi. Imperiyaning qolgan hududlarini himoya qilishga tayyorgarlik koʻrish uchun Heraclius musulmon qoʻshinlarini Suriyada uzoqroq vaqt ushlab turishi lozim edi[1][2].
Shu tariqa Heraclius Furot daryosi boʻyidagi Circesium va Hit shaharlaridan kelgan[3] Jazira hududidagi arab nasroniy qabilalaridan yordam soʻragan. Qabilalar katta qoʻshin toʻplab, tez orada Himsga qarshi yurish boshlagan. Oʻsha paytda shahar Abu Ubayda tomonidan harbiy shtab sifatida tashkil etilgan edi[4].
Natija
Mudofaaning muvaffaqiyati nafaqat Vizantiya ittifoqchilari tomonidan uyushtirilgan qamal harakatini qaytarishga, balki Iyod ibn Gʻanmning deyarli butun Jazira mintaqasini egallashiga ham imkon berdi. Bu gʻalaba xalifalikni shimol tomon toʻliq bosqinchilik yurishini boshlashga undadi va natijada qoʻshinlar Armanistongacha yetib bordi[5].
Yana qarang
Manbalar
- ↑ Ibn Kathir. „Al Bidayah wa Nihayah“. Waqfeya. Qaraldi: 2021-yil 9-oktyabr.
- ↑ El Hareir, Idris. The Spread of Islam Throughout the World. UNESCO Pub, 2011 — 949-bet. ISBN 978-92-3-104153-2. Qaraldi: 2021-yil 9-oktyabr.
- ↑ Crone, Patricia. Slaves on Horses: The Evolution of the Islamic Polity. Cambridge: Cambridge University Press, 1980. ISBN 0-521-52940-9.
- ↑ Martasyabana. „ABU UBAIDAH MEMPERLEMAH PEMBERONTAK ROMAWI DI SYAM amquoting Tarikh Ath-Thabari, 4: no. 50-52; Al-Bidayah wa An-Nihayah Ibnu Katsir; Vol.Conquest of Sham during Umar ibn al-Khattab, h. h. 230-231“. WARTAPILIHAN.com. Warta Pilihan news agency (2017-yil 6-avgust). Qaraldi: 2021-yil 10-oktyabr.
- ↑ Canard & Cahen 1960.
Adabiyotlar
- The Origins of the Islamic State, Volume 1. London: Columbia University, Longmans, Green & Co., 1916. OCLC 622246259.
- Canard, M. (1965). "Al-Djazīra". in Lewis, B.. Encyclopaedia of Islam. Volume II: C–G (2nd nashri). Leiden: E. J. Brill. 523–524 b. OCLC 495469475. https://referenceworks.brillonline.com/search?s.q=Al-Djaz%C4%ABra&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&search-go=Search.OCLC 192262392
- Streck, M. (1978). "Karkisiya". in van Donzel, E.. Encyclopaedia of Islam. Volume IV: Iran–Kha (2nd nashri). Leiden: E. J. Brill. 654–655 b. OCLC 758278456. https://referenceworks.brillonline.com/search?s.q=Karkisiya&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&search-go=Search.
- Meinecke, Michael (1995). "al-Raḳḳa". The Encyclopedia of Islam, New Edition, Volume VIII: Ned–Sam. Leiden and New York: BRILL. 410–414 b. ISBN 90-04-09834-8. http://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/al-rak-k-a-COM_0907.
- Petersen, Leif Inge Ree. Siege Warfare and Military Organization in the Successor States (400-800 AD): Byzantium, the West and Islam. Leiden: Brill, 2013. ISBN 978-90-04-25199-1.
- Gibb, H. A. R., ed (1960). "Armīniya". Encyclopaedia of Islam. Volume I: A–B (2nd nashri). Leiden: E. J. Brill. 634–640 b. OCLC 495469456. https://doi.org/10.1163/1573-3912_islam_COM_0064.