Carriage clock
Carriage clock — sayohat qilish uchun mo‘ljallangan, prujinali mexanizm bilan ishlaydigan kichik soat turi. U XIX asr boshlarida Fransiyada ishlab chiqilgan. Birinchi sayohat soati 1812-yilda Abraham-Lui Breguet tomonidan imperator Napoleon uchun ixtiro qilingan.
Soat korpusi odatda oddiy yoki zarhal misdan tayyorlangan bo‘lib, to‘g‘ri to‘rtburchak shaklga ega. Unda ko‘tarib yurish uchun dastak bo‘ladi hamda ko‘pincha shisha, kamdan-kam hollarda esa emal yoki chinni panellar o‘rnatiladi. Sayohat soatlarining o‘ziga xos xususiyatlaridan biri platformali ankrli yurish mexanizmi bo‘lib, u ba’zan korpusning yuqori qismidagi oynavand tirqish orqali ko‘rinadi. Sayohat soatlarida vaqtni o‘lchash uchun balans va balans prujinasi ishlatiladi va ular kattaroq mayatnikli stol soatlari o‘rnini egallagan.
Fransiyaning Sen-Nikola-d'Aliermon shahridagi Armand Couaillet fabrikasida 1880–1920-yillar oralig‘ida minglab sayohat soatlari ishlab chiqarilgan.
Ilgari sayohat soati ish beruvchilar tomonidan nafaqaga chiqayotgan yoki uzoq yillar xizmat qilgan xodimlarga an’anaviy sovg‘a sifatida berilgan. Biroq zamonaviy davrda mehnat tartibining o‘zgarishi va sovg‘alarga bo‘lgan qarashlarning o‘zgarishi sababli bu an’ana ancha kamaygan.[1][2]
Manbalar
Charles Allix va Peter Bonnert. Carriage Clocks: Their History and Development. Antique Collector's Club, 1974.
Emmanuelle Cournarie. La mécanique du geste, trois siècles d'histoire horlogère à Saint-Nicolas d'Aliermont. Éditions PTC-Les Falaises, 2011.
Lolita Delesque va Marianne Lombardi. Armand Couaillet, horloger et inventeur de génie. Musée de l'horlogerie, 2013, 44 bet.
Crawford, Robert (25 November 2013). “Top five long-service awards for employees”. Employee Benefits.
“Time runs out for carriage clock”. BBC News, 24 February 2006.