Henri Verneuil
| Henri Verneuil | |
|---|---|
| |
| Tavalludi |
Ashot Malakian 15-oktyabr 1920-yil |
| Vafoti |
11-yanvar 2002-yil (81 yoshda) Bagnolet, Seine-Saint-Denis Fransiya |
| Taʼlimi | École nationale supérieure d’arts et métiers |
| Kasbi | Kinorejissyor, ssenariy muallifi |
| Faoliyat yillari | 1940–2000-yillar |
| Turmush oʻrtogʻi |
Françoise Bonnot (ajrashgan) Veronique Sedro |
| Bolalari | 4 |
| Mukofotlari |
Kann kinofestivali, „Oltin palma shahoxchasi“ 1964 Cent mille dollars au soleil "Oskar" mukofoti (Nomminatsiya) 1956 Le Mouton à cinq pattes "César" mukofoti 1996 "Oltin globus" mukofoti 1961 Mélodie en sous-sol (1961) |
Henri Verneuil (fransuzcha: [ɑ̃ʁi vɛʁnœj]; gʻarbiy armancha: Հանրի Վերնէօյ; armancha: Անրի Վեռնոյ; 1920-yil 15-oktyabr — 2002-yil 11-yanvar, tugʻilgandagi ismi Ashot Malakian) — fransuz-arman kinorejissyori va ssenariynavis boʻlib, Fransiya va Amerika kinematografiyasida faoliyat yuritgan[1]. Verneuil Oscar va Palme d’Or mukofotlariga nomzod boʻlgan, shuningdek, Locarno xalqaro kinofestivali, Edgar Allan Poe mukofotlari, Fransiya Faxriy legioni, Golden Globe mukofoti, Fransiya Milliy kinematografiya akademiyasi va Faxriy César mukofotlariga sazovor boʻlgan.
Hayoti va faoliyati
Yoshligi
Verneuil 1920-yil 15-oktabrda Usmonlilar imperiyasining Rodosto shahrida arman oilasida Ashot Malakian (gʻarbiy armancha: Աշոտ Մալաքեան; armancha: Աշոտ Մալաքյան) ismi bilan tugʻilgan[2][3]. 1924-yilda Verneuilning oilasi Arman genotsididan soʻng armanlarga qarshi boshlangan taʼqiblardan qochib, Marselga koʻchib kelgan[2][3][4]. Keyinchalik u bolalikdagi kechinmalarini onasiga bagʻishlagan „Mayrig“ romanida tasvirladi. 1991-yilda roman asosida xuddi shu nomdagi filmni suratga oldi. 1992-yilda esa uning „588 Rue Paradis“ nomli davomini yaratdi[5].
Verneuil 1942-yilda Aix-en-Provence shahridagi École Nationale d’Arts et Metiers oliy taʼlim muassasasiga oʻqishga kirdi. Oʻqishni tamomlagach, u jurnalist sifatida faoliyat yuritdi, keyinchalik esa Horizon Armenian jurnalining muharriri boʻldi.
Kino faoliyati
1947-yilda Verneuil oʻsha davrda Yevropada tanilgan kino aktyori Fernandelni oʻzining ilk filmida suratga tushishga koʻndira oldi[6].
1951-yilda Verneuil oʻzining ilk toʻliq metrajli filmi — qora komediya janridagi „La Table aux crevés“ni suratga oldi. Uning 1952-yilda suratga olgan ikkinchi filmi „Forbidden Fruit“ esa Georges Simenonning romani asosida yaratilgan boʻlib, tomoshabinlar va tanqidchilar tomonidan yanada yuqori baholandi.
Keyinchalik u Jean Gabin, Alain Delon va Lino Ventura kabi mashhur kino aktyorlari bilan ham ishladi. Ularning barchasi 1969-yilda suratga olingan Le clan des siciliens filmida birgalikda rol ijro etishgan. Shuningdek, Jean-Paul Belmondo Le Corps de mon ennemi (1976) va boshqa filmlarda, Omar Sharif, Claudia Cardinale Mayrig filmida, Yves Montand hamda Michèle Morgan uning filmlarida rol ijro etgan[7][8][9].
Amerikadagi faoliyati davridan soʻng, „fransuz rejissyorlarining eng amerikaligi“ deya taʼriflangan Verneuil 1969-yilda Fransiya kinosiga qaytdi. 1996-yilda u César mukofotiga sazovor boʻldi, 2000-yilda esa Tasviriy sanʼat akademiyasining aʼzosi etib saylandi.
Shaxsiy hayoti
Verneuil dastlab kino montajchisi Françoise Bonnot bilan turmush qurgan, biroq keyinchalik ular ajrashishgan. Verneuil va Bonnotning ikki farzandi boʻlgan, ulardan biri rejissyor Patrick Malakian edi[3]. Keyinchalik Verneuil Véronique Sedroga uylandi va ularning ikki farzandi boʻldi. Ulardan biri aktrisa Gaya Verneuil edi.
Verneuil 2002-yil 11-yanvarda 81 yoshida Bagnolet shahrida vafot etdi. Uning jasadi Marseldagi oilaviy maqbaraga dafn etilgan[10].
Merosi
Yerevanda oʻtkazilgan yettinchi yillik Golden Apricot xalqaro kinofestivalining ochilish marosimi Verneuil xotirasiga bagʻishlandi. Uning oʻgʻli, televideniye rejissyori Patrick Malakian, otasining kino sanʼatiga qoʻshgan hissasi uchun vafotidan soʻng berilgan Parajanov medali bilan taqdirlandi.
Manbalar
- ↑ „Henri Verneuil“ (fr). Unifrance. Qaraldi: 2026-yil 15-iyul.
- ↑ 2,0 2,1 Marchand, Laure; Perrier, Guillaume. Turkey and the Armenian Ghost: On the Trail of the Genocide. McGill-Queen's Press, 2015 — 13–4-bet. ISBN 978-0773597204.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Bergan, Ronald. „Obituary Henri Verneuil“. The Guardian (2002-yil 25-yanvar). Qaraldi: 2026-yil 15-iyul.
- ↑ „To avoid persecution, his Armenian family fled to France when he was an infant in 1924.“ (2002-yil yanvar). Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „Towards the end of his career Verneuil made two more movies – labors of love – which reflect his own childhood and upbringing, MAYRIG (1991) and 588 RUE PARADIS (1992)“. Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „He made his first film, a documentary on Marseilles, in 1947. He persuaded Fernandel to appear in it and read the commentary.“. The Independent (2002-yil 15-yanvar). 2011-yil 14-aprelda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „Le Clan Des Siciliens – 1969 – Henri Verneuil“. Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „Le corps de mon ennemi“. Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „Henri Verneuil very gentle and warm person, Claudia Cardinale says“. Qaraldi: 2011-yil 25-aprel.
- ↑ „Henri Verneuil inhumé à Marseille“ (fr). Le Parisien (2002-yil 20-yanvar). Qaraldi: 2026-yil 15-iyul.