Kontent qismiga oʻtish

Gʻozi Pir

ZiyoSfera, erkin ensiklopediya
Ushbu maqola Gʻoziy (aniq maʼnolar) haqidadir. Gʻoziy (aniq maʼnolar) soʻzining boshqa maʼnolari uchun [[{{{3}}}|bu yerga]] qarang.
Gʻoziy Pir

Sundarbonlarda taxminan milodiy 1800-yillarda chizilgan Gʻoziy Pir va uning yoʻlbarsining tasviri.
Shaxsiy maʼlumotlar
Ghutiary Sharif, Gʻarbiy Bengal
Dini Islom

Gʻozi Pir (shuningdek Gʻoziy Pir, Gʻojiy Pir, Barkxon Gʻojiy yoki Gʻojiy Sohib deb ham ataladi) bengal musulmon jangchisi (gʻozi) va pir (jangchi avliyo) boʻlib, u 12 yoki 13-asrda Bengalda islom tarqalishi davrida yashagan. U xavfli hayvonlar ustidan qudrati kuchga egaligi va tabiiy unsurlar bilan boshqarishi bilan tanilgan edi. Bengalning janubida yangi mahalliy musulmon aholisi Gang daryosi deltasining zich oʻrmonlariga joylashib borar ekan, bu sifatlar muhim boʻlgan. Uning hayoti taxminan 1800-yillarga oid 54 ta rasmdan iborat boʻlgan „Gʻoziy oʻrami“da tasvirlangan boʻlib, u Angliyaning London shahridagi Britaniya muzeyida saqlanadi[1].

Sundarbon oʻrmonlari qishloqlarida Gʻozi Pirga yoʻlbarslardan saqlanishni soʻrab Bonbibi va hindu xudosi Dakshin Roy bilan birga sigʻinadilar. Rivoyatlarga koʻra, Bonbibi inson qanday kasta yoki dinga mansub boʻlishidan qatʼi nazar, hamma tengligini va tabiat bilan totuvlikda yashashi kerakligini oʻrgatgan[2].

Kalkutta yodgorligi

Kalkuttadagi ziyoratgoh lavhasi.

1847-yilda Kalkuttada Dakshinesvar Kali ibodatxonasini barpo etgan Rani Rosmoni tushida Gʻozi Pirni koʻradi. U tushida Rani Rosmoniga 20-asr boshlarida Belur Motxning daryo boʻyidagi darvozasiga aylangan joy tashqarisidagi bir pipol daraxti ostida oʻziga ziyoratgoh qurishni buyurgan. Ramakrishna Paramahansa u yerda nazr-niyoz qilgan[3].

Manbalar

Adabiyotlar